Commissievergadering op 16 december 2025

Minister, de veroordeelde Tunesische moslimterrorist Nizar Trabelsi, die door België was uitgeleverd aan de VS, is afgelopen zomer teruggekeerd naar België. Hij heeft hier echter geen verblijfsrecht en werd overgebracht naar het gesloten centrum voor illegalen in Merksplas. Ondertussen loopt hij vrij rond, zoals we konden zien op televisie. U hebt vast ook zijn interviews die hij aan islamofiele Vlaamse media als illegaal geeft, kunnen lezen.

Minister Van Bossuyt, ik heb mijn vraag ondertussen meer dan 2,5 maanden geleden ingediend aan premier Bart De Wever. Ik stelde hem volgende vragen. Ik lees ze voor: "Wij ondervroegen hierover de minister van Justitie en van Asiel en Migratie, die kennelijk niet in staat zijn deze volgens de VS nog altijd gevaarlijke moslimterrorist direct het land uit te zetten. Wat is uw rol als premier geweest in de terugkeer van Trabelsi naar België? Hij heeft hier geen verblijfsrecht, waarom werd hij door de VS niet uitgezet naar Tunesië? Welke rol speelt u bij de poging om Trabelsi uit te zetten naar Tunesië?"

De premier is blijkbaar, zoals tegenwoordig wel vaker gebeurt, echter te laf om op lastige vragen van parlementsleden te antwoorden. Hij stuurde mij dus weer naar u.

Ik kan u enkel vragen, in zoverre u niet wilt antwoorden op de vragen die ik voor de heer De Wever had, wat de stand van zaken is in dat toch wel schandalige dossier. Minstens even belangrijk is mijn vraag aan u, minister Van Bossuyt – ik volg natuurlijk uw mediaoptredens over de kwestie –, wat u en de regering ondernemen om de rechterlijke muur, waar u steeds op botst, te slopen, zodat dat in de toekomst nooit meer kan gebeuren.

Mevrouw de minister, ik sluit mij aan bij collega Van Rooy. Ik probeer al een tijdje te reconstrueren hoeveel dwangsommen en hoeveel schadevergoedingen de terrorist Trabelsi ontvangen heeft. Ik word daarbij van het kastje naar de muur gestuurd, maar ik zal de vraag blijven stellen, dus nu bent u opnieuw aan de beurt.

Tot hoeveel dwangsommen en schadevergoedingen werd de Belgische Staat veroordeeld in 2022, in 2016 en in 2014 en bij nog andere eventuele veroordelingen, graag opgesplitst per jaar? Welke bijkomende stappen heeft de regering gezet om Trabelsi alsnog terug te sturen naar het land van herkomst? Zijn er op dit moment nog procedures lopende of hangende voor hoven en rechtbanken waarbij Trabelsi betrokken is?

Ik wil het ook graag ruimer benaderen. Rechtspraak verhinderde de gedwongen terugkeer van Trabelsi, maar hoe staat het met de gedwongen terugkeer van andere Tunesische illegalen naar dat land? Is er op dit moment een terugkeerakkoord? Wordt dat akkoord uitgevoerd? Laat de rechtspraak dat toe? Kunt u de gedwongen en de vrijwillige terugkeer in verhouding plaatsen met het aantal bevelen om het grondgebied te verlaten? Komt u dan ook op een terugkeerratio van ongeveer 17 %, zoals het gemiddelde, of is die ratio hoger of lager?

U verzekerde dat Trabelsi geen leefloon zou krijgen. Uiteraard, hij heeft 350.000 euro aan dwangsommen gekregen, dat is genoeg om van te leven. Kunt u datzelfde ook verzekeren voor zijn familieleden? Heeft zijn vrouw wel een verblijfsrecht? Aangezien hij illegaal is in dit land, weet u op dit moment waar hij verblijft? Hij kan zich als illegaal immers nergens inschrijven in een gemeente. Waar woont hij? Betaalt hij belastingen? Aangezien hij illegaal is in dit land, betaalt hij vermoedelijk geen belastingen. Kunt u dat bevestigen?

Minister, ik begrijp dat premier De Wever niet heeft willen antwoorden op mijn kritische vragen aangezien de situatie te gênant voor woorden is. Nizar Trabelsi, een veroordeelde moslimterrorist die nauwe banden had met Osama bin Laden en volgens de Amerikaanse veiligheidsdiensten nog altijd gevaarlijk is, mag vrij rondlopen in dit land en interviews geven aan islamofiele media. Belgistan doet zijn naam opnieuw alle eer aan.

U kunt telkens opnieuw jammeren over de rechterlijke muur waarop u botst, maar het zou een topprioriteit moeten zijn voor u en voor de regering om die rechterlijke muur eindelijk te slopen, zodat u de volledige regie krijgt over asiel en migratie in dit land.

Mevrouw de minister, dat gepingpong tussen ministers is werkelijk hemeltergend. Minister Verlinden weigert te antwoorden op mijn vraag over hoeveel dwangsommen hij al gekregen heeft. Zij stelt dat het schadevergoedingen waren, dat we die hebben uitbetaald aan de advocaat en dat de advocaat soms erelonen afhoudt, waardoor ze niet kan zeggen hoeveel Trabelsi heeft gekregen. Dat is compleet belachelijk en u doet daaraan mee en laat minister Verlinden gewoon haar gang gaan. Ik dacht dat de N-VA vroeger voor transparantie stond, maar blijkbaar is dat niet het geval. Ik zal terugpingpongen naar Verlinden en zeggen dat u mij opnieuw hebt doorverwezen, want het is niet de eerste keer dat u dat doet. Wat betreft de terugkeer naar Tunesië, heb ik het even snel uitgerekend. Er zijn dit jaar 57 Tunesiërs teruggestuurd, 45 gedwongen en 12 vrijwillig en er zijn 831 illegale Tunesiërs bijgekomen. Dat wil dus zeggen een terugkeerpercentage van amper 14,5 %. Dat is symbolisch voor het hele asiel- en migratiebeleid. De instroom is altijd veel groter dan de uitstroom en dat zal ook zo blijven tot u zegt dat er hier geen nieuwe immigranten mogen binnenkomen. Daar moet werk van worden gemaakt, maar dat zie ik niet in het regeerakkoord. Ik zie daar niet in dat massa-immigratie gestopt zal worden. Die problemen zullen zich dus blijven stellen en dat is erg omdat uit studies blijkt dat immigranten de schatkist gemiddeld genomen geld kosten. We zitten al met een dieprode begroting en toch maken we de put steeds dieper.

Ik ga echt geen 15 minuten spreken, want ik wil graag nog zoveel mogelijk andere vragen stellen. Ook wanneer men bij een draak de kop afhakt, groeien er immers enkele nieuwe bij.

In 2025 hebt u herhaaldelijk gecommuniceerd over de noodzakelijke en terechte besparingen op het departement Asiel en Migratie. U kondigde daarbij aan het budget voor de asielopvang fors te verminderen. Nu de regering echter heeft beslist om voor de eerste drie maanden van 2026 te werken met voorlopige twaalfden, betekent dat in de praktijk dat men uitgaat van de begroting van het lopende jaar, 2025 dus, en dat die vervolgens wordt gedeeld door vier. Ik heb dat berekend en kom zo uit op een bedrag van 239 miljoen euro voor de eerste drie maanden voor het budget van Fedasil.

Zult u effectief geen besparingen doorvoeren bij Fedasil of bij andere migratieposten in de eerste drie maanden van 2026 of zult u toch nog iets kunnen forceren? Indien u nu niet kunt besparen, betekent dat immers dat de toekomstige besparingen nog aanzienlijk groter zullen moeten zijn. Dat was de korte samenvatting van mijn vraag.

U begrijpt dat ik die minimale kredieten bij voorlopige twaalfden heb geïnterpreteerd als maximale kredieten, aangezien er in het verleden voor asiel en migratie steeds geld werd bij gevraagd. Het potje dat men krijgt, bevat steeds te weinig geld. Dit jaar hebt u ook een budgetverhoging aangevraagd. Daarom heb ik mijn vraag op die manier opgesteld. We zullen zien in de begroting hoeveel geld zal worden gevraagd.

Mevrouw de minister, enkele maanden geleden kondigde u de invoering van binnenkomstcontroles aan, met de toezegging die na zes maanden te evalueren. Intussen zijn we min of meer zes maanden verder. Graag kreeg ik een stand van zaken inzake de binnenkomstcontroles.

Mevrouw de minister, voor alle duidelijkheid, wij hebben niks tegen binnenkomstcontroles, maar de resultaten van uw binnenkomstcontroles zijn bedroevend. Er zijn er negen personen teruggestuurd naar het land van herkomst, op een half jaar tijd. Dat is anderhalve illegaal per maand. Dat is gewoon bedroevend laag. U vergelijkt met Nederland, maar u moet eigenlijk met Duitsland vergelijken, want Duitsland doet echte grenscontroles en pushbacks aan de grens. Duitsland stuurt de illegale immigranten terug; tot ergernis van Polen, weliswaar. Maar het is daarmee dat u moet vergelijken. In 2015, onder bevoegd staatssecretaris Franken, werden er op twee maanden tijd 950 personen opgepakt door grenscontroles. Die cijfers tonen aan dat grenscontroles wel degelijk een groter nut hebben dan binnenkomstcontroles. Ik zeg niet dat u moet stoppen met die binnenkomstcontroles, maar u moet ook grenscontroles uitvoeren als u illegale immigranten wilt afschrikken.

In de commissievergadering van 12 november jongstleden hield u vol dat u met de Marokkaanse autoriteiten zeer goed kan samenwerken met het oog op de terugkeer van illegale Marokkanen. Er kan misschien wel een akkoord zijn daarover, maar de praktijk is anders, zo bewijzen de cijfers. Een fractie van de Marokkanen die een bevel krijgen om het grondgebied te verlaten, keert vrijwillig of gedwongen terug. De instroom is groter dan de uitstroom.

Welke concrete maatregelen hebt u als minister sinds uw aantreden genomen om de terugkeer van illegale Marokkanen op te voeren? Klopt het dat er op dit moment uitsluitend criminele, illegale Marokkanen uit de gevangenis worden teruggestuurd? Worden er ook Marokkanen die geen gevangenisstraf uitzitten, gedwongen teruggestuurd naar het land van herkomst? Welk aandeel maken die uit in de totale terugkeercijfers? Ik heb het niet over de Dublinmarokkanen, die hier al na een dag terug staan.

Klopt het dat de gedwongen terugkeer naar Marokko enkel verloopt via de zogenaamde Pentagonvluchten? Kunt u dat kaderen in het integrale terugkeerbeleid? Geldt dat ook voor andere landen van herkomst of alleen voor Marokko?

Kunt u daar een kostprijs op plakken? Is die kostprijs hoger of lager?

Wat is, specifiek voor de gedwongen terugkeer naar Marokko het percentage terugkeerweigeraars, dus illegalen voor wie een vlucht geboekt wordt, maar die op het laatste moment weigeren of weerspannig worden?

Kunt u schetsen hoe de Pentagonvluchten in de praktijk verlopen?

Wat dat laatste betreft, is dat omdat de gevangenis dan wel de illegaal weigert? U spreekt over het samenwerkingsakkoord van 23 oktober. Op 15 april 2024 sloot de vorige regering een akkoord, waarin letterlijk stond dat Marokko belooft elke illegale Marokkaan terug te nemen. De capaciteit van Marokko om illegalen terug te nemen, zou naar verluidt vele malen hoger liggen dan het aantal effectief teruggestuurde illegale Marokkanen. Er is dus nog marge om veel meer illegale Marokkanen terug te sturen. Zet daarop dan ook in. Met betrekking tot de terugkeerweigeringen, ik hoor zeer vaak dat er weerspannigheid is op vliegtuigen of bij terugkeeroperaties. Het gevolg van het weerspannig gedrag is dan dat de persoon in kwestie gewoon kan blijven en teruggestuurd wordt naar het gesloten terugkeercentrum. Wij mogen weerspannigheid niet belonen door verder verblijf in het land, waarbij de persoon na meerdere pogingen opnieuw wordt losgelaten in België. Wij moeten daarop harder inzetten, zodat de terugkeerweigeraars effectief teruggestuurd worden. We moeten de lat gewoon hoger leggen

Mijnheer de voorzitter, ik verwijs naar mijn ingediende vraag.

Het wetsontwerp inzake de eerste aanpassing van de uitgavenbegroting werd onlangs gepubliceerd.

Zo zou de provisie voor de opvang van asielzoekers “naar boven bijgesteld" zijn (p.21). Ook de dotatie voor Fedasil zou met 2.701.000 euro stijgen (p. 28).

Ook op andere pagina's in de begroting wordt melding gemaakt van kosten gelieerd aan asiel en migratie.

In het kader van transparantie: kunt u een volledig overzicht geven van welke begrotingsposten relevant voor het beleidsdomein asiel en migratie, naar boven werden bijgesteld, en welke naar beneden? Kunt u verduidelijken waarom dit noodzakelijk was?

Heeft de provisie van BOSA betrekking op het departement Asiel en Migratie? Uit een antwoord van minister Van Peteghem aan Wouter Vermeersch bleek dat 16 miljoen euro uit die provisie aan Fedasil zou worden toegekend. Dat element werd hier niet herhaald. Hebt u het dan verkeerd of is dat minister Van Peteghem? Jullie geven beiden immers een ander antwoord.

Momenteel is de bespreking van het wetsontwerp over de begroting aan de gang is. Het lijkt mij belangrijk dat uitgeklaard wordt hoeveel geld naar Fedasil zal gaan. In de begroting staat letterlijk dat het budget voor de opvang van asielzoekers naar boven wordt bijgesteld. Gaat dat over de nieuwe asielcentra die u wil openen? Hoe zit dat?

Mevrouw de minister, ik heb u al meermaals ondervraagd over de plannen om nieuwe asielcentra te openen.

Intussen heeft de stad Charleroi te kennen gegeven niet opgezet te zijn met de komst van het nieuwe asielcentrum in Lodelinsart, net zoals ik niet opgezet ben met het feit dat ik geen antwoord krijg op mijn vraag. Bent u op de hoogte van het verzet van de stad Charleroi? Is er een gerechtelijke procedure hangende? Zult u zich daarbij neerleggen?

Graag ook een stand van zaken over het nieuwe asielcentrum in Schilde. Zijn er nog juridische hindernissen? Zult u zich neerleggen bij het feit dat de inwoners van Schilde dat asielcentrum niet wensen?

Ook in Florenville zult u een nieuw asielcentrum openen met 36 plaatsen. Stuit u daar op al dan niet juridisch verzet? Zoals u ziet, kan de Vlaams Belanger zelfs opkomen voor de Waalse belangen.

Kunt u, voor de goede orde, een volledig overzicht geven van de geplande nieuwe asielcentra, met vermelding van de locatie en het aantal op te vangen asielzoekers? Zijn er nog andere dan de drie die ik heb opgesomd? Vermits u de locaties niet wilt meedelen van de plaatsen waar u onderhandelt over nieuwe asielcentra, kunt u wel verduidelijken in hoeveel gemeenten u momenteel aan het onderhandelen bent met Fedasil?

Graag ook een laatste stand van zaken inzake de hotelopvang. Ik hoop dat u mij vandaag het goede nieuws kunt brengen dat er geen asielzoekers meer in hotels worden opgevangen en dat alle tijdelijke opvanglocaties intussen geopend zijn.

Mevrouw de minister, staat u mij toe eerst te stellen dat vervangcapaciteit onzin is. Het is niet omdat het vervangcapaciteit betreft dat er geen nieuwe asielcentra worden geopend. Daar gaat het net om: er worden nieuwe asielcentra geopend. De vraag die ook rijst, is de volgende. U bent op dit moment in drie gemeenten aan het onderhandelen om nieuwe asielcentra te openen. Zitten Charleroi en Florenville – waarvan de locaties al gekend zijn – bij die drie, of gaat het om drie andere gemeenten? Dat is een belangrijke vraag die beantwoord moet worden. Anders is er nog een gemeente die nog niet weet dat er asielzoekers zullen komen, of zelfs drie andere gemeenten. Dat is uiteraard een groot verschil. U zegt dat er nog maar 50 asielzoekers op hotel zitten? Dat wijst op een daling van de hotelopvang. Ik ben daar voorstander van. Het blijven er evenwel nog steeds 50. U bent inmiddels tien maanden minister van Asiel en Migratie en er zitten nog steeds 50 asielzoekers op hotel. Dat mag ook wel eens benadrukt worden. Die afbouw verloopt tergend traag, terwijl de belastingbetaler uiteraard die hotelopvang betaalt. De hotelopvang voor asielzoekers kon dalen omdat u zes tijdelijke opvangcentra hebt geopend in Vlaanderen. De asielstroom is dus van Brussel naar Vlaanderen verplaatst. Die nuance moet zeker worden gemaakt. Dank u wel.

Het voormalige pand van de Europese Commissie aan de Genèvestraat in Evere (Brussel) is het slachtoffer geworden van een flagrante en illegale bezetting. Sinds twee weken wordt het gebouw, dat vorig jaar nog werd gebruikt voor vertaaldiensten, bezet door een groot aantal personen.

Burgemeester Alessandro Zappala schat het aantal bezetters op 100 tot 150, maar de politie-observaties wijzen op een veel grotere groep van 200 tot 250 krakers. Het gaat hier voornamelijk om Moldavische families, van wie bekend is dat zij al eerder op illegale wijze andere Brusselse panden, zoals in Auderghem, hebben gekraakt. Dit duidt op een georganiseerde tactiek om leegstaande panden te misbruiken.

Hoewel netbeheerder Sibelga de stroom heeft afgesloten, is dit slechts een cosmetische ingreep. Wat het meest verontrustend is, is het gebrek aan daadkracht bij de lokale autoriteiten. De burgemeester en de politie 'volgen de situatie op de voet' en 'bekijken mogelijke stappen om de situatie te regelen'.

Dit is onacceptabel. De wet moet onmiddellijk gehandhaafd worden. Het is de plicht van de overheid om het eigendomsrecht te beschermen en de openbare orde te garanderen. Er is geen plaats voor het 'reguleren' van illegale kraakacties; er is enkel ruimte voor een onmiddellijke uitzetting en, indien nodig, de repatriëring van de betrokkenen. Deze aanhoudende nalatigheid zet de veiligheid en leefbaarheid van de wijk Evere onder druk.

1. Waarom heeft het twee weken geduurd voordat deze illegale bezetting van een voormalig Europees pand de aandacht van de autoriteiten kreeg? Is er een bevel tot onmiddellijke ontruiming uitgevaardigd?

2. Wat is de exacte verblijfsstatus van deze voornamelijk Moldavische krakers? Indien zij zonder geldige papieren in België verblijven, worden er dan onmiddellijk uitwijzingsprocedures opgestart om hun terugkeer naar Moldavië te garanderen (cf. uw ontradingsmissie naar Moldavië eerder dit jaar)?

3. Gezien het feit dat deze Moldavische families eerder al betrokken waren bij squats in andere Brusselse gemeenten (zoals Auderghem), op welke manier falen de migratie- en handhavingsdiensten in het voorkomen van herhaaldelijke illegaliteit?

4. Zijn er nog andere kraakpanden (met een groot aantal illegalen) waar u weet van heeft?

Mevrouw de minister, dit is hallucinant. In de krant staat dat er 250 krakers, vermoedelijk Moldaviërs of illegale Moldaviërs, in een kraakpand wonen in een voormalig gebouw van de Europese Commissie. De ironie kan nauwelijks groter zijn. U stelt dat de politie geen contact heeft opgenomen met de Dienst Vreemdelingenzaken (DVZ). Ik verwijt u dat overigens niet. Het illustreert echter hoe mank de procedure loopt. Als de politie nog niet eens contact opneemt met de DVZ, terwijl in de krant duidelijk te lezen is dat het kraakpand vol illegale Moldaviërs zit, is een degelijk terugkeerbeleid moeilijk te voeren. Kan de DVZ niet zelf proactief optreden of met de politie contact opnemen? Er loopt duidelijk iets grondig fout. We moeten dat verder uitspitten. Indien er kraakpanden zijn of locaties die klaarblijkelijk vol illegalen zitten, moeten de politie en de DVZ gezamenlijk, zoals in Antwerpen, optreden om die illegaliteit tegen te gaan. Indien de Brusselse politie dat weigert, kunnen er vanzelfsprekend weinig personen worden teruggestuurd. Ironisch genoeg gaat het om Moldavische families. Amper enkele maanden geleden bent u op ontradingsmissie naar Moldavië gereisd om ervoor te zorgen dat er minder illegale Moldaviërs naar ons land zouden komen. Nog absurder is dat Moldavië sinds 2022 kandidaat-lid van de Europese Unie is. Vorig jaar zijn de toetredingsonderhandelingen formeel gestart, maar nu blijkt dat ons land vol illegale Moldaviërs zit. Dat toont hoezeer dit beleid faalt.

Minister, de huurovereenkomst voor het opvangcentrum te Lommel met de eigenaar loopt af op 31 december De gesprekken over een eventuele nieuwe huurovereenkomst zijn lopende. In het licht van de onderhandelingen ter zake wilde u op 12 november niet veel zeggen over de inhoud van het nieuwe huurcontract. Intussen begrijp ik waarom u er niet veel over wilde kwijt wilde. De huurprijs bedraagt maar liefst – dit is niet uw schuld, want u hebt die niet onderhandeld – 430.000 euro per maand. Dat is gigantisch veel; dat is 5 miljoen euro voor één asielcentrum. Onder de medewerkers doet bovendien het gerucht de ronde dat het asielcentrum zou openblijven tot 2030.

Werd intussen een finale overeenkomst bereikt? Is er een overeenkomst gesloten? Zo ja, welke huurprijs werd overeengekomen? Zult u ervoor zorgen dat er een prijsdaling komt van de huurprijs en geen prijsstijging?

Waarom kunt u de totale kostprijs van het asielcentrum, 14 miljoen euro vorig jaar, vrij meedelen, maar de huurprijs zelf niet? Waarom moeten we daarvoor de openbaarheid van bestuur inroepen en bent u niet van meet af daarover transparant, aangezien het resultaat toch hetzelfde is, namelijk het feit dat we er kennis nemen dat de huurprijs 430.000 euro? bedraagt

Mevrouw de minister, we delen minder dan u denkt. Ik wil dat er niet meer onderhandeld wordt. Ik wil dat het asielcentrum sluit. De inwoners van Lommel willen ook dat het asielcentrum sluit. De voorbije zomer heeft in Lommel een verschrikkelijke steekpartij plaatsgevonden. Dat waren asielzoekers, mevrouw de minister. De mensen in Lommel zijn het kotsbeu. Met betrekking tot de onderhandelingspositie van Fedasil, ik zei al dat wij willen dat het huurcontract gewoon niet wordt verlengd. Het is immers duidelijk dat de asielindustrie daaraan bakken geld verdient. Ook eigenaar Peter Gillis, bekend van het tv-programma Massa is Kassa , is daarmee rijk geworden, terwijl zijn andere vakantieparken verlieslatend waren. Het vakantiepark dat hij verhuurt aan Fedasil, is zijn enige winstgevende vakantiepark. Dat zegt genoeg over de niet-marktconforme huurprijzen die Fedasil betaalt. Iets in mij doet vermoeden dat het niet het enige asielcentrum is waarvoor Fedasil een veel te hoge huurprijs betaalt. Eigenlijk zou het Rekenhof voor alle contracten moeten nagaan welke marktconform zijn en welke niet. U wordt echt afgezet waar u bij staat.

Op 19 november was u aanwezig op een speciale Cerberus-actie van de Antwerpse politie. Sinds de acties goed een half jaar geleden van start gingen, zouden al 332 (of, afhankelijk van de bron: 250) verdachten zijn opgepakt, van wie 1 op 3 illegaal is. Politiecommissaris De Meester, die de Cerberus-actie leidt, verklaarde dan weer dat de meerderheid illegaal in het land verblijft. In een ruimere context stelde Antwerps burgemeester Els van Doesburg dat er in Antwerpen “jaarlijks zo'n 2000 arrestaties zijn waarbij de dader illegaal blijkt te zijn", eraan toevoegend dat de moeizame uitzetting van illegale criminelen een grote frustratie is - zowel voor haarzelf als burgemeester als voor elke politieagent. Uzelf stelde bij deze gelegenheid dat dankzij acties zoals Cerberus en de binnenkomstcontroles 'illegale overlastplegers' sneller kunnen geïdentificeerd worden met het oog op terugkeer.

Graag een antwoord op volgende vragen:

Hoeveel illegalen werden bij de jongste actie in Antwerpen opgepakt? Hoeveel werden er op vrije voeten gesteld? Hoeveel werden er overgebracht naar een gesloten terugkeercentrum? Hoeveel werden ondertussen effectief het land uitgezet?

Aangezien een definitieve evaluatie van de 'binnenkomstcontroles' pas later volgt: graag een tussentijdse stand van zaken: hoeveel illegalen werden er sinds de start van deze controles opgepakt? Hoeveel werden er effectief het land uitgezet?

Ik dank u voor uw antwoord.

Mevrouw de minister, een half jaar geleden stelde u asielzoekers met een lage kans op erkenning te willen onderbrengen in aparte opvangcentra, met het oog op snelle verwijdering.

Ik krijg hierover graag een stand van zaken.

Wij volgen dit verder op.

Mevrouw de minister, hoewel onder dit agendapunt twee vragen samengevoegd zijn, zijn ze inhoudelijk verschillend.

Mijn eerste vraag kan in één zin worden samengevat. Hoever staat het met het tweede Dublincentrum voor asielzoekers?

Mijn tweede vraag is fundamenteler voor het gehele asielbeleid. In april concludeerde de Europese Commissie dat Griekenland opnieuw volwaardig aan het Dublinsysteem kon deelnemen. Dat betekent niet noodzakelijk dat het land dat ook daadwerkelijk doet. Ook een land als Italië weigert al lange tijd de facto elke medewerking op dat vlak.

Heeft de beslissing van de Europese Commissie van april ondertussen enig praktisch gevolg gehad voor de Dublinovernames? Hoeveel personen zijn er sindsdien naar Griekenland teruggestuurd? Hoeveel naar Italië?

In welke mate werd en wordt door de Europese Commissie concreet druk uitgeoefend op landen zoals Griekenland en Italië om hun Dublinverplichtingen daadwerkelijk na te leven? Zijn er nog andere Europese landen die het op dat vlak eveneens slecht doen?

Mevrouw de minister, wat betreft het Dublincentrum voor asielzoekers, op 2 juli zei u letterlijk dat uw diensten nauw samenwerkten voor het uitzetten van de krijtlijnen voor een tweede Dublincentrum. Na al die maanden is uw antwoord nog steeds hetzelfde. Wat betreft de Dublinterugkeer, zolang Dublinovereenkomst niet werkt, zal het EU-Migratiepact ook niet werken. Dat zijn niet mijn woorden, ik parafraseer Freddy Roosemont van de Dienst Vreemdelingenzaken. Het is flagrant dat de systematische tekortkomingen van Griekenland en Italië nog niet vastgesteld kunnen worden. Ze werken de facto niet mee en zorgen ervoor dat ons land een gemakkelijke treffer is voor het doorreizen. In de toekomst zullen asielzoekers wellicht niet meer worden geregistreerd in Griekenland en Italië, zodat het geen Dubliners worden en ze alsnog kunnen doorreizen naar ons land. We moeten ons daarvoor behoeden. Het Dublinsysteem werkt niet en het zal ook nooit werken.

Op 17 juni pakte u in Knack uit met een zogenaamd KPI-systeem voor asielrechters. Dat zijn richtcijfers voor de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen. Het CGVS werkt daar momenteel al mee.

Werd dat KPI-systeem voor de RVV al ingevoerd? Is daarvoor een wetswijziging nodig? Als het al is ingevoerd, hoe evalueert u de werking? Zo neen, wanneer denkt u dat het kan worden uitgerold?

In Knack kon u nog niet zeggen welke sancties er zouden worden genomen als de RVV de KPI's niet zou halen. Hebt u daar op dit moment wel al een zicht op?

Ik dank u voor het antwoord, mevrouw de minister.

Mevrouw de minister, ik heb deze vraag ook al een paar keer gesteld. In de nasleep van de aanslag door de illegale vreemdeling Lassoued op Zweedse voetbalsupporters kondigde toenmalig premier De Croo aan dat er eindelijk een illegalendatabank zou komen. Dat is een van de weinige goede aankondigingen van de vorige regering. Helaas bleef het daarbij. In de praktijk werd de databank niet gerealiseerd.

In oktober stelde u dat momenteel de laatste administratieve drempels worden weggewerkt. Intussen zijn we december. Zijn die drempels intussen weggewerkt? Is de lang beloofde databank operationeel? Zo niet, tegen wanneer wel? Ik daag u uit om de woorden zo snel mogelijk niet te gebruiken, mevrouw de minister.

Concreet betekent dat dat de databank er nog altijd niet is, twee jaar na de aankondiging. Twee maanden nadat u zei dat de laatste administratieve drempels werden weggewerkt, blijkt dat de databank nu in een groter IT-project is ondergebracht. Ik heb de indruk dat we hier achteruitgaan in de tijd, wat overigens niet wegneemt dat ik steun wat u zult doen. Ik hoop in ieder geval dat d databank er zo snel mogelijk komt, want het is essentieel dat de Dienst Vreemdelingenzaken kennis kan nemen van het trackrecord van de illegaal in kwestie. Op dit moment heeft hij geen toegang tot die gegevens, waardoor hij niet weet met welke illegaal hij geconfronteerd wordt. Dat is een grote hiaat. Wij blijven de kwestie opvolgen.

Na helaas de drievoudige moord in Roeselare door de Afghaan Mohammad K herinnerde u eraan dat de vreemdelingenwet in de mogelijkheid voorziet om een beschermingsstatuut en een verblijfstatuut van vreemdelingen die een gevaar vormen voor de openbare orde, in te trekken, en kondigde u aan – alweer een aankondiging – dat u die vraag voor Mohammad K. zo snel mogelijk aan het CGVS zou voorleggen. Daarnaast wees u op de verruiming van de mogelijkheid in het regeerakkoord onder andere door de tijdslimiet te schrappen waarbinnen de DVZ de beëindiging of intrekking van het statuut bij het CGVS kan aanvragen.

Werd het verblijfstatuut van Mohammad K. ondertussen ingetrokken?

Ik heb mijn vraag nog iets uitgebreid. Kan het CGVS een dergelijke beslissing nemen zonder effectieve veroordeling? Gelet op ons trage rechtssysteem ga ik ervan uit dat Mohammad K. nog steeds niet veroordeeld is. Kan het CGVS dan wel zijn asielstatus intrekken?

Werden ondertussen concrete initiatieven genomen om de mogelijkheden te verruimen, in het bijzonder de schrapping van de tijdslimiet?

Welke andere maatregelen zult u nemen?

Hoeveel middelen worden uitgetrokken voor de veiligheidscel bij het CGVS?

Welke maatregelen worden genomen om de gronden tot beëindiging van het verblijf maximaal uit te breiden?

Ook dat dossier zullen we opvolgen. Hoe langer er gewacht wordt om systematisch statussen te heroverwegen of opnieuw te onderzoeken, hoe meer mensen er natuurlijk in de definitieve verblijfsvergunning sukkelen. Na vijf jaar verstrijkt hun status en krijgen ze een definitieve verblijfsvergunning, maar intussen komen er wel elke dag mensen bij. Elke dag dat er getalmd wordt, komen er nieuwe migranten bij die een definitieve verblijfsvergunning krijgen, die eigenlijk geen recht meer hadden om hier te zijn, omdat ze geen vrees voor vervolging meer zouden mogen hebben in het land van herkomst. Dat betreuren wij natuurlijk. Daar moet echt systematisch werk van worden gemaakt.

Naar aanleiding van die tragische gebeurtenis, die gelukkig kon worden verijdeld, werden er ook aankondigingen gedaan.

U stelde toen immers dat 'de gronden van weigering, beëindiging en intrekking van verblijf op basis van het gevaar dat uitgaat van de persoon en/of een veroordeling tot een gevangenisstraf waar mogelijk zouden worden uitgebreid, net als de mogelijkheden voor de DVZ om het onbeperkt verblijf na een intrekking van de status te beëindigen'. Dat was volgens u ook een absolute topprioriteit.

Welke concrete initiatieven werden daartoe intussen genomen?

Mevrouw de minister, het is misschien u ontgaan, maar deze zomer werd er een zomerakkoord gesloten waarin werd overeengekomen om woonstbetredingen in te voeren. We zijn nu een half jaar verder en die zijn er nog altijd niet. Wanneer u iets aankondigt, stel ik vragen wanneer dat in de praktijk zal worden omgezet of wanneer u daarmee naar het Parlement zult komen. Ook over dit onderwerp zullen we onze vraag dus blijven herhalen.

Mevrouw de minister, via uw collega-minister Annelies Verlinden vernamen we in de pers dat een noodmaatregel werd genomen om de overbevolking in de gevangenissen tegen te gaan. Minister Verlinden lonkte naar u, want ze zei dat ze wil bekijken waar in de gesloten terugkeercentra plaats is. Gevangenen voor wie in de gevangenissen geen plaats is en die in aanmerking komen voor vervroegde vrijlating, zullen daar dus als het ware worden gedumpt. Aansluitend wilde uw collega-minister de DVZ vanaf nu een termijn van twintig dagen opleggen om die personen uit te wijzen.

Mevrouw de minister, kunt u verduidelijken wat uw collega-minister precies bedoelt met die termijn van twintig dagen? Wij herkennen wat de minister enkele weken geleden heeft gezegd en wat eigenlijk al in het paasakkoord werd overeengekomen. In welke zin verschillen die twee aankondigingen van elkaar?

Met de eerdere noodmaatregel, opgenomen in het paasakkoord, kwamen zowat zeshonderd gedetineerden vroeger vrij, waaronder klaarblijkelijk ook heel wat illegalen. Hoeveel illegalen werden destijds overgebracht naar een gesloten terugkeercentrum? Hoeveel werden er daadwerkelijk uitgezet en naar het land van herkomst teruggestuurd? Wat is er gebeurd met de illegalen die niet werden uitgezet? Lopen zij inmiddels vrij rond in België?

Deze keer zou het gaan om ongeveer vijfhonderdvijftig gevangenen. Hoeveel van hen zijn hier illegaal?

Mevrouw de minister, de realiteit is dat de noodwet van minister Verlinden ervoor zorgt dat illegalen vervroegd in vrijheid worden gesteld. Indien zij niet kunnen worden teruggestuurd naar het land van herkomst, worden ze ofwel onmiddellijk vrijgelaten, ofwel na een beperkte periode in een gesloten terugkeercentrum. Illegaliteit wordt op die manier door de regering opnieuw gefaciliteerd in plaats van tegengegaan, terwijl net prioritair zou moeten worden ingezet op de terugkeer van illegale criminelen, of ruimer van illegalen tout court; dat maakt eigenlijk niet zoveel uit. Illegaliteit zou een misdrijf moeten zijn en ook als dusdanig behandeld moeten worden.

Mevrouw de minister, ik heb het al meermaals over het asielcentrum in Hasselt gehad, dus ik zal de situatie niet opnieuw volledig schetsen.

Ik heb drie vragen ingediend. De eerste is veeleer een algemene vraag. De laatste sluitingsdatum was 31 december 2025. U hebt in het verleden aangegeven dat u wenst over te schakelen van een private uitbating naar een eigen uitbating door Fedasil of een van zijn partners. Mijn vraag betreft de stand van zaken.

Mijn tweede vraag betreft de kostprijs. Ik heb daar eind juni, begin juli nog een antwoord over gekregen van u. Dit betreft het aansluitende deel voor 2025 om dat deel compleet te maken.

Mijn derde vraag is specifiek gericht op de jaarlijkse huur. Voor de rest verwijs ik naar de ingediende vraag.

Dank u wel, mevrouw de minister, voor uw gedeeltelijke antwoord. Op dit moment wordt dus onderhandeld over de verdere uitbating. We zullen de resultaten van die onderhandelingen moeten afwachten. De huurprijzen zal ik op grond van de openbaarheid van bestuur opvragen, zoals mevrouw Van Belleghem dat ook doet. De kostprijs voor 2025 is een record. In 2024 bedroeg het record 3,4 miljoen euro; dit jaar ligt de kostprijs fors hoger. Ik dank u voor uw antwoorden.

Sinds oktober vorig jaar worden verzoeken om internationale bescherming geregistreerd in het DVZ-gebouw in de Belliardstraat. Het is een tijdelijke oplossing en het gebouw is ongeschikt. De mensen moeten wachten langs een drukke verkeersas, wat tot gevaarlijke situaties met fietsers leidt. Er is ook geen beschutting, waardoor mensen bij slecht weer urenlang in de regen moeten wachten. In het verleden was de registratiecapaciteit er ook onvoldoende, waardoor soms convocaties voor een latere datum werden uitgedeeld.

In mei 2024 liet uw voorganger, staatssecretaris de Moor, weten dat dit gebouw slechts 16 maanden gebruikt kon worden. Dat betekent dat het registratiecentrum binnen enkele maanden zou moeten verhuizen. De migratiediensten presenteerden toen een conceptnota. De regie der gebouwen ging hier verder mee aan de slag. Mijn vragen zijn:

Tegen wanneer moet het registratiecentrum precies verhuizen?

Wat is de stand van zaken met het nieuwe aanmeldcentrum?

Is er al een concrete locatie gevonden? Waar zal het nieuwe registratiecentrum zich bevinden?

Wanneer staat de verhuis gepland?

Zullen alle migratiediensten daar samen ondergebracht worden?

Zal er, zoals bij het klein kasteeltje, ook een vorm van pre-opvang georganiseerd worden?

In dezelfde efficiëntielogica dank ik u voor uw antwoord.

Mevrouw de minister, het nieuwe migratiepact zorgt voor een aangepast solidariteitsmechanisme op Europees niveau.

We hebben vernomen dat lidstaten die geen extra asielzoekers willen overnemen uit Griekenland, Italië, Spanje of Cyprus kunnen kiezen voor een forfaitaire financiële bijdrage per niet-overgenomen asielzoeker. Ons land kiest voor die financiële optie en volgens de berichtgeving zal het gaan over 13 miljoen euro omdat we geen extra asielzoekers uit andere lidstaten willen overnemen. In ons land leeft het gevoel dat wij al heel veel asielzoekers opvangen. Waarom belandt België dan in de groep landen die extra asielzoekers moeten overnemen of moeten betalen? Kunt u mij daarbij wat toelichting geven?

Op welke basis werd die 13 miljoen euro berekend in het Europese solidariteitsmechanisme? Is dat bedrag al opgenomen in de tabellen van het begrotingsakkoord? Hoe rijmt dat dan met het feit dat u wilt besparen op asiel en migratie? Ik krijg daarover graag wat uitleg.

Hoe verhoudt de migratiedruk op België zich ten aanzien van andere Europese lidstaten in het kader van dat akkoord? Kunt u aangeven op welke plaats België staat in de EU wat betreft het aantal verzoekers om internationale bescherming per 100.000 inwoners? Kunt u toelichten welke keuze landen zoals Nederland, Duitsland, Frankrijk en Luxemburg maken in dit solidariteitsmechanisme? Nemen zij effectief extra asielzoekers op of betalen zij een financiële bijdrage? Welke garanties hebt u dat asielzoekers, eenmaal we financieel hebben bijgedragen, niet alsnog naar België doorreizen? Het zou immers geen oplossing betekenen als we enerzijds betalen en zij anderzijds naar ons land komen.

Mevrouw de minister, op 8/12 kwamen de Europese ministers voor migratie tot een akkoord over de invulling van het solidariteitsmechanisme, de verbreding van het concept veilige derde land, een lijst van veilige landen van oorsprong en een gemeenschappelijk terugkeerbeleid.

Ik heb hierover volgende vragen:

Met welke landen plant België een overeenkomst te onderhandelen die in onze plaats de asielverzoeken zullen behandelen?

Hoe zal u erop toezien dat die asielaanvragen op een adequate manier behandeld worden.

Hoe zal u erop toezien dat die mensen voldoende bescherming genieten in het derde land?

Hoe kwam het bedrag van 12,9 miljoen euro tot stand?

Hoe verzekert u, en uw collega’s, dat dit alles met respect voor het asielrecht en de mensenrechten gebeurt?

België wordt wel als een 'risicoland voor migratiedruk' erkend. Daardoor zouden we toegang krijgen tot een 'toolbox' aan hulpmiddelen, zoals financiële steun of operationele steun vanuit Europese agentschappen. - Wat betekent dit precies?

Krachtens artikel 127, nr. 2, van het Reglement van de Kamer moeten de vragen "een actueel karakter hebben en van algemeen belang zijn". De toepasselijke bepalingen inzake persoonsgegevens dienen hierbij in acht te worden genomen.

Ik dank u voor het antwoord, mevrouw de minister.

Ik hoor een hele resem maatregelen die wellicht tegemoetkomen aan de duidelijke aanbevelingen met betrekking tot burden sharing en moeten zorgen voor een betere coördinatie en een terugkeer van uitgeprocedeerde, illegale vluchtelingen. Wij zijn benieuwd naar de uitvoering hiervan. Wij zullen dat nauw opvolgen.

Wij hopen uiteraard dat de 13 miljoen euro goed wordt besteed en bijdraagt aan een verdere afname. Ons land zit immers in de voorhoede wat de migratiedruk betreft. Het is essentieel dat hiervan werk wordt gemaakt.

Wij hopen dat de achterstand van de lopende dossiers wordt weggewerkt, zodat het verschil zichtbaar wordt. Op dit moment zien wij dat nog onvoldoende. Bij deze roep ik u op om daar dringend werk van te maken. Hopelijk zullen wij weldra de resultaten daarvan zien.

Mevrouw de minister, ik dank u voor uw antwoorden maar ze lijken mij voornamelijk betrekking te hebben op de vragen van de heer Di Nunzio. Ik heb mijn vragen nog eens nageteld. Ik heb zes vragen gesteld en op slechts twee daarvan een antwoord gekregen. Vier vragen bleven onbeantwoord. Hoe verzekeren u en uw collega’s dat dat alles gebeurt met respect voor het asielrecht en de mensenrechten? Dat lijkt mij geen onredelijke vraag. Integendeel, ik vind de vraag enorm belangrijk. Ik heb daarop echter geen antwoord gehoord. Het is moeilijk om een repliek te formuleren wanneer er geen antwoorden zijn gegeven. Laat ik duidelijk zijn. Het is uiterst belangrijk dat dat alles gebeurt met respect voor de Europese wetgeving. De Europese Commissie stelt bijvoorbeeld dat er garanties zijn, zoals toegang tot gezondheidszorg en onderwijs en het concept van een veilig derde land. Wij weten echter dat de realiteit vaak anders is. Ik had daarover graag met u van gedachten gewisseld, maar dat zal helaas voor een volgende keer zijn.

Madame la ministre, je sais que vous vous êtes déjà exprimée sur le sujet en séance plénière mais j'avais introduit cette question préalablement.

Le Conseil de l’Union européenne a validé la possibilité de transférer des demandeurs d’asile déboutés vers des hubs de retour situés hors de l’Union. La Belgique, pour sa part, a choisi de ne pas accueillir de personnes relocalisées et de se limiter à une contribution financière de 12,9 millions d’euros. Or, cette option consistant à payer pour ne pas accueillir pose de sérieuses questions.

Premièrement, sur le plan du droit humanitaire, l’externalisation de l’asile vers des pays tiers est contestée et peut entraîner des risques de refoulement indirect et un affaiblissement des garanties prévues par la convention de Genève et la Cour européenne des droits de l'homme. Comment la Belgique justifie-t-elle ce choix, tout en restant pleinement responsable du respect de ses obligations internationales?

Deuxièmement, aucune garantie précise n’est fournie quant aux conditions dans ces hubs extérieurs. Quelles conditions minimales de droits humains la Belgique exigera-t-elle (accès à un avocat, contrôle indépendant, normes de détention, interdiction des renvois vers des pays dangereux, etc.)?

Troisièmement, en refusant toute relocalisation, la Belgique se dégage du volet humain de la solidarité européenne, pourtant essentiel dans un système commun d’asile. Comment justifiez-vous ce positionnement face aux États membres qui, eux, continuent d’assumer un effort d’accueil?

Met het recente akkoord in de Raad over de regels met betrekking tot terugkeer, zou het mogelijk worden zogenaamde terugkeerhubs te organiseren buiten de EU. Daarnaast zou eindelijk ook een juridische opening gemaakt zijn voor de externalisering van de asielprocedure.

Ondertussen moeten de onderhandelingen met het Europees Parlement nog beginnen. Ook in de Belgische regering zouden over een aantal aspecten van beide akkoorden nog beslissingen moeten worden genomen.

Wat is uw standpunt en dat van de regering over de zogenaamde terugkeerhubs? Wat is uw standpunt en dat van de regering over de externalisering van de asielprocedure? Werd daarover al een beslissing genomen in de regering?

Nederland heeft in september al een intentieverklaring over een terugkeerhub getekend met Oeganda. Zult u dat voorbeeld volgen?

Madame la ministre, je vous remercie pour votre réponse.

De externalisering van de asielprocedure kan een heel goede zaak zijn, maar het kan ook een slechte zaak zijn, dat hangt af van de wijze waarop ze wordt ingevuld. Als men alleen de asielprocedure of de asielaanvraag in een derde land zal behandelen en nadien de asielzoeker of tegen dan de erkende vluchteling laat invliegen, dan vrees ik dat we een nieuw migratiekanaal openen. Als men echter tijdens de asielprocedure, eens erkend, ook de opvang nadien gaat regelen in dat derde land, dan zou asiel wel degelijk kunnen worden drooggelegd. Dit is vergelijkbaar met het Australische model voor illegale immigratie, namelijk geen asiel na illegale immigratie. Ik spreek dan niet over de andere Australische migratiekanalen, die wel falen. De externalisering van de asielprocedure kan dus een goede zaak zijn, maar het hangt af van de invulling.

Mevrouw de minister, ik ga u hiermee blijven achtervolgen tot dat jihadistische tuig niet alleen België maar ook Europa uit is en terug is waar hij thuishoort, namelijk in Gaza.

Mohanad al-Khatib is een Hamasvriend die betrokken was bij de genocidale jihadistische massaslachting van 7 oktober 2023 in Israël. Hij verheerlijkt dodelijke, jihadistische terreur en juicht nu allicht ook voor de twee moslimterroristen die op een Chanoekaviering in Sydney minstens 15 mensen hebben vermoord, waaronder een kind en een holocaustoverlever.

Dat moordzuchtige, jihadistische tuig heeft geen plaats in onze samenleving. Toch werd hij recent gespot op de kerstmarkt in Antwerpen, waar ik woon. Steeds meer mensen vinden het, terecht, totaal onbegrijpelijk dat zo iemand hier vrij rondloopt en vrolijk Instagramfilmpjes op onze kerstmarkt maakt.

Voor joden is dat natuurlijk extra pijnlijk en angstwekkend. Ik hoop dat u dat zeer goed begrijpt.

Mevrouw de minister, wat is de stand van zaken van zijn uitzetting naar Griekenland? Dat geldt uiteraard voor zover dat iets waard is, want zodra hij in Griekenland is, kan hij natuurlijk gewoon terug naar hier reizen.

Ik heb ook de minister van Binnenlandse Zaken Quintin hierover ondervraagd. Hij antwoordde mij dat er een onderzoek naar al-Khatib loopt. Wordt u daarvan op de hoogte gehouden? Wat is de stand van zaken? Wanneer wordt het resultaat van dat onderzoek verwacht? Wat onderneemt u om ervoor te zorgen dat al-Khatib nadien nooit nog een voet op ons grondgebied kan zetten?

Mevrouw de minister, ik ben die hypocrisie zo moe. In Antwerpen stonden de N-VA, de burgemeester, de schepenen en ook de premier, eergisteren op de eerste rij voor Chanoeka om te benadrukken hoe ernstig het incident in Sydney is. Tegelijkertijd laten ze nauwelijks 100 meter verderop een radicale moskee toe, waar joden en andere niet-moslims worden gebrandmerkt. Eveneens laten ze toe dat 800 meter verderop pro-Palestijnse demonstranten oproepen tot een intifada. Bovendien laten ze toe dat twee kilometer verder jihadist Mohanad al-Khatib vrolijk filmpjes maakt op de kerstmarkt. Als het straks misloopt – daar zijn we zeker van –, zullen ze opnieuw op de eerste rij staan om krokodillentranen te wenen. Dat vind ik werkelijk om te kotsen.

Mijnheer de voorzitter, mevrouw de minister, Israël pleegt een genocide op het Palestijnse volk en doet er alles aan om de Palestijnse staat te ondermijnen. De voorbije decennia zijn veel Palestijnen gevlucht naar buurlanden zoals Libanon of Jordanië. Velen zijn opgegroeid in vluchtelingenkampen en zitten gevangen tussen geweld en administratieve onzekerheid. Een terugkeer naar hun land wordt nu onmogelijk gemaakt.

Wanneer zulke Palestijnse vluchtelingen in België kinderen krijgen, geven onze steden en gemeenten deze kinderen de Belgische nationaliteit. Zo verhinderen we dat ze stateloos aan hun leven moeten beginnen. Anders worden ze gestraft zonder ooit iets verkeerd te hebben gedaan. Zonder nationaliteit heb je immers amper rechten. Door hen de Belgische nationaliteit te geven, bieden we hun een eerlijke kans.

Sinds 2023 zou de DVZ echter brieven sturen waarin wordt aangestuurd op een herziening van de toekenning van de Belgische nationaliteit bij kinderen van Palestijnse afkomst. Daardoor verloren al minstens 44 kinderen de Belgische nationaliteit. Minstens 44, want naar schatting zijn het er veel meer. Volgens DVZ gebeurt dit om misbruik te bestrijden, maar over de omvang van dat misbruik kan DVZ niets zeggen.

Wat is het gevolg van de intrekking van de Belgische nationaliteit? Zijn die kinderen nu stateloos? Welke rechten hebben zij nog? Wat staat er in die brief van DVZ? Mogen wij die inkijken? Is er een bewijs van misbruik? Zo ja, zult u dat bewijs dan voorleggen aan het Parlement?

Madame la ministre, depuis 2023, des dizaines d’enfants nés en Belgique de parents palestiniens se voient retirer la nationalité belge, qui leur avait pourtant été reconnue à la naissance par les autorités communales. Ces décisions administratives ont plongé au moins 44 familles dans une situation que Myria qualifie "d'insécurité juridique totale". Ces enfants sont nés en Belgique, y ont toujours vécu, y sont scolarisés, et n’ont connu aucun autre pays que la Belgique. Leur nationalité ne leur a pas été accordée à la suite d’une prétendue fraude, mais sur la base de pratiques administratives communales qui, pendant des années, ont appliqué la législation existante en matière de prévention de l’apatridie. Du jour au lendemain, cette pratique a été remise en cause. À la suite de courriers dits "de sensibilisation" adressés par l’Office des étrangers, certaines autorités locales ont commencé non seulement à refuser l’octroi de la nationalité à de nouveau-nés, mais également à retirer rétroactivement la nationalité d’enfants déjà reconnus comme Belges. Cette évolution est d’autant plus problématique qu’elle s’opère dans un contexte arbitraire, et que les décisions varient d'une commune à l'autre. Pour justifier ce durcissement, l’Office des étrangers évoque des abus et soupçonne certaines femmes palestiniennes de se rendre en Belgique pour y accoucher, afin de permettre un regroupement familial ultérieur. Aucune donnée publique ne permet toutefois d’établir l’ampleur réelle de ces abus. Plus grave encore, le Médiateur fédéral a expressément rappelé que l'Office des étrangers n’est pas compétent en matière de nationalité et qu’il ne peut pas influencer les décisions en la matière.

Dès lors, madame la ministre, comment expliquer ces décisions sur une base légale? Ne considérez-vous pas que ceci porte atteinte au principe de sécurité juridique? Comment expliquez-vous que la prévisibilité du droit puisse varier selon la commune dans laquelle un enfant est déclaré? Quelles mesures immédiates envisagez-vous d’adopter afin de clarifier les règles applicables, de restaurer la prévisibilité du droit pour les familles concernées et d’éviter que des enfants ne se retrouvent durablement dans une situation d’incertitude juridique?

Dank u wel voor uw antwoord, mevrouw de minister. Experts geven ook aan dat de DVZ zijn boekje te buiten gaat. De DVZ is niet bevoegd. U erkent dat hier ook wel, maar het is wel een feit dat er na de tussenkomst van de DVZ, door die brieven, minstens 44 kinderen de Belgische nationaliteit zijn afgepakt. Die kinderen hebben niks misdaan. Volgens de DVZ zou dat zijn om misbruik te bestrijden. Om hoeveel misbruik het dan gaat, hebt u hier niet willen zeggen. Ik zal hierover zeker een schriftelijke vraag stellen.

Het misbruik tegengaan horen we heel vaak als reden om rechten van migranten en vluchtelingen te beperken of soms zelfs compleet af te pakken. Ik denk nu bijvoorbeeld aan het inperken van het recht op gezinshereniging van kinderen op de vlucht. Als we dan vragen om dat zogenaamde misbruik hard te maken, dan blijft het heel vaak stil. Ik wil nogmaals benadrukken dat de nationaliteit afpakken dramatische gevolgen kan hebben voor kinderen die niks misdaan hebben, mevrouw de minister.

Merci, madame la ministre. Je me serais attendue à recevoir des éléments tangibles pour prouver les dimensions d'abus que vous soulignez. Or, vous ne faites que dire que votre administration dispose de données probantes d'abus sans jamais les donner, ici au Parlement, pour le justifier. Franchement, cela montre à nouveau qu'il s'agit d'une politique purement idéologique. On parle quand même ici d'enfants, de bébés palestiniens, qui sont originaires d'un pays dans lequel il est par nature impossible de retourner, étant donné qu'il est impossible de retourner en Palestine, qu'il s'y déroule par ailleurs un génocide. Que vous faut-il donc de plus pour donner une protection et une possibilité de vivre dans la dignité à des bébés, nés ici, en Belgique, et de simplement respecter leurs droits? Ici, vous inventez des abus plutôt que de vous concentrer sur des choses qui pourraient être efficaces et améliorer la situation en matière de migration. Vous inventez des abus qui n'en sont pas, pour retirer de façon complètement injuste des droits à des bébés. C'est complètement affolant. Jusqu'où irez-vous? Ce sont des familles qui n'aspirent qu'à vivre en paix et à pouvoir élever leurs enfants loin des bombes, dans un pays dans lequel elles n'ont peut-être pas envie de vivre mais que la situation leur impose puisque dans leur pays, elles n'ont pas le droit de retourner. Je vous remercie de nous transmettre les chiffres et les données dont vous nous parlez, mais cette situation ne peut pas perdurer. Elle crée de l'insécurité juridique sur le terrain, elle crée des grandes difficultés pour des familles entières qui n'ont vraiment pas besoin de ça en ce moment.

Mevrouw de minister, ik verwijs naar de tekst van mijn vraag zoals ingediend. Neem me niet kwalijk dat ik deze vergadering moet verlaten. Ik zal uw antwoord naderhand lezen.

Ik wil evenwel van de gelegenheid gebruikmaken om nog iets aan te kaarten. Er vond een brand plaats in het centrum in Machelen. U hebt een brief geschreven naar de personeelsleden van dat centrum. Het werd zeer gewaardeerd dat u als minister uw betrokkenheid hebt getoond. Ik wilde dat toch even zeggen. We zijn het vaak oneens, maar als u iets goeds doet, zoals met die brief, wil ik dat ook zeggen.

Op 10 december kwamen verschillende Europese migratieministers van de Raad van Europa samen in Straatsburg. De secretaris-Generaal had iedereen uitgenodigd om de uitdagingen rond migratie en het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens (EVRM) te bespreken.

De aanleiding van de informele bijeenkomst was de open brief van Bart de Wever en de zogenaamde migratiekritische landen, waarin zij kritiek uitten op de interpretatie van het EVRM. Volgens hen zou het mensenrechtenverdrag “de mogelijkheden beperken om politieke beslissingen te nemen." Vooral rond terugkeer van mensen die strafbare feiten hebben gepleegd. Na de bijeenkomst heeft u een gelijkaardige boodschap op sociale media gedeeld.

De brief stuitte op stevige kritiek van verschillende juristen, mensenrechtenorganisaties en de Raad van Europa zelf. Zij benadrukten dat het niet aan politici is om druk uit te oefenen op de rechterlijke macht, en dat er een karikatuur wordt gemaakt van de rechtspraak. Het Europees Hof voor de Rechten van de Mens wees er ook op dat slechts 2% van de klachten over migratie gaat. Bovendien wordt meer dan 90% van die klachten afgewezen. Slechts in 450 zaken werd daadwerkelijk een schending van mensenrechten vastgesteld.

Ik heb enkele vragen over deze bijeenkomst.

Welke boodschap heeft u tijdens deze bijeenkomst gebracht?

Tot welke conclusies of afspraken heeft de bijeenkomst on Straatsburg geleid?

Hoe verklaart u de stelling dat het EVRM de terugkeer belemmert, gezien het bijzonder lage aantal migratiegerelateerde klachten die door het Hof worden aanvaard?

Hoe reageert u op de kritiek van experts op de politieke druk op de onafhankelijke rechtspraak van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens?

Onderschrijft u het mensenrechtenverdrag, inclusief bepalingen die betrekking hebben op migratie?

Mevrouw de minister, ik zal dan in naam van collega Vandemaele spreken.

In de aanloop naar de bijeenkomst van de Europese ministers in Straatsburg spraken de Deense premier Frederiksen en haar Britse ambtsgenoot Starmer zich openlijk uit voor een herinterpretatie van het EVRM. Even later kondigde u aan dat 27 landen van de Raad van Europa een verklaring hadden ondertekend waarin werd opgeroepen tot een herziening van het EVRM. Daarbij werd gesteld dat een juist evenwicht moet worden gezocht tussen de individuele rechten en belangen van migranten en het algemeen belang om vrijheid en veiligheid in onze samenleving te beschermen. In mei riepen ook al negen Europese regeringsleiders in een brief op om de interpretatie van het EVRM beter te laten aansluiten bij de realiteit. De Raad van Europa zou tijdens die informele ministerraad in Straatsburg een voorstel hebben geformuleerd, dat inmiddels besproken zou zijn.

Wat was uw indruk van dat voorstel? Kunt u daar meer duiding bij geven? Welke voorstellen hebt u zelf of namens de regering gedaan?

Werd het voorstel van de Raad van Europa binnen de regering besproken, en zo ja, wat waren de plus- en minpunten? Zo niet, wanneer zult u dat bespreken?

Welke concrete gevolgen kunnen we koppelen aan die verklaring van de 27 landen? Welke andere initiatieven mogen we nog verwachten?

Madame la ministre, le 10 décembre dernier, journée internationale des droits humains, les 46 pays membres du Conseil de l'Europe se sont réunis pour discuter d'une déclaration portant sur les questions liées aux migrations et à la Convention européenne des droits de l’homme (CEDH).

Cette réunion faisait suite à la lettre signée par plusieurs pays européens, dont la Belgique, estimant que la CEDH entrave la volonté de leur gouvernement d'expulser des personnes migrantes. On pense par exemple au Royaume-Uni, qui a voulu expulser des migrants non-rwandais, faut-il le préciser, pour les placer dans des conteneurs au Rwanda, alors que ceux-ci risquaient des traitements inhumains et dégradants.

Durant cette réunion, un document a été présenté, signé par 27 pays, dont la Belgique, remettant en cause la CEDH. Ce texte demandait d'amender la Convention, qu'ils estiment trop stricte, pour mieux permettre aux pays d'expulser des personnes migrantes.

On parle ici d'un pouvoir exécutif qui indique au pouvoir judiciaire ce qu'il doit faire, ce qui remet en question la séparation des pouvoirs. C’est une atteinte au principe de non-refoulement, qui interdit d'expulser une personne vers un pays où elle serait en danger.

Madame la ministre, vous étiez la représentante de la Belgique lors de cette réunion. Pouvez-vous nous dire pourquoi c'est vous qui avez représenté la Belgique, et non pas la ministre de la Justice? Quelle position avez-vous défendue pendant cette réunion? Quelle a été votre implication dans ce processus? À quels résultats cette réunion a-t-elle abouti? Je vous remercie.

Mevrouw de minister, u gaf een bijzonder interessant antwoord.

Het herbekijken van de rol van het EHRM naast het EVRM is iets wat wij steunen. De rechtspraak maakt een strikt migratiebeleid de facto immers onmogelijk.

Er zijn echter niet alleen de supranationale instellingen. Op nationaal niveau rijst hetzelfde probleem. Vaak blijkt dat rechtspraak, bijvoorbeeld van arbeidshoven of rechtbanken van eerste aanleg, een strikt migratiebeleid niet mogelijk maakt. Het is dan ook noodzakelijk om de redenering door te trekken op nationaal niveau. Ik hoop dat u dat punt ook binnen de regering zult aankaarten. Als voorbeeld noem ik dat leeflonen worden toegekend aan vluchtelingen of asielzoekers. Dat gebeurt op basis van rechtspraak. Ook dat moeten wij durven herbekijken met een open houding en zonder meteen in een kramp te schieten, zoals bij sommigen gebeurt. Ik hoop dat u die benadering consequent zult doortrekken.

Vous co-signez cette déclaration avec des pays comme l'Italie de Meloni et la Hongrie d'Orban. Mais vous n'avez pas à vos côtés, par exemple, la France, les Pays-Bas, l'Espagne. Ces pays sont quand même des pays fondateurs, ou du moins parmi les premiers pays. Ils sont les plus proches de notre philosophie. Madame la ministre, ce qu'on constate depuis plusieurs mois, c'est un basculement de la Belgique, à votre initiative, dans un alignement radicalement opposé aux droits humains et avec des pays avec lesquels nous n'avons jamais été alignés. Ce qui m'interroge, ce n'est pas que vous soyez à l'initiative de cela, ni que le Vlaams Belang vous soutienne et vous encourage à continuer dans cette voie. Aucun étonnement par rapport à cela. Vous ne m'avez en revanche pas répondu sur la raison pour laquelle c'était vous que le gouvernement avait décidé d'envoyer et avec quel mandat vous étiez allés à cette réunion. Est-ce bien avec le mandat, par exemple, des Engagés, que vous vous rendez à ce type de meeting pour pousser ce genre de mobilisation qui va à l'encontre non seulement des droits humains fondamentaux, mais également de l'État de droit. Madame la ministre, nous continuerons évidemment à suivre ces évolutions très inquiétantes que la Belgique adopte sur la scène internationale, à votre initiative et avec le soutien de l'entièreté de votre gouvernement.

Mevrouw de minister, ik kreeg in november een nieuwsbrief van ADDE aangeleverd, een vzw die zich inzet voor de rechten van mensen met een migratieachtergrond. Die nieuwsbrief bevatte een analyse van de mogelijke aansprakelijkheid van ambtenaren wanneer zij onwettelijke instructies uitvoeren.

Sinds augustus krijgen mensen met een M-status geen opvang meer in ons land. De instructie aan Fedasil was om mensen die bij ons een asielaanvraag indienen, opvang te weigeren. Wij hebben daarover al vragen gesteld en ook de rechtbank sprak zich al verschillende keren uit en oordeelde dat die instructie onwettig is in het geval van kwetsbare mensen. De rechterlijke uitspraak verplichtte Fedasil om hun onderdak te bieden vanwege hun kwetsbaarheid, maar toch blijft u Fedasil de opdracht geven om die mensen te weigeren uit de opvang.

De betreffende instructie is onwettig en schendt zowel de Belgische opvangwet als de EU-regels en kan zelfs worden beschouwd als een onmenselijke behandeling. U werd al veroordeeld en kreeg dwangsommen opgelegd, maar het is juridisch ook mogelijk om de ambtenaren die de onwettige instructie uitvoeren, aansprakelijk te stellen. Wij krijgen berichten vanop het terrein dat die ambtenaren zich daarover grote zorgen maken.

Wat is uw mening over de analyse? Wat zult u ondernemen opdat ambtenaren die uw beslissingen uitvoeren, niet persoonlijk aansprakelijk kunnen worden gesteld voor de uitvoering van onwettige beslissingen?

Mevrouw de minister, het op straat zetten van mensen die recht hebben op opvang, is geen goede basis voor een sereen debat. U deelt duidelijk de analyse niet. U zegt dat de Staat aansprakelijk kan worden gesteld, niet de ambtenaren zelf. Welke garanties geeft u om uw personeel te behoeden voor juridische gevolgen? Zij zijn heel ongerust. Los van de juridische gevolgen, wij horen heel veel personeelsleden van Fedasil, die het compleet oneens zijn met uw aanpak. Hun hart breekt wanneer zij iemand op straat moeten zetten, en dat terwijl de rechtbank hun net beveelt mensen op te vangen. Mevrouw de minister, u werd eerder al veroordeeld voor dat beleid en er werden dwangsommen opgelegd. Toch blijft u vasthouden aan die onwettige instructie. U moet ook luisteren naar de wet.

Mevrouw de minister, in het regeerakkoord lezen we: “De DVZ krijgt de mogelijkheid om, in samenwerking met de politie en mits machtiging van een onderzoeksrechter, zich toegang te verlenen tot de woonst waar een uitgeprocedeerde in onwettig verblijf zich bevindt wanneer deze elke toegang weigert.”

We zijn de laatste weken gecontacteerd door vele bezorgde burgers die ons vertelden dat u ter zake een voorontwerp van wet klaar heeft.

Klopt het dat u een voorontwerp hebt ingediend bij de Raad van State? Heeft de Raad van State ondertussen al een antwoord gegeven? Zo niet, binnen welke termijn wordt dat antwoord verwacht? Wat is de timing van de wettekst voor het Parlement?

Dank u wel voor uw antwoord.

Intussen is de bouw van het nieuwe gesloten terugkeercentrum in Steenokkerzeel gestart.

Kunt u verduidelijken wat de initieel voorziene einddatum was van de bouwwerkzaamheden? Acht u die timing nog steeds haalbaar?

Zal dit centrum de rol van het repatriëringscentrum 127bis overnemen of zal het nieuwe terugkeercentrum eerder bestemd zijn voor langere verblijvers, aangezien het in die optiek wordt gebouwd? Hoe ziet u de verhouding tussen Caricole, 127bis en het nieuwe centrum? Dank u.

Ik dank u voor uw antwoorden. De reden waarom ik u deze vraag gesteld heb, is omdat 127bis mij totaal niet aangepast lijkt voor lang verblijvende illegalen. Men wordt daar geconfronteerd met steeds meer illegalen die er vrij lang verblijven, maar er zijn zoveel ontsnappingen uit dat centrum, zegt men, doordat de draad te laag komt. Zo kunnen illegalen daar heel gemakkelijk ontsnappen. Elke week wordt men daar met een ontsnapping geconfronteerd. 127bis zou eigenlijk compleet gerenoveerd moeten worden. Dat centrum lijkt me eerder iets voor een kort verblijf, waarvoor u dat nieuwe vertrekcentrum wil maken. Ik hoop dat het nieuwe centrum alleszins begin 2027 zal kunnen openen.

Madame la ministre il y a quelques semaines à Schaerbeek, quatre policiers ont échappé de justesse à un drame, percutés par un conducteur qui, selon les premiers éléments, n'aurait jamais dû se trouver sur notre territoire: séjour illégal, condamné pour violences en France, interdit de territoire français. Pourtant, il a pu entrer et se déplacer librement sur notre territoire sans être détecté. Ce cas n'illustre pas seulement une défaillance, il révèle une faille inquiétante, celle qui permet à des individus signalés ailleurs en Europe comme dangereux et dépourvus de tout titre de séjour de franchir nos frontières sans être interceptés.

Madame la ministre, au regard du cadre légal du système d'information Schengen, qui impose qu'un ressortissant de pays tiers interdit de territoire, condamné pour des faits violents ou expulsé fasse automatiquement l'objet d'un signalement dans la base européenne, pouvez-vous nous confirmer si ce suspect était effectivement signalé?

Pouvez-vous également préciser ce que savent vos services aujourd'hui sur son parcours, depuis son arrivée en Belgique, ainsi que les circonstances qui ont permis son entrée sur notre territoire? Pouvez-vous également nous indiquer ce que l'enquête révèle à ce stade concernant ses motivations? Enfin, quelles sont les suites que vous entendez donner à ce dossier, tant en ce qui concerne le traitement de ce cas précis que les mesures à prendre pour éviter qu'une telle situation ne se reproduise.

Évidemment, lorsque la sécurité publique relève davantage d'un réflexe que d'un système fiable, cela pose question. On ne se demande pas si un drame surviendra à nouveau mais plutôt quand il surviendra. Cette situation ne peut se reproduire et cela relève évidemment de la responsabilité de l'État.

Je vous remercie pour vos réponses. Évidemment, nombre de mesures sont prévues et nous nous en réjouissons. Dans ce cas précis, je suivrai également le dossier pour voir ce qu’il adviendra de cette personne en particulier. Est-elle déjà, par exemple, dans un centre pour procéder à son retour? Ce sont des questions que je suivrai encore par la suite. Je vous remercie.

Madame la ministre, avant l'été, je vous avais interrogée au sujet d'un tragique événement qui était survenu à Spa, au cours duquel un jeune homme a perdu la vie après avoir reçu plusieurs coups de couteau. Trois suspects étaient alors hébergés au centre Fedasil de Spa. Ils avaient été interpellés et s'étaient vu notifier une exclusion temporaire du centre. Une vidéo filmée par un témoin était ensuite venue corroborer les déclarations et les trois jeunes ont été disculpés. Au vu des derniers éléments, Fedasil est revenu sur sa décision et la mesure d'exclusion a été levée. Un quatrième individu présenté comme l'auteur possible des coups mortels est quant à lui toujours en fuite et actuellement recherché. Ce suspect a-t-il été retrouvé dans l'intervalle.

De manière plus générale, je souhaitais aborder les mesures d'exclusion du réseau d'accueil. Ces mesures d'ordre sont prévues par la loi, elles visent à préserver la sécurité et la sérénité des centres, indépendamment de l'issue judiciaire des dossiers. Cependant, en pratique, une exclusion signifie que la personne se retrouve immédiatement à la rue, livrée à elle-même, souvent sans véritable suivi surtout. Et ses seules options deviennent le sans-abrisme ou un logement trouvé par ses propres moyens, y compris lorsque les faits à l'origine de l'exclusion révèlent un risque sérieux pour la sécurité des habitants des alentours du centre.

Cette situation soulève une question de sécurité évidente. Lorsqu'un demandeur d'asile est exclu pour des faits graves sans être détenu ni éloigné du territoire, quels mécanismes existent pour éviter qu'il ne disparaisse complètement dans la nature et qu'on ne perde sa trace? Car, loin de neutraliser le risque, cela pourrait encore l'amplifier. Pouvez-vous me dire quels dispositifs existent aujourd'hui pour assurer la localisation de ces personnes, leur accompagnement, leur orientation administrative éventuellement? Une concertation systématique est-elle prévue entre Fedasil, l'Office des É trangers et les zones de police, afin d'éviter la perte de la trace de ces individus? Quelles conséquences une exclusion temporaire ou définitive entraîne-t-elle sur la procédure d'asile en tant que telle? La personne poursuit-elle son parcours administratif ou celui-ci est-il alors immédiatement arrêté? Je vous remercie.

Je vous remercie pour vos précisions, madame la ministre et j'espère également que nous pourrons atterrir sur le cas plus précis de Spa et des personnes qui étaient impliquées dans cette affaire.

Madame la ministre, lors d’échanges précédents, vous avez eu l’occasion de mettre en avant cet accord, le Brussels Deal, qui permet d’organiser un accueil de demandeurs d’asile par la Région bruxelloise, moyennant a priori un financement de l’autorité fédérale. J’ai voulu me renseigner pour obtenir davantage d’informations sur cet accord, mais je ne retrouve que très peu d’éléments à ce sujet, du moins publiquement accessibles.

J’aimerais savoir sur quoi porte concrètement cet accord. Comment cet accueil est ‑ il organis é ? Quelles sont, le cas é ch é ant, les priorit é s accord é es aux demandeurs d ’ asile? Quelles sont les conditions d ’ h é bergement propos é es?

De manière plus précise, à l’heure actuelle, combien de demandeurs d’asile figurent sur la liste d’attente, et pour quels motifs précis? Parmi ceux ‑ ci, combien b é n é ficient de l ’ accueil organis é dans le cadre de ce Brussels Deal? Consid é rez ‑ vous que les conditions propos é es dans ce cadre sont conformes aux droits fondamentaux, en tout cas, aux droits auxquels les demandeurs d ’ asile peuvent l é gitimement prétendre? Quelle est la durée de cet accord? Quel budget est prévu? Des décisions ont ‑ elles é t é prises concernant une é ventuelle prolongation dans le cadre des accords budg é taires r é cents? Enfin, de manière très concrète, pourriez ‑ vous nous communiquer une copie de cet accord?

Je vous remercie, madame la ministre, pour vos réponses.

Vous indiquez que 1 708 personnes figurent actuellement sur la liste d’attente. D’après les informations que vous fournissez, toutes ces personnes seraient donc accueillies dans le cadre du Brussels Deal. Est ‑ ce que je comprends bien? Avons ‑ nous la confirmation qu ’ elles sont effectivement prises en charge? Ou bien s ’ agit ‑ il simplement de places disponibles, que les personnes doivent elles ‑ m ê mes aller chercher?

Cette distinction est importante, car affirmer que personne ne dort dehors alors que nous ne pouvons pas confirmer que ces personnes sont réellement accueillies dans le cadre du Brussels Deal constitue une différence majeure. Il serait donc essentiel d’obtenir une réponse claire. Sommes ‑ nous certains que ces personnes sont effectivement accueillies? Ou bien se contente ‑ t ‑ on de mettre en avant des chiffres pour pouvoir dire qu ’ il n ’ y a pas de probl è me?

C’est effectivement essentiel, il faut pouvoir certifier qu’aucun demandeur d’asile ayant droit à l’accueil ne se retrouve à la rue. Nous avons donc besoin de cette information. Il me semble d’ailleurs qu’il s’agit d’une mesure assez rapide à mettre en place pour pouvoir répondre à cette demande essentielle. Ma deuxième question par rapport à la réponse apportée porte sur l’aspect budgétaire. Vous mettez en avant les moyens de 47 millions d’euros. Si je comprends bien, ils sont confirmés pour les années à venir et intégrés dans la trajectoire budgétaire du gouvernement, ce qui est évidemment positif. En revanche, votre réponse concernant l’impossibilité de transmettre une copie de l’accord m’interpelle. S’il y a une dépense fédérale, il y a nécessairement eu une décision du Conseil des ministres basée sur quelque chose. Sans cela, je doute que les services de l’administration du budget auraient accepté d’autoriser une telle contribution de l’État fédéral. Il doit donc exister un document, qui relève de l’administration. Il me semble dès lors logique qu’en tant que députés, nous puissions y avoir accès. Si ce n’est pas possible publiquement, il serait important que nous puissions au moins le consulter de manière confidentielle. C'est un petit peu le thème du jour, puisque nous en avons déjà discuté ce matin. Il est absolument nécessaire, en tant qu’élus, de pouvoir prendre connaissance de ce document. Je confirme donc ma demande d’y avoir accès d’une manière ou d’une autre, pour pouvoir comprendre le fonctionnement actuel de cet accord.

Mevrouw de minister, toen ik u een half jaar geleden ondervroeg over de stand van zaken met betrekking tot de terugkeer naar Afghanistan, zei u dat u het onderzocht. Op 1 oktober was uw antwoord dat u het nog steeds aan het onderzoeken was. Op 2 oktober vernamen we via de pers dat u zowaar een brief had geschreven, ondertekend door 20 lidstaten, waaronder enkele die al eerder op Europees niveau hadden aangedrongen op een Europees initiatief, maar ondertussen ook zelf al een initiatief hadden genomen. Op 12 november zei u in deze commissie dat de Europese Commissie in de komende weken zou terugkoppelen naar de lidstaten met het oog op concrete oplossingen en dat u dat uiteraard discreet zou opvolgen.

Welke nationale pistes worden nog verder onderzocht? Welke pistes worden niet meer bewandeld? Hoe concreet zijn sommige denksporen ondertussen?

Duitsland liet twee Afghaanse consulaire agenten inreizen om de terugkeer te ondersteunen. Bent u van plan om dat ook te doen? In een antwoord op een vorige vraag zei u dat de ervaring die Duitsland heeft ons goed van pas zal komen en dat de DVZ regelmatig contact heeft. De concrete vraag blijft of u zelf, met betrekking tot de gedwongen terugkeer van Afghanen, al officieel bilateraal contact met Duitsland hebt opgenomen?

Ook Oostenrijk nam ondertussen het heft in eigen handen. Al begin dit jaar voerde de regering operatief-technische gesprekken met de Afghaanse autoriteiten en in september waren Afghaanse vertegenwoordigers in Wenen om de uitzettingen te coördineren. In hoeverre bent u bereid om dat voorbeeld te volgen? Heeft de Europese Commissie intussen, enkele weken later, al naar de lidstaten teruggekoppeld? Zo ja, wat mogen we verwachten?

Mevrouw de minister, als u zegt dat u discreet werkt, dan weet ik dat u morgen met een grote persaankondiging zal komen dat u Afghanen hebt teruggestuurd. Dat hoop ik althans. Het feit is wel dat Duitsland en Oostenrijk effectief al concreet werk hebben gemaakt, op hun eigen nationaal niveau, van de terugkeer naar Afghanistan. In dit land staan Afghanen nog altijd op nummer 1 in het aantal asielaanvragen. Dit jaar waren er bijna 3.700 Afghaanse asielaanvragen, maar de terugkeer is nog altijd nul. Het Europees initiatief waarnaar u altijd verwijst, bestaat al 10 jaar. Het bestaat eigenlijk al 25 jaar, want 25 jaar geleden heeft de Europese Commissie haar eerste actieplan tegen illegale immigratie opgesteld. Als de Europese Commissie iets doet, dan vergroot het vaak de instroom. Het resultaat zorgt voor een slechtere situatie dan ervoor. Ik hoop dat dit hier niet het geval zal zijn en dat u morgen met een grote persmededeling zult komen.

Mevrouw de minister, toen ik u midden november nog maar eens ondervroeg over de gedwongen terugkeer naar Syrië, stelde u dat uw administratie gesprekken voerde met de Syrische permanente vertegenwoordiging, gesprekken die toen in de preliminaire fase zaten. U voegde eraan toe dat de terugkeer naar Syrië op de agenda van het Deense voorzitterschap bleef staan en dat er op Europees niveau over zou worden gesproken.

Andere landen hebben een mogelijk initiatief op Europees niveau, hoe wenselijk dat initiatief ook is, niet afgewacht. Intussen hebben zij zelf actie ondernomen. Zo is Oostenrijk begonnen met de evaluatie van maar liefst 7.000 beschermingsstatuten die de voorbije vijf jaar aan Syriërs werden toegekend. Ook bracht de Oostenrijkse minister van Binnenlandse Zaken een bezoek aan Damascus, waarmee de basis werd gelegd voor de terugkeer van Syriërs.

Mevrouw de minister, bent u intussen uit die preliminaire fase geraakt? Welke bijkomende initiatieven zijn reeds genomen?

Erkent u dat andere landen met betrekking tot de terugkeer naar Syrië al in contact staan met de Syrische autoriteiten en ter zake expertise hebben opgebouwd? Hebt u al contact opgenomen met die landen?

Hoeveel asielstatussen van Syriërs werden reeds of worden in de toekomst opnieuw geëvalueerd? Hoeveel kunnen er worden geëvalueerd?

Hoe staat het met de onderhandelingen of besprekingen op Europees niveau?

Mevrouw de minister, ik ben blij te vernemen dat er een missie ingepland staat. Kunt u nog aangeven of dat door de regering of op Europees niveau gebeurt? Dat heb ik niet helemaal begrepen.

Dat is heel goed nieuws. Als het goed is, zeg ik het ook. Ik ben blij dat er een missie ingepland staat en hoop dat die zal resulteren in effectieve terugkeerresultaten, zoals Oostenrijk die al heeft bereikt. Want ook hier is de instroom groot, Syrië staat op plaats 6 in lijst van het aantal asielaanvragen, wat betekent dat Syriërs dit jaar de zesde grootste groep asielaanvragers vormt. Daarmee komt er dus een grote groep bij. Daarnaast gaat het om de statussen van de Syriërs die hier reeds zijn, al dan niet met een vluchtelingenstatuut. Dat moet allemaal worden herbekeken, net als in Oostenrijk. De missie moet worden gekoppeld aan het herbekijken van de toegekende statuten, zodat personen voor wie geen gegronde vrees op vervolging bestaat, kunnen worden teruggestuurd.

Mevrouw de minister, iedereen weet dat de Belgische gevangenissen overvol zitten. Iedereen weet ook dat meer dan 40 % van de gevangenisbevolking bestaat uit vreemdelingen. Begin oktober ondernam u samen met minister Verlinden een missie naar Kosovo en Albanië, om te onderzoeken of illegale gedetineerden zouden kunnen worden overgebracht naar voornoemde landen. Naast Kosovo en Albanië stonden op uw lijst ook andere landen waarnaar eventueel gevangenen zouden kunnen worden opgevangen.

Wat is de concrete stand van zaken met betrekking tot Albanië en Kosovo? U zei dat er ook naar andere landen zou worden gekeken. Is dat intussen gebeurd? Over welke landen gaat het dan?

Er zitten op dit moment ongeveer 300 Albanezen in Belgische gevangenissen. Het zou veel efficiënter zijn om hen allemaal hun straf te laten uitzitten in het land van herkomst, zodat wij daar niet voor moeten betalen. Die Albanezen moeten teruggestuurd worden naar Albanië. Welke vorderingen hebt u op dat vlak gemaakt?

Mevrouw de minister, ik dank u voor uw antwoord. Ik zal minister Verlinden daarover bevragen, samen met mijn vraag over Trabelsi. Ik heb niet echt een antwoord gekregen op mijn tweede vraag. De vraag was of u ook met andere landen hebt gesproken in verband met buitenlandse gevangeniscapaciteit. U mompelde wel iets, maar ik heb het niet begrepen. Ik zal de vraag dus opnieuw indienen.

Mevrouw de minister, volgens het nieuw Europese solidariteitsmechanisme zou België volgend jaar 646 asielzoekers uit andere landen moeten opvangen, tenzij ons land een bijdrage van 13 miljoen euro betaalt. De regering koos voor dat laatste. U stelde ondertussen dat u zou onderhandelen om de teller op nul te krijgen. Daartoe wilt u zich beroepen op de historische solidariteit van ons land. In die context zou al een eerste gesprek met Griekenland hebben plaatsgevonden.

Vrijwel onmiddellijk na de vergadering van de Europese ministers vorige week maandag stelde Duitsland dat het al zo'n regeling heeft getroffen met Griekenland en Italië. Concreet is Duitsland overeengekomen om geen financiële bijdrage te betalen, maar in ruil uitstaande Dublindossiers over te nemen tot de inwerkingtreding van het Migratiepact en tot die tijd af te zien van zogenaamde Dublinoverdrachten. Eigenlijk bestaan die niet in de realiteit, want u hebt daarnet gezegd dat Griekenland en Italië geen mensen terugnemen. Wie tot de datum van de inwerkingtreding van het Migratiepact naar Duitsland doorreist, zou dus niet meer naar Griekenland teruggebracht worden.

Mevrouw de minister, streeft u een soortgelijke overeenkomst met Griekenland na?

Over hoeveel dossiers gaat het?

Bent u bereid om tot aan de inwerkingtreding van het pact af te zien van Dublinoverdrachten naar Griekenland?

Hoe zit het met Italië? Wilt u eenzelfde overeenkomst als Duitsland?

Mevrouw de minister, als wij dergelijke overeenkomsten sluiten met Griekenland en Italië, zoals Duitsland heeft gedaan, wordt slecht gedrag tot twee keer toe beloond. Ten eerste beloont men Griekenland en Italië voor het overtreden van de Europese regelgeving. We zeggen dan dat het oké is zolang wij niet hoeven te betalen. Zodoende worden landen beloond die regels overtreden. De Dublinovereenkomst werkt niet en het Europees migratiepact kan dus ook niet werken. Dat zijn de woorden van de heer Roosemont, die ik vandaag al heb aangehaald. Ten tweede beloont men ook illegale immigranten voor hun slecht gedrag. Migranten die doorreizen en de Europese regels schenden, worden, mocht de overeenkomst gesloten worden, beloond om door te reizen, omdat ze uiteindelijk hier mogen blijven. We moeten ervoor zorgen dat we ons niet in de eigen voet schieten. Als zij hier mogen blijven en als dergelijke overeenkomsten worden gesloten, regulariseert u eigenlijk de schending van regels. We moeten ons daarvoor hoeden. We hebben onze historische solidariteit al meer dan getoond, naar mijn mening genoeg voor de komende honderden jaren.