questioners: Eva Demesmaeker
topics_nl: Burn-outs
topics_fr: L
discussion: [
    {
      "speaker": "Eva Demesmaeker",
      "text": "Mijnheer de voorzitter, mijnheer de minister, een half miljoen werknemers zit al langer dan een half jaar ziek thuis, waarvan 40 % met een psychische aandoening. Het overgrote deel van dat percentage zit thuis met een depressie of een burn-out. Die cijfers zijn deze week meermaals in de pers verschenen en verontrusten ons enorm.NEWPARAGRAPHWat echter ook is toegenomen, is de kostprijs van de daarmee gepaard gaande uitkeringen. Die prijs is gigantisch toegenomen. Dat treft niet alleen de betrokkenen, maar natuurlijk ook het hele systeem van de sociale zekerheid, waarop daardoor een gigantische druk komt te liggen.NEWPARAGRAPHOns verontrust ook enorm de jonge leeftijd van werknemers met een burn-out. We hebben gezien dat de groep jongeren jonger dan 34 jaar enorm is gestegen. Voor het eerst is de stijging het grootst bij die groep jongeren, groter dan bij de groep 60-plussers.NEWPARAGRAPHOok de regionale verschillen zijn volledig onderbelicht gebleven. Ze zijn duidelijk gemaakt in het onderzoek van het IMA en het RIZIV. Bijvoorbeeld, meer werknemers met een burn-out in Wallonië belanden sneller en langer in een langdurige ziekte dan de werknemers in Vlaanderen. Ook in Brussel is dat het geval. Het lijkt dus dat in het zuiden van het land de kans op herstel kleiner is. Misschien gaan mensen in Vlaanderen sneller opnieuw aan de slag.NEWPARAGRAPHHet is in ieder geval schrijnend dat zoveel werknemers met een burn-out volledig uitvallen. Dat betekent dat wij hen niet op tijd hebben kunnen helpen. De cijfers moeten een wake-upcall zijn, want voor een sociaal systeem als het onze is dat belangrijk. Het moet beter en rechtvaardiger.NEWPARAGRAPHIk heb dan ook een aantal vragen voor u. Hoe zult u ervoor zorgen dat een burn-out in de toekomst niet meer tot een volledige uitval leidt? Hoe wilt u specifiek de groep jongeren aanpakken? Hoe verklaart u de regionale verschillen?"
    },
    {
      "speaker": "Frank Vandenbroucke",
      "text": "Ik denk dat de stijging van het aantal burn-outs, dat bij jonge mensen wordt geregistreerd, inderdaad een zorgwekkende tendens is. We moeten ons afvragen hoe dat komt. We kunnen moeilijk ontkennen dat jonge mensen, zeker aan het begin van hun loopbaan, vaak onder sterke druk staan en dat er veel verwachtingen zijn. Jongeren leven bovendien in een digitale omgeving waarin voortdurend wordt gevraagd dat ze aan staan. Het vervagen van de grens tussen het privéleven en het werk vormt een grote moeilijkheid die tot mentale belasting leidt. Laten we die realiteit onder ogen zien en nagaan wat we daaraan kunnen doen. Daarom is het belangrijk dat we blijven inzetten op toegankelijke psychologische zorg.NEWPARAGRAPHIn dat kader rol ik, samen met Fedris, het federaal agentschap voor beroepsrisico’s, een project uit dat zich richt op alle economische sectoren en ook op de non-profitsector. Daarbij worden mensen snel opgepikt wanneer er sprake is van burn-out en snel begeleid, met de bedoeling dat ze tijdig naar de werkvloer kunnen terugkeren. Dat project bestaat al, het werkt goed en we moeten daarop blijven inzetten.NEWPARAGRAPHIk denk ook dat werkgevers een verantwoordelijkheid hebben, niet alleen om te zorgen voor werkbaar werk, maar ook om snel contact te zoeken met mensen die uitvallen. Natuurlijk is er daarnaast ook de bredere vraag wat we moeten doen met de groep die inmiddels is uitgevallen. U weet dat we het beleid inzake de re-integratie van mensen die langdurig ziek zijn op alle mogelijke manieren willen versterken. Daarbij zullen we een beroep doen op behandelende artsen, werkgevers, externe preventiediensten en ziekenfondsen. We moeten inderdaad met z'n allen aan de slag om dit belangrijke probleem aan te pakken.NEWPARAGRAPHLaat ons inderdaad nadenken over het soort samenleving waarin jonge mensen vandaag hun weg moeten zoeken in hun job. Laat ons als samenleving nadenken over hoe we dat proces beter kunnen laten verlopen."
    },
    {
      "speaker": "Eva Demesmaeker",
      "text": "Mijnheer de minister, dit moet een alarmsignaal zijn. Een burn-out mag geen eindpunt zijn. Zonder de juiste begeleiding blijkt dit echter nog vaak het geval te zijn en die tendens moeten we proberen om te keren.\nDit regeerakkoord zet in op weer aan de slag te gaan. We moeten investeren in wat werkt: snelle begeleiding, werkbaar werk en opvolging van wie dreigt uit te vallen, voor het te laat is. Dat is van cruciaal belang. Mensen willen niet liever dan opnieuw werken. Hoe langer mensen thuisblijven, hoe moeilijker het wordt om hen weer aan de slag te krijgen. Zeker bij jongeren moeten we snel ingrijpen.\nU hebt de regionale verschillen niet verklaard, maar ik hoop dat dit nog opgehelderd zal worden. Het mag immers niet uitmaken in welk gewest iemand woont. Iedereen heeft recht op dezelfde kans op herstel en op een terugkeer naar werk."
    }
  ]