Commissievergadering op 17 december 2025

Mijnheer de minister, het was me wat bij de federale politie, de afgelopen dagen. Eerst was er de ambitie om dat rapport achter te houden. De federale politie en uzelf hadden niet veel zin om dat met ons te delen. Toen afgelopen weekend duidelijk werd dat het deksel toch van de beerput ging, veranderden jullie van tactiek. U zei onlangs in de commissie dat het rapport niet representatief en van een bedenkelijke kwaliteit is. Ook de personeelsleden van de federale politie kregen afgelopen maandag een mailbericht in die zin: “Er is een gebrek aan solide wetenschappelijkheid en methodologische grondslagen.” De titel van dat bericht sprak boekdelen: “Ons dagelijks werk voortzetten.” Dat was de ambitie bij de federale politie: niet omzien en voortwerken.

Vandaag lees en hoor ik in de media dat u voor de derde keer een bocht neemt. Derde keer, goede keer, denk ik dan. U zegt dat er een onafhankelijk onderzoek komt naar systemische problemen inzake corruptie bij de federale politie. Het is goed dat er zo’n rapport komt. We moeten inderdaad bekijken of de systemen voldoende robuust zijn om zowel een goede detectie als een goede interne afhandeling te garanderen. Als ik de vele tientallen mails bekijk die ik de afgelopen dagen ontvangen heb van federale politiemensen, dan denk ik dat die systemen zeker voor verbetering vatbaar zijn.

U zegt dat er een groter onderzoek moet komen. Wij hebben gisteren een schrijven gericht aan de voorzitter van de Kamer om het Comité P een onderzoek te laten uitvoeren naar het probleem van corruptie bij de politie. Het Comité P kent de materie ook goed, dus dat leek ons een goed idee.

In ieder geval vind ik het belangrijk om nogmaals te zeggen dat de meeste agenten te goeder trouw en helemaal niet corrupt zijn. Door de manier waarop de leiding van de federale politie met dat rapport omgaat, komen ook al de integere agenten in een slecht daglicht te staan. De top van de federale politie lijkt echter niet geneigd om iets te doen. De kwestie is belangrijk voor ons als burgers, voor de politieagenten zelf en voor de politie als organisatie.

Tot slot blijf ik nog met een brandende vraag zitten. Wie is de politicus die vermeld wordt in dat rapport? Weet u over wie het gaat? Het betreft immers zware aantijgingen tegenover een politicus en om die reden is het van het allergrootste belang dat wij weten over wie het gaat. Welke gevolgen hebben de betrokken agenten ondervonden? Als agenten gestraft zijn omdat ze dat geweigerd hebben, hebben we het recht om dat te weten.

U zit op het goede spoor, maar we moeten de omerta bij de federale politie op dat punt kunnen doorbreken.

Mijnheer de minister, eerst en vooral wil ik benadrukken dat er bij de federale politie, bij welke dienst dan ook, bijzonder veel mensen dag en nacht werken om in onze veiligheid te voorzien. We zijn die mensen daarvoor enorm dankbaar.

We worden nu voor de tweede keer geconfronteerd met artikels in de pers, waarop wij ons als parlementsleden moeten baseren. We hebben geen inzage in het CORESPO-rapport, dat verslag uitbrengt over een bevraging naar corruptie.

Wanneer we vaststellen dat 1.244 personen aan die bevraging hebben deelgenomen, blijkt daaruit wel degelijk een vorm van vertrouwen, namelijk het vertrouwen om die enquête in te vullen. Dat is een element dat positief moet worden benaderd. Hier staat immers het imago van onze federale politie op het spel. Dat imago acht ik van groot belang. Ik weet dat u die mening deelt. Dat veronderstelt uiteraard onberispelijk gedrag. Politieambtenaren hebben immers een voorbeeldfunctie, moeten integer handelen en moeten een volledig anticorruptieplan hebben klaarliggen.

Het traject is destijds door de commissaris-generaal zelf opgestart. We zijn dan ook bijzonder benieuwd naar de bevindingen, naar de maatregelen die in dat rapport worden voorgesteld en naar de manier waarop men daarmee intern aan de slag gaat.

Het is belangrijk dat aanbevelingen en maatregelen niet alleen worden uitgesproken, maar ook daadwerkelijk worden opgevolgd. Daarnaast vind ik het essentieel dat personeelsleden die wantoestanden signaleren of wijzen op mogelijke corruptie, daarvoor terechtkunnen bij meldpunten en dat die meldingen ook effectief worden opgevolgd. De terugkoppeling over die opvolging kan wellicht worden verbeterd, aangezien blijkt dat er binnen de politie een zekere onvrede leeft.

We betreuren dan ook dat we tot op heden geen inzage hebben gekregen in dat rapport, al vernemen we dat die inzage alsnog zal worden verleend. Het is voor ons eveneens belangrijk om een zicht te krijgen op de andere rapporten. Er zou ook een rapport volgen over een traject inzake extremisme. Zal dat rapport nog worden bezorgd? Hoe staat het met de andere rapporten die in het vooruitzicht zijn gesteld?

U sprak in de media ook over een externe audit. U weet dat we daarvoor al geruime tijd vragende partij zijn. Wie zal die audit uitvoeren en wanneer wordt die opgestart? Wanneer mogen we de resultaten verwachten?

Welke maatregelen zullen worden genomen om corruptie daadwerkelijk aan te pakken? Dat lijkt mij namelijk de kern van de zaak.

Ik begrijp niet goed waarom de methodologie nu in vraag wordt gesteld. Ik zal u uitleggen waarom. Normaal gezien legt men in het begin van een traject de methodologie vast. Vooraleer men aan de slag gaat, controleert men of die methodologie op punt staat. Er zijn immers heel wat mensen en middelen mee gemoeid om een dergeljk verslag te schrijven. Dat is ook de bedoeling. Daarom moet men de methodologie op voorhand in vraag stellen, zodat men tot een betrouwbaar resultaat komt.

Ik zie dat er heel wat respondenten zijn. Volgens wat ik verneem uit de pers, staat er ook heel wat informatie in dat rapport staat. We kunnen dat rapport inhoudelijk niet zomaar volledig naast ons neerleggen. Ik ben benieuwd naar hoe die methodologie eruitziet. Ik wil ook transparantie in dat dossier.

Ik begrijp ook niet goed waarom het rapport, als het er al sinds juni is, niet door de commissaris-generaal werd toegelicht.

Mijnheer de minister, daarom vragen wij inzage in dat rapport. Wij willen ook de commissaris-generaal zelf over dat rapport kunnen ondervragen, om te zien welk gevolg intern aan dat verslag wordt gegeven en hoe de commissaris-generaal met de extra aanbevelingen die er nog komen zal omgaan, om de corruptie binnen de politiediensten tegen te gaan, zonder al een voorafname over de interne bedrijfscultuur te doen.

Zo veel mensen hebben dat ingevuld. Dat bewijst dat zij toch een bepaald vertrouwen hadden om dat in te vullen. Ik vind dat we de federale politie niet volledig in een slecht daglicht mogen stellen, want dat doet de mensen die dagelijks goed werk leveren onrecht aan.

Monsieur le ministre, la presse a récemment relayé l'existence d'un rapport interne, provisoire, du service intégrité de la police fédérale, qui est fondé sur un sondage réalisé auprès d'environ 1 170 collaborateurs de la police judiciaire fédérale. Ce document, dont la méthodologie est aujourd'hui contestée, fait état de préoccupations qui sont exprimées par une partie des répondants concernant des tentatives d'influence, des pressions illicites et des comportements contraires à l'éthique, tant internes qu'externes à l'institution policière. Il est vrai que ceci a de quoi inquiéter.

Je souhaite ici relever vos premières réactions à ce sujet, qui ne laissent aucun doute sur le fait que la valeur intégrité est au cœur de vos préoccupations – elle est au cœur des miennes également – et sur votre volonté de transparence en la matière, et plus spécifiquement au regard du rapport CORESPO. Cette démarche CORESPO a été entamée en 2023, alors que Mme Verlinden était ministre de l'Intérieur. Vous héritez ici d'un rapport qui ne pouvait être validé en l'état en raison de faiblesses méthodologiques majeures, notamment en termes de représentativité, de rigueur scientifique et de confusion entre perceptions et faits établis.

Je tiens encore à ajouter que l'enquête menée se rapporte au passé et ne fait pas état d'une photographie de la situation à l'instant T. Il importe également de le dire. Dans ce contexte, je souhaiterais obtenir de votre part plusieurs éclaircissements.

Pouvez-vous rappeler quelles sont les préoccupations méthodologiques spécifiques, et préciser l'état exact d'avancement de la révision méthodologique du rapport?

Quel est le calendrier envisagé pour que nous puissions disposer des résultats? En effet, avant de procéder à des auditions sur le sujet, notre commission doit disposer de ces éléments. L'un ou l'autre collègue de Groen semble s'être procuré le projet de rapport d'une manière que je qualifierais d'irrégulière. Les autres membres de la commission n'en disposent pas.

On peut se poser la question de l'intégrité à la fois de ceux qui ont fourni le rapport et de ceux qui l'ont exploité. Quel est leur but? Affaiblir la confiance des citoyens envers les forces de l'ordre? Nourrir des thèses complotistes ? Il me semble difficile de les croire préoccupés et animés par la valeur intégrité au vu de la méthode utilisée.

En attendant ces résultats, quelles mesures de suivi des risques de corruption ou d'ingérence sont actuellement appliquées au sein de la police judiciaire fédérale, au-delà des dispositifs déjà existants?

(…) of ongeoorloofde inmenging in lopende dossiers. De incidenten nemen uiteenlopende vormen aan, zoals het doorspelen van informatie aan criminelen, rechters die vragen om boetes van hun kinderen te laten verdwijnen, en volgens wat ik hoor zelfs een politicus die wenst tussen te komen in een onderzoek.

Dat baart ons allen zorgen, te meer omdat uit het onderzoek eveneens blijkt dat de interne opvolging van meldingen over dat soort incidenten in het algemeen bijzonder tekortschiet.

De federale politie reageerde zeer snel, vind ik, door te stellen dat het rapport methodologisch zou tekortschieten, dat de resultaten niet representatief zijn en dat de getuigenissen moeilijk te verifiëren zijn. Ik was wat geschrokken dat u in uw eerste communicatie in die redenering meeging. Naar ik verneem, neemt u nu toch een bocht en zegt u dat de methodologie misschien niet 100 % correct was, maar dat een onafhankelijk onderzoek zal worden opgestart.

Mijnheer de minister, wat zal er veranderen aan de onderzoekstechnieken? Indien dezelfde resultaten naar boven komen, moeten we ze na dat onderzoek dan wél geloven en zult u dan wel sneller handelen?

Laat mij helder zijn: wij staan op de barricaden voor het respect voor politiemensen en voor het werk dat ze dagelijks doen, want ze vechten voor hun leven. Net omdat dat respect zo groot is, vind ik dat de rotte appels uit het korps moeten worden gehaald.

Ik heb heel wat vragen ingediend, maar gelet op mijn spreektijd zal ik die niet mondeling toelichten. Mijn hoofdvraag luidt of u bij een nieuw onderzoek strikt zult toezien op de onafhankelijkheid ervan, zodat we absoluut zeker zijn dat we wezenlijke stappen vooruit kunnen zetten.

Mijnheer de minister, dit komt niet uit de lucht vallen. Enkele weken geleden hebben we in onze commissie voor Binnenlandse Zaken al hoorzittingen gehouden met de commissaris-generaal over de integriteit bij de federale politie. Ik had gehoopt dat wij tegen vandaag al inzage zouden hebben gehad in het rapport. De reden dat we dit vandaag opnieuw bespreken, is net omdat wij dat rapport niet hebben ontvangen, met uitzondering van één kamerlid, dat blijkbaar goede contacten onderhoudt met iemand van de federale politie. Ik wens in de eerste plaats inzage in dat rapport, want alle vragen die hier gesteld worden over de methodologie en de ernst van de situatie, vereisen eerst inzage in het rapport, voordat we verder kunnen discussiëren over wat nog nodig is.

Ten tweede, ik weiger mee te doen aan een soort van heksenjacht tegen onze politie. In mijn ogen voert de overgrote meerderheid van onze politieleden, zowel lokaal als federaal, het werk zeer integer uit, soms onder zeer moeilijke omstandigheden. Dat wil niet zeggen dat de rotte appel niet moet worden verwijderd, want dat is net het punt: één rotte appel kan de hele fruitmand bederven en daarvoor moeten inderdaad maatregelen worden genomen.

Er bestaan zeer veel controleorganen, zoals het Comité P, waarnaar de heer Vandemaele naar verwees, de algemene inspectie en er zijn ook interne controles. Om die reden willen we de commissaris-generaal horen in deze commissie. Wij willen vernemen wat zijn bevindingen zijn en welke maatregelen hij tegenover die corruptieschandalen wenst te nemen.

Mijnheer de minister, ik ben zeer blij dat u inmiddels ons voorstel van enkele weken geleden hebt overgenomen om de federale politie extern te laten doorlichten. Een interne doorlichting kan gewoonweg niet slagen – dat stond in de sterren geschreven – omdat men dan rechter en partij tegelijk is. Een externe doorlichting kan veel verhelpen en zorgt voor een zekere objectiviteit. Ik hoop dat u dat vandaag met zoveel woorden kunt herhalen.

Monsieur le ministre, je ne vais pas revenir sur tout ce qui a déjà été dit par mes collègues, mais ce qui est certain, c'est que ce rapport, en tout cas les extraits ou les éléments qui sont sortis dans la presse, met en avant des éléments préoccupants. Ces éléments ternissent l'image de la police, et c'est un dommage qui est difficilement réversible. En effet, c'est très compliqué à expliquer à la population, malgré toutes les mesures que l'on peut mettre en place. C'est aussi compliqué de revenir en arrière, et l'image de la police sera ternie par ce rapport.

Il est important de s'interroger sur sa méthodologie. Beaucoup de questions ont été posées depuis ce week-end à ce sujet. Vous aussi l'avez mise en avant. Est-ce qu'on parle de faits, de sentiments, de perceptions? Cela pose beaucoup de questions. Certains ont évoqué des faits ou des perceptions qui se seraient déroulés pendant toute leur carrière, donc par le passé. Cela pose une réelle question sur l'interprétation des résultats et sur l'utilisation que l'on peut en faire par la suite.

Hier, nous avons discuté de la possibilité d'organiser des auditions au sujet de ce rapport. J'ai demandé à pouvoir disposer de ce rapport. Il sera nécessaire de définir les modalités concrètes pour pouvoir en disposer, et qu'on puisse se faire une image concrète de ce qu'il dit, de ce qu'il raconte. Je souhaitais également vous entendre et, aujourd'hui, vous êtes devant nous pour répondre à nos premières questions.

Quel est l'état de ce rapport? Est-il validé, doit-il encore l'être? Y a-t-il encore une étape en la matière?

Quelle suite y sera donnée? Vous avez évoqué ce matin le lancement d'un audit externe. Qui va réaliser cet audit, dans quel timing sera-t-il réalisé, quels seront les moyens qui seront consacrés pour pouvoir le réaliser dans les temps?

Enfin, qu'en est-il du projet de loi de screening régulier tout au long de la carrière des policiers? Actuellement, ce screening n'existe qu'en début de carrière, et je pense que c'est important de pouvoir assurer ce suivi tout au long de la carrière des policiers.

Monsieur le ministre, je vous ai lu dans la presse ce matin et, comme vous, nous pensons que les citoyens et les citoyennes doivent pouvoir compter sur une police intègre en tout temps et en tout lieu. Comme vous, nous croyons qu’il faut tendre vers un risque zéro en matière de corruption. Je prends donc acte positivement de votre volonté, annoncée ce matin dans la presse, de lancer une enquête indépendante, approfondie, scientifique et à court terme.

Cependant, là où nous divergeons, c’est lorsque vous affirmez: "Je n’accepterai jamais que l’image de la police soit ternie". En réalité, cette phrase pourrait laisser entendre que ceux qui ont tiré la sonnette d’alarme chercheraient à nuire à la police, que ce rapport viserait à ternir son image, alors que c’est tout l’inverse. Les agents intègres demandent que la lumière soit faite, et il s’agit ici de la grande majorité des policiers.

Nous ne pouvons ignorer que le rapport CORESPO a été complété jusqu’au bout par plus de 1 200 agents, soit 27 % des effectifs à l’époque, ce qui est loin d’être marginal. Ce que nous avons lu dans la presse ce week-end n’a rien d’une fiction: il est question d’informations sensibles transmises à des criminels, de pressions politiques ou judiciaires pour stopper une enquête, de rencontres douteuses avec d’anciens détenus ainsi que de lanceurs d’alerte rétrogradés, intimidés ou même poussés vers la sortie. Tout cela constituerait des dysfonctionnements graves.

La question centrale n’est donc pas l’image de la police, mais bien la lutte contre la corruption, la protection des agents qui dénoncent des pratiques illégitimes et la lutte contre le crime organisé, y compris lorsqu’il infiltre nos institutions. Si nous n’agissons pas, qui protégera ceux qui nous protègent? Et comment garantir – comme vous l’avez mentionné dans la presse – que les citoyens et les citoyennes peuvent compter sur la police en tout temps et en tout lieu?

Dès lors, monsieur le ministre, pouvez-vous nous fournir le rapport ou demander à ce qu’il soit communiqué? Que comptez-vous faire concrètement des recommandations déjà formulées dans le rapport CORESPO? Entendez-vous faire la lumière sur tous les cas qui y sont cités? Enfin, vous avez évoqué une enquête à court terme. Quels en seraient le calendrier, les étapes et les garanties d’indépendance?

Monsieur le ministre, je tiens tout d’abord à souligner l’importance de l’existence d’un service intégrité au sein de la police et à saluer la production d’un tel rapport. Cela démontre qu’il existe un véritable contrôle interne et une prise de conscience face aux phénomènes de corruption. À titre de comparaison, au Parlement fédéral, il m’est difficile d’obtenir ne serait-ce qu’une modification du Règlement visant à instaurer la transparence sur les voyages des parlementaires. Dans ce contexte, tout "thermomètre" est précieux!

Le problème, c'est que les humbles mortels que nous sommes n'ont pas accès à ce rapport. Par conséquent, tout ce que nous savons émane de la presse et ce qu'elle nous en dit, c'est qu'il s'agit d'un sondage concernant 1 776 collaborateurs de la police judiciaire. Vous avez évoqué un souci de méthode et d'échantillonnage. Personnellement, je trouve que 1 800 personnes représentent un échantillon non négligeable. Même si l’on peut discuter de la méthodologie employée, il n’en demeure pas moins que nous connaissons la puissance financière et la capacité de corruption des adversaires auxquels nous faisons face, en particulier le narcotrafic

C’est pourquoi j’estime qu’il faut prendre très au sérieux le contenu de ce rapport, tant en matière d’éthique que de perméabilité aux influences extérieures. Lorsqu'on y lit effectivement que près d'un tiers des policiers interrogés déclarent avoir déjà décelé des éléments de corruption au sein de leur organisation, que 36 % des sondés ont déclaré avoir reçu des demandes inappropriées, que 30 % ont constaté une ingérence illicite, etc., cela ne peut être considéré comme anecdotique.

Que les choses soient claires! Je n'ai aucun doute sur l'intégrité de l'écrasante majorité de nos agents. Mais justement, et notamment pour ces pommes qui ne sont pas pourries, il faut d'urgence clarifier le statut de ce rapport, et surtout, la véracité des allégations qu'il contient. Nous avons tous entendu votre annonce d'une enquête indépendante. Très bien! Mais quelle place entendez-vous donner au Comité P dans ce processus, dont c’est a priori la mission première, même si son intervention ne sera pas suffisante?

Monsieur le ministre, compte tenu du fait que ce document soulève des questions fondamentales sur l'intégrité et la démocratie, seriez-vous d'accord de le transmettre le plus rapidement possible aux membres de la Chambre? Quelles suites judiciaires précises ont-elles été données à ce jour? Le rapport d'audit sur la méthodologie a-t-il aussi pour objectif de vérifier si des cas de corruption ou d'illégalité ont été transmis aux autorités judiciaires? É tant donné que la police fédérale a indiqué que 10 dossiers disciplinaires ont été ouverts depuis 2020, dont quatre ont conduit à des sanctions, les 10 dossiers concernent-ils spécifiquement les cas soulevés dans le cadre de l'enquête CORESPO sur la corruption?

Monsieur le ministre, tant vous que moi le disons souvent: pour que la police soit respectée, elle doit être respectable. Les révélations de ce rapport interne CORESPO, élaboré avec la participation d'un nombre significatif d'agents fédéraux, confirme qu'il y a des problèmes très graves au sein de la police fédérale. On parle de trafic d'influence, de transmission de dossiers à des proches, de pressions politiques sur des enquêtes. Ces constats très inquiétants mettent en danger l'intégrité de nos services et les fondements de notre État de droit. Il y a même un témoignage anonyme qui évoque l'ingérence d'une personnalité politique liée à un club de football local, qui chercherait à faire stopper une enquête. Même si nous avons tous très envie de savoir qui c'est, nous n'allons pas jouer aux devinettes avec vous, monsieur le ministre.

Pire encore, de nombreux policiers dénoncent le manque de suivi des signalements et la stigmatisation des lanceurs d'alerte. Il s'agit d'une atteinte directe à l'indépendance de la police, qui est un pilier fondamental de l'État de droit. Si ces faits sont avérés, monsieur le ministre, ce ne sont pas seulement des dysfonctionnements internes, mais un déni du principe de justice.

Face à ces éléments, mon collègue M. Vandemaele a demandé au nom de notre groupe l'organisation d'auditions parlementaires pour pouvoir vous entendre, mais aussi entendre les hauts responsables de la police fédérale. Vous avez contesté la méthodologie du rapport et avez refusé de le transmettre au Parlement, tout en indiquant que vous en aviez tiré des enseignements. Je m'interroge sur un tel refus, surtout quand on voit que ces allégations sont très graves et que nous sommes face à un enjeu de taille pour la démocratie. Il nous faut agir avec la plus grande transparence.

Monsieur le ministre, pouvez-vous nous expliquer précisément les raisons de votre refus quant à la transmission de ce rapport, alors que vous affirmez en avoir tiré des enseignements opérationnels et que la gravité des faits justifie le contrôle démocratique parlementaire? Pourquoi vous opposez-vous à la tenue d'auditions parlementaires demandées par mon collègue?

Pouvez-vous nous garantir qu'aucune pression politique n'a été exercée sur la police judiciaire dans les faits évoqués? Dans le cas contraire, quelles mesures concrètes comptez-vous prendre pour en identifier les auteurs et les sanctionner?

Seriez-vous prêt à soutenir un audit externe indépendant, voire la mise en place d'une commission d'enquête parlementaire pour faire toute la lumière sur ces pratiques?

Monsieur le ministre, comme la plupart d'entre nous et des citoyens qui suivent l'actualité, j'ai évidemment été interpellé par ce que j'ai lu dans la presse. La corruption dans les services de police est quelque chose de totalement inacceptable, à plus forte raison dans les services qui touchent à la sécurité des citoyens. À l'instar d'autres intervenants, je n'ai toujours pas pu consulter ce rapport, mais un collègue en détient un exemplaire. Par conséquent, je présume que cela ne posera pas de problèmes que nous le recevions tous. À partir du moment où un collègue possède ce document et que des extraits sont publiés dans la presse, a priori, en prendre connaissance ne devrait plus poser de difficultés.

Les faits relatés sont catastrophiques pour la police. Tout comme mon collègue De Smet, j'estime rassurant qu'un service Intégrité existe au sein de nos services de police. La question à se poser est pourquoi un parfum de scandale se diffuse-t-il dans la presse, alors qu'un rapport a été préparé et que l'enquête en question est une initiative prise par les services. Rien ne dit, jusqu'à preuve du contraire, qu'on voulait dissimuler ce rapport. On nous dit simplement qu'il n'était pas encore achevé. Dès lors, j'aimerais savoir s'il y a eu une volonté quelconque de dissimuler des choses ou si, tout simplement, le rapport n'était pas encore prêt à être diffusé. La publication de ces informations témoigne-t-elle d'une volonté de nuire à la police? Des éléments en interne ne cherchent-ils pas à nuire à la structure policière fédérale? C'est une question que je me pose.

Ce matin, une journaliste m'a appelé au sujet de la présente réunion. Une de ses questions m'a interloqué: "Monsieur le député, avez-vous encore confiance en notre police, étant donné que nous avons recueilli trois témoignages négatifs?" Non, mais vous imaginez! Vous pouvez donc concevoir l'effet produit par cet article.

Finalement, face à tout soupçon de corruption, nous disposons d’un instrument institutionnel: le Comité P, placé directement sous l’autorité du Parlement. Il me paraît donc souhaitable de le saisir afin de vérifier s’il existe déjà des enquêtes en cours concernant le contenu de ce rapport, et d’évaluer si le Comité P doit se voir confier une mission supplémentaire.

Par ailleurs, vous êtes le premier policier du Royaume. Maintenant, la balle est dans votre camp. Il vous appartient de redresser l'image de la police et de faire toute la clarté sur cette affaire.

Mijnheer de minister, ik wil om te beginnen mijn steun uitspreken voor de politiemensen. Ik zie dagelijks op het terrein welke bergen werk zij verzetten, met welke inzet ze aan de slag gaan en met hoeveel sérieux en integriteit ze elke dag hun taken uitvoeren. Daarom wil ik mijn expliciete steun en waardering uitspreken voor al die plichtsbewuste agenten die dagelijks instaan voor ieders veiligheid. Zij zijn de norm, zij zijn de standaard, dat wil ik uitdrukkelijk benadrukken.

De uitzonderingen bestaan helaas ook, en die realiteit maakt mij bijzonder verontwaardigd en zelfs kwaad. Er is hier al meermaals verwezen naar het CORESPO-rapport. Uit die bevraging bij 1.200 leden blijkt dat bijna een op de drie respondenten tijdens zijn loopbaan getuige is geweest van onrechtmatige inmenging in dossiers. De aard van die getuigenissen is bijzonder ernstig. Het gaat verder dan louter externe druk.

Wat mij nog het meest zorgen baart, is de geschetste cultuur van straffeloosheid en stilzwijgen. Er zouden leidinggevenden zijn die de instructie geven om een oogje dicht te knijpen, terwijl meldingen van integere agenten vaak zonder gevolg blijven. Dat creëert de perceptie dat integriteitsschendingen worden getolereerd, wat me bijzonder verontwaardigt.

Daarbovenop komen nog de signalen van beïnvloeding en inmenging. Die signalen moeten we zeer ernstig nemen, mijnheer de minister. Hoewel de federale politie kritiek uit op de methodologie, stellen experts dat de omvang en aard van de meldingen onmiskenbaar wijzen op een structureel probleem.

Hebt u het rapport gelezen en bent u het eens met de analyse van de experts? Zult u het rapport overhandigen aan de leden van deze commissie of ervoor zorgen dat we inzage krijgen in dat rapport? Hoe verklaart u dat een derde van de agenten die intern misbruik melden, ontevreden zijn over de opvolging daarvan? Wat wilt u daaraan doen?

Ik wil ook mijn laatste vraag stellen, omdat die bijzonder belangrijk is. Het vertrouwen is kwetsbaar, mijnheer de minister. Eerdere hoorzittingen hebben dat hier al aangetoond. Acht u de organisatie zelfredzaam genoeg om het tij te keren? Welke visie hebt u daarop?

Mijnheer de voorzitter, ik vermoed dat we iets meer spreektijd krijgen, aangezien de minister ook langer heeft gesproken.

Mijnheer de minister, ik ben blij dat u toch een bochtje maakt. Ik blijf evenwel benieuwd wie het onafhankelijk onderzoek zal uitvoeren, want dat is me niet zo duidelijk.

Ik maak me oprecht zorgen over de top van de federale politie. Ik laat me vertellen dat iemand uit de beleidscel van de commissaris-generaal boven de dienst Integriteit is geplaatst om te controleren dat er niets meer naar buiten komt dat niet in orde is. Dat hoor ik zeggen.

Ik hoor ook dat het rapport in juni klaar was en intern eveneens in juni werd verspreid. Wie beweert dat het om een voorlopig rapport gaat, verkondigt dus onwaarheden. Het onderzoek zal dat evenwel duidelijk maken.

Voor mij is het bijzonder belangrijk dat de mensen die aan het rapport hebben meegewerkt, worden beschermd. Ook mensen die in het rapport aangeven dat ze zijn gestraft, omdat ze corruptie hebben gemeld, moeten echt worden beschermd. Er moeten op individueel niveau acties volgen om recht te zetten wat daar fout is gelopen. Ook wie heeft meegewerkt aan het rapport, moet worden beschermd, want ik heb de indruk dat de politietop niet in de juiste richting meegaat.

Dat we het rapport zelf zullen ontvangen, stemt me tevreden. Tot nu toe hebben we slechts een rapport ontvangen; we moeten de twee of drie rapporten die klaar zijn, krijgen, inclusief de bijlagen. Dat gaat immers telkens over 100 tot 150 pagina’s extra informatie, die zeer nuttig is om te lezen. Ik hoop dus dat u daarvoor eveneens uw steun kunt uitspreken.

Ik rond af. U probeert mij in de hoek te duwen van degenen die de politie zouden willen beschadigen. Dat pik ik niet en ik zal u uitleggen waarom. Ik word door zeer veel politieagenten aangesproken, allemaal integere mensen die zeggen dat de aanpak van corruptie voor hen uiterst belangrijk is en dat, als er in hun organisatie 1, 2 of 3 % politieagenten niet loyaal is aan de missie en wel corrupt is, dan schaadt die minderheid het imago van de hele politie. Ik kom dus op voor de agenten die hun werk naar behoren doen.

Mijnheer de minister, in eerste instantie ben ik blij dat wij inzage krijgen in het rapport. Ik verneem dat er ook veel bijlagen zijn. Het is logisch dat we ook die bijlagen kunnen inkijken, ook al weet ik niet welke informatie ze precies bevatten.

Comité P moet zijn rol kunnen spelen. In de begeleidingscommissie moeten we dat bespreken. Als mensen de moed bij elkaar rapen om corruptie waarbij eventueel leidinggevenden betrokken zijn, te melden, dan moeten ze dat kunnen doen via een goede procedure, onderbouwd met de nodige bescherming, zodat ze zich veilig voelen. Dat moeten we bekijken. Ik lees dat het rapport ook veel kwalitatieve informatie bevat.

Ik ga ermee akkoord dat men de methodologie toetst, maar tegelijk mag men het kind niet met het badwater weggooien. Het rapport bevat veel informatie. Moeten we het rapport dan helemaal overdoen? Mensen die gewoon zijn dat soort van onderzoeken te verrichten en dergelijke bevragingen uit te voeren, hebben er uren werk aan besteed. Het is dus belangrijk om het geleverde werk te bekijken en in zijn context te plaatsen. Wellicht bezorgt u ons daarover binnenkort meer informatie.

Agenten mogen geen schrik hebben om zaken te melden. Niet alleen opvolging en feedback zijn nodig, maar ook communicatie door bijvoorbeeld een commissaris-generaal die op de hoogte is van een rapport.

De informatie is onmiddellijk n de pers verschenen en de schade is moeilijk te herstellen, maar een externe audit moet een en ander in zijn context plaatsen. Mijnheer de minister, wij hebben geen tijdschema gekregen van de externe audit. Hopelijk kunt u ons daar snel uitsluitsel over geven.

Merci pour vos clarifications, monsieur le ministre.

Votre mise au point était nécessaire. Les policiers exercent un métier exigeant. Il n'y a pas de doute qu'ils le fassent d'une manière intègre, honnête, irréprochable. Ils sont dignes de notre confiance à quelques exceptions près. Il faut, pour ces exceptions, traiter fermement le mal à la racine, systématiquement. La lutte contre la corruption à tous les niveaux au sein de la police doit être une priorité. Les signalements doivent être suivis de faits. Vous y travaillez sans relâche, il ne peut en être autrement.

J'ai bien compris que cette polémique est née de deux documents dont le collègue Ecolo-Groen Vandemaele fut le seul à disposer. La réponse que vous lui avez fournie en mains propres et le rapport obtenu par on ne sait quel canal parallèle sont pour moi une drôle de conception de la démocratie parlementaire et de la notion d'intégrité. La méthode pose question, surtout au vu du sujet traité ici. Je vous remercie d'accepter de mettre le dossier à notre disposition. Néanmoins, la méthodologie utilisée présente en effet des limites. Ce sont dès lors des conclusions issues d'un projet de rapport qui n'est pas exploitable en l'état, et qui ont été tirées à la hâte avant d'être rendues publiques. C'est inacceptable. L'image de la police ne peut pas être ternie de cette façon, sur la base de méthodes de travail que je qualifierais de douteuses. C'est pourquoi je salue votre initiative de lancer, à court terme, une enquête indépendante, approfondie et scientifique. Je vous soutiens, monsieur le ministre, je soutiens notre police et attends les résultats avec beaucoup d'intérêt.

Mijnheer de minister, voor mij is het belangrijk dat het betreffende onderzoek vanuit het onafhankelijke CG van de federale politie gestart is. Wij, u en de ministerraad moeten dat stuk dan ook van op een afstand en volledig objectief bekijken.

Het betreft een initiatief van de federale politie en het is aan ons om dat met de nodige afstand correct te interpreteren. Ik voel mij dus niet degene die nu moet beschermen of degene die nu moet veroordelen. Het is aan ons, maar ook aan u en aan alle ministers, om het rapport dat er nu ligt, evenals een volgend rapport, van op afstand te bekijken. Het is uiteindelijk de top van de federale politie zelf, die het rapport besteld heeft Wij moeten daar als politici niet bang van zijn; wij moeten het durven te interpreteren.

Ik ben wel zeer tevreden met uw verklaring dat u nauwlettend zult waken over de verdere uitrol van de permanente veiligheidsscreening gedurende de loopbaan van politiemedewerkers. Dat moeten we scherp in de gaten houden. U krijgt daarvoor mijn complimenten en mijn volledige steun.

Ten slotte, al bijna een jaar geleden vroegen wij hoe ver het stond met de tuchtwet voor de politie. Dat aspect zit ook deels in het onderzoek vervat. Wanneer we straks onder andere de beleidsplannen bespreken, moeten we wel duidelijkheid hebben over de timing ter zake.

Mijnheer de minister, ten eerste hebt u zich persoonlijk tot mij en tot de commissie gericht met de vraag om het rapport op te vragen. Dat is gisteren gebeurd. Naar aanleiding van de regeling van de werkzaamheden en de organisatie van eventuele hoorzittingen in onze commissie heb ik gisteren al een brief gericht aan de commissaris-generaal om het rapport effectief ter beschikking te stellen van het Parlement en van de leden van de commissie.

Ten tweede klopt u zich nogal op de borst met het nieuwe orgaan dat u in juni bij de federale politie hebt opgericht, namelijk het interne meldkanaal. Ik wil u daarover toch even met de neus op de feiten drukken. Ik geef u even mee wat ACV Politie, de vakorganisatie waarnaar u zelf verwijst, daarover zegt.

Verwijzend naar het rapport zegt de organisatie: "Deze cijfers bewijzen niet dat de werkvloer verrot is, maar dat onze mensen alert zijn. Het echte probleem is dat hun meldingen te vaak sterven in een bureaulade, om negatieve publiciteit te vermijden. Zo gaven drie op de tien deelnemers aan dat ze ontevreden zijn over de opvolging van meldingen.”

Dat is hetgeen ik bedoelde met mijn stelling dat men bij een interne evaluatie soms op muren botst. Die muren moeten dringend worden afgebroken. Daarom ben ik zeer verheugd dat u ons voorstel van enkele maanden geleden hebt overgenomen en nu eindelijk een onafhankelijk onderzoek hebt bevolen.

U doet uw werk en het Parlement moet zijn werk doen. Ik ben er dan ook zeker van dat we de kwestie in onze commissie nader zullen bespreken, via hoorzittingen. Ik hoop ook op volledige transparantie van u en van de commissaris-generaal in het dossier. Het moet immers inderdaad de bedoeling zijn – dat is ongetwijfeld eenieders doel hier – om een integere en betrouwbare politie op de been te brengen. Ik dank u alvast daarvoor.

Merci d'avoir rappelé l'historique du dossier. Il est important de rappeler qu'il s'agit d'un rapport interne du service Intégrité, ce qui prouve la maturité de l'organisation. Je ne suis pas sûr que ce soit le cas de tous les services publics, qui peuvent aussi être concernés par des risques de corruption.

Vous avez rappelé que l'enquête vise à identifier des risques qui sont basés sur des perceptions, et non pas des faits. Vous avez précisé que cette enquête porte sur des perceptions tout le long de la carrière des agents qui ont répondu, ce qui permet de remettre en perspective les résultats mis en avant. La police affirme que les résultats ne sont pas directement exploitables.

Tout le monde est d'accord sur le fait qu'il faut agir. La police fédérale le fait, avec un audit interne sur la méthodologie. Vous le faites également, avec cet objectif d'enquête indépendante, scientifique, systémique, sur la problématique de la corruption. Nous avions demandé quels en seraient le moment, le timing, la méthodologie, et n'avons pas encore reçu de réponses à ce sujet. Il serait important de les avoir rapidement pour savoir à quel planning nous devrons faire face. Nous serons attentifs aux résultats de cette enquête.

Merci d'avoir confirmé que ce rapport sera transmis. Il est important que nous puissions l'avoir rapidement. La transparence est, à ce sujet, nécessaire et évidente.

Concernant le projet de loi sur le screening , j'entends qu'il est au programme. Je pense qu'il faut avancer rapidement à ce sujet. Nous avons déposé une proposition de loi en ce sens et ce serait une très bonne chose que vous vous en inspiriez. Il faut agir, et vite. Il faut lutter contre la corruption, c'est une évidence. Et il faut rétablir la confiance dans notre police.

Monsieur le ministre, vous avez parlé de votre empire, et je ne vous savais pas empereur. Plus sérieusement, la corruption n'a pas sa place dans la police ni dans notre société et, je le répète, nous n'avons aucun doute sur l'intégrité de la majorité des membres de la police fédérale.

Je vous remercie d'avoir accepté de partager avec nous le rapport et les annexes. On parle beaucoup de méthodologie, un peu comme pour noyer le poisson, mais rappelons les faits: ce rapport a été réalisé par le service Intégrité au sein de la police fédérale et a été complété par 23 % du personnel, donc presque un tiers, ce qui n'est pas marginal. Vous n'avez pas communiqué de calendrier précis pour l'audit, de sorte que je plaide pour qu'il soit réalisé au plus vite, afin que cela ne ralentisse pas le travail sur le contenu même du rapport. En effet, ce rapport nous offre une occasion unique de faire la clarté sur d'éventuels cas de corruption, de lutter contre les dysfonctionnements internes et, surtout, de protéger les agents qui dénoncent des pratiques potentiellement illégitimes. Je répète que nous avons confiance dans l'intégrité de la grande majorité des policiers.

Enfin, vous n'avez pas apporté de réponses claires sur le calendrier de l'enquête, sur les problèmes systémiques et sur les garanties d'indépendance. Nous continuerons donc à vous interroger sur le sujet car la corruption, vous l'avez dit, n'a pas sa place dans nos institutions.

Merci monsieur le ministre pour vos réponses. Je note que nous recevrons le rapport et vous en remercie. Pour éviter tout flottement, je crois qu'il sera important de préciser les modalités, mais nous verrons cela avec la commission.

Deuxièmement, il subsiste un petit mystère. La police n'a pas validé le rapport parce que les données ne paraissaient ni exploitables ni exportables, vous avez d'ailleurs insisté sur ce point. Mais qu'a-t-il donc manqué pour rendre ce rapport exportable et exploitable? Pourquoi le travail n'a-t-il pas, au fond, été achevé? Nous nous retrouvons avec un rapport qui n'est pas abouti, et c'est sans doute ce côté inabouti qui a fait en sorte que ce rapport finisse par fuiter, parce que certaines personnes en interne ont dû considérer que cela n'allait pas. Dès lors, qu'aurait-il fallu en plus pour que ce rapport soit exploitable et exportable?

Enfin, vous avez répondu sur le comité P. Il ne lui appartient sans doute pas de mener des procédures systémiques, de sorte qu'il est logique que vous ayez confié cette mission au commissaire général. Par contre, le comité P peut mener des enquêtes individuelles. Dès lors, la moindre des choses serait qu'il reçoive le rapport, même avec toutes les réserves méthodologiques d'usage, afin de vérifier les faits qui y sont mentionnés. Certes, le comité P dépend de nous, le Parlement. Le plus simple serait que le commissaire général ou vous-même lui envoie le rapport directement. Sinon, nous voulons nous en charger une fois que vous nous l'aurez transmis. In fine, il faudrait qu'il puisse juger sur pièces si certaines allégations méritent d'être investiguées plus avant.

Monsieur le ministre, je vous remercie pour vos réponses. J'aimerais saluer votre ouverture sur la nécessité de partager les données, les enquêtes et les rapports. Je me joins au questionnement que vient d’exprimer M. De Smet. Effectivement, que manque-t-il pour que ce rapport soit "exploitable"? De la même manière, l’audit devrait être réalisé le plus rapidement possible afin que nous disposions d’un maximum d’informations.

Pour nous, il est essentiel de protéger les lanceurs d’alerte. Nous avons eu trop d’exemples où ces derniers ont été sanctionnés par la suite. Vous serez d’accord pour dire que la lutte contre la corruption ne doit pas se limiter aux citoyens et citoyennes, mais concerner aussi celles et ceux qui sont censés nous protéger. Nous ne pouvons pas continuer à fermer les yeux sur des pratiques qui sapent la confiance que les citoyens placent dans leurs institutions, et en particulier dans la police, surtout au vu des dernières actualités en matière de bavures policières. La confiance envers la police s’effrite.

Il est de la responsabilité de l’État et de votre ministère de garantir que nos forces de l’ordre soient irréprochables. Comme je l’ai dit, pour que la police soit respectée, elle doit être respectable. Il est donc inconcevable qu’un agent de police national soit confronté à des conditions de travail aussi précaires, avec des salaires indignes, contraint parfois de cumuler avec des flexi-jobs pour boucler la fin du mois. Ces situations sont compliquées, ont un impact direct sur l’efficacité, la qualité et l’éthique professionnelle de nos agents de police.

Lorsque nous aurons une police bien formée, protégée contre la corruption et correctement rémunérée, alors peut-être pourra-t-elle retrouver la confiance des citoyens et des citoyennes et se montrer irréprochable dans l’exercice de sa mission. Nous continuerons, évidemment, à suivre le dossier avec la plus grand attention.

Monsieur le ministre, je vous remercie pour tous ces éclaircissements. Je suis rassuré d’apprendre que nous allons pouvoir consulter et obtenir ce rapport. Il nous appartiendra de l’analyser en profondeur et, comme d’autres collègues l’ont souligné, de vérifier s’il contient des éléments qui méritent d’interpeller le comité P, par rapport à la gravité potentielle des faits qui y seraient dénoncés. C’est effectivement notre rôle, puisque le comité P dépend du Parlement. Vous avez également évoqué un audit relatif à la méthodologie. Il serait intéressant qu’il soit réalisé rapidement, s'il doit avoir lieu. Je me réjouis également d'apprendre votre volonté d'organiser un screening régulier. Cela fut décidé pour nos militaires sous la précédente législature par la ministre de la Défense, que je connais très bien. Toutefois, ce ne fut pas entrepris pour nos policiers, alors que des propositions avaient été soumises en ce sens. Vous reprenez cette même idée. Par conséquent, nous la soutiendrons. Enfin, dans le contexte actuel, il importe de réaffirmer notre totale confiance dans l'intégrité de nos policiers, lesquels accomplissent un métier particulièrement difficile.

Monsieur le ministre, à plusieurs reprises déjà, j'ai interrogé le gouvernement sur sa volonté de déployer des militaires en rue et autour d'entités critiques en lieu et place de la police fédérale dont c'est la mission pour laquelle les policiers ont la formation et le cadre légal.

En septembre 2025, le ministre de la Défense a indiqué à mon collègue Christophe Lacroix que ce déploiement serait conditionné à l'adoption d'un codex et que cet envoi de militaires était également tributaire de la constitution d'une réserve territoriale. Y seraient envoyés notamment les jeunes ayant reçu votre courrier en vue de faire un service militaire volontaire. Les 500 premiers candidats seraient formés en septembre de l'année prochaine et ne seraient déployés qu'au début de 2027, comme cela figure dans le compte rendu de la commission.

Durant les auditions des syndicats policiers en commission de l'Intérieur, des critiques ont été formulées.

Monsieur le ministre, pouvez-vous faire le point précis des travaux autour de votre codex au sein du gouvernement et sur votre position en la matière? Souhaitez-vous toujours autoriser des missions actives des militaires dans ce cadre? Quelle sera la place de la police dans ce cadre et ne risque-t-on pas, une nouvelle fois, un report de charge vers les zones concernées?

Selon quelle échéance ce déploiement dans les rues aurait lieu et de quelles rues parle-t-on? Le port d'Anvers, principale porte d'entrée de la drogue en Europe, est-il concerné?

Quelles seraient les conséquences humaines, matérielles et budgétaires pour la police fédérale de ce déploiement? Pouvez-vous m'indiquer où les agents de la Direction de la Sécurisation (DAB), précédemment chargés de la surveillance des sites nucléaires, ont été redéployés?

Selon quelle concertation avec les syndicats policiers ce protocole a-t-il été négocié? Pouvez-vous me donner l'agenda précis des négociations avec les représentants des policiers? Des réunions ont-elles déjà eu lieu?

Enfin, confirmez-vous, oui ou non, que les jeunes du service militaire volontaire pourraient être déployés dans le cadre de ces missions dans les rues, une fois le codex adopté?

Monsieur le ministre, en septembre dernier, vous annonciez qu'un déploiement de militaires aurait lieu dans les rues de Bruxelles avant la fin de l'année, afin de soutenir la police dans la lutte contre la criminalité. Nous sommes à la mi-décembre et ce déploiement n'a toujours pas eu lieu. Je rappelle ici clairement que notre groupe reste opposé à une telle mesure.

Le sentiment d'insécurité ressenti par les habitants et les habitantes est réel et doit être entendu, mais y répondre nécessite des solutions structurelles: renforcer la police de proximité, le travail de quartier, la justice et la prévention, plutôt que de militariser l'espace public. En commission de la Défense, votre collègue le ministre Francken a indiqué qu'aucun accord n'existait aujourd'hui au sein du gouvernement. Selon lui, un déploiement ne serait possible qu'à partir d'avril au plus tôt, après l'entrée en vigueur du nouveau Code de la Défense encore soumis au Conseil d'État et au Parlement.

Cela soulève plusieurs questions. Tout d'abord, où en sont les discussions au sein du gouvernement? Des décisions ont-elles déjà été prises?

Depuis des mois, les syndicats, les experts de terrain et les chercheurs alertent sur les risques juridiques et pratiques d'un retour des militaires dans l'espace public. Comment comptez-vous répondre à ces préoccupations?

Vous êtes-vous concerté avec les organisations syndicales? Quelles conclusions en tirez-vous?

Concrètement, quelles seront les tâches de ces militaires? Selon quelles modalités exerceront-ils ces tâches et avec quel pouvoir?

Enfin, les jeunes engagés dans le service militaire volontaire seraient-ils, oui ou non, concernés par ce déploiement?

Monsieur le ministre, je vous remercie.

D'abord, j'aimerais apporter une précision. Vous affirmez qu'on retire les policiers de la DAB des centrales nucléaires pour qu'ils accomplissent leur vrai travail. Cela dit, vous savez que, lorsque la DAB fut créée à l'époque où le ministre Jambon était en charge de l'Intérieur, je pense que la surveillance des centrales faisait partie de ses missions. Sans contester l'utilité de recourir à ces militaires, le problème est qu'ils vont combler un manque. En vérité, et vous le savez bien, vous revendiquez des moyens supplémentaires en vue d'engager les policiers manquants. Or ces moyens ne vous sont pas accordés. Vous manquez donc de policiers sur le terrain. Puis, vous demandez qu'ils accomplissent le travail des militaires. C'est un gros souci dans ce gouvernement.

Par ailleurs, cette rumeur persistante selon laquelle les jeunes qui ont été invités à faire leur service militaire à titre volontaire seraient envoyés dans les rues pour remplacer les policiers ne constitue pas une piste sérieuse. C'est même quelque chose qui, à mon sens, devrait être balayé d'un revers de la main. Il faudrait donc réaffirmer que cela ne peut pas se faire.

Monsieur le ministre, je vous remercie pour vos réponses. Si j'ai bien compris, il n'y a toujours pas de timing clair. Je regrette que vous n'ayez pas infirmé le fait que des jeunes qui vont faire un service militaire volontaire ne seraient pas déployés dans les rues. Vous n'avez pas dit non. Cela veut donc dire que la possibilité pourrait exister. C'est malheureux. Cela veut donc dire que pour les gros problèmes que connaissent nos villes, Bruxelles singulièrement, on va envoyer des jeunes sans aucune expérience dans les rues. Vous n'avez dit ni oui ni non. Donc, je considère que ce n'est ni l'un ni l'autre, mais que la potentialité existe. Et ça, c'est grave, monsieur le ministre! Notre police est à bout de souffle parce qu'elle est sous-financée et qu'il manque des cadres. C'est également le cas pour notre armée. Et là, on va arriver avec une solution qui n'en est pas une, avec potentiellement des jeunes qui seront lourdement armés dans nos rues. Si on veut répondre au problème de l'insécurité – et il faut le faire – dans nos villes, il faut des solutions structurelles. Il faut renforcer la police de proximité, le travail de quartier, la justice et la prévention, et ne pas militariser l'espace public.

Mijnheer de minister, de Amerikaanse president Donald Trump heeft aangekondigd dat de Moslimbroederschap als een terroristische organisatie zal worden bestempeld. Dat zal in de krachtigste bewoordingen gebeuren, aldus Trump.

Wat is uw reactie daarop, mijnheer de minister?

Welke activiteiten en filialen heeft de Moslimbroederschap in België? Ik hoop dat u dat weet. De Moslimbroederschap is al decennialang in België aan het woekeren. Hoeveel bewegingen, organisaties, scholen en moskeeën in ons land hebben banden met de Moslimbroederschap? Welke zijn dat? Hoeveel bewegingen, organisaties, scholen en moskeeën in ons land delen de ideologie van de Moslimbroederschap? Welke zijn dat? Ik vraag dat u dat toelicht, want de veiligheid van het land staat op het spel.

De hamvraag is uiteraard wanneer België eindelijk de Verenigde Staten volgt, want de Moslimbroederschap had in dit land al lang verboden moeten zijn.

Mijnheer de minister, dank u voor uw antwoord. U weet evenwel wat het motto van de Moslimbroederschap is: "Allah is ons doel, de profeet is onze leider, de Koran is onze wet, jihad is onze weg, sterven op de weg van Allah is onze hoogste hoop." Die jihadistische organisatie vormt een existentiële bedreiging voor onze democratische rechtsstaat en vrije samenleving. Het is dan ook onvoorstelbaar dat zij nog altijd niet verboden is. Sterker nog, terwijl de Moslimbroederschap in diverse landen in de Arabische wereld keihard wordt aangepakt, werd ze hier met open armen ontvangen en kan ze hier woekeren. Door het globalistisch beleid en het islamgepamper van de beleidspartijen, zoals de uwe, kan de Moslimbroederschap hier al decennia woekeren en onze samenleving islamiseren. Ik roep u op om de Moslimbroederschap te verbieden en haar leden en aanhangers het land uit te zetten. Dat is wat nodig is.

Mijnheer de minister, soms is het bijna niet te geloven wat we op beelden op sociale media zien: Palestijnse tieners met M16-machinegeweren op hun trui worden ons land binnengebracht. Die M16 wordt, zoals ik vorige week al zei, niet zomaar gekozen, want dat is het oorlogswapen, een automatisch machinegeweer, waarmee op 7 oktober 2023 honderden onschuldige mannen, vrouwen en kinderen in Israëlische kibboetsen op jihadistische wijze werden afgeslacht.

Mijnheer de minister, wie zijn die tieners? Zijn ze hier met familie? Hebben ze hier familie wonen? Worden die tieners en hun familieleden aan een veiligheidsscreening onderworpen? Worden hun sociale media gescreend op denkbeelden die pro-Hamas, pro-sharia, pro-jihad of pro-7 oktober 2023 zijn? Als die tieners en hun familieleden antisemitische sentimenten koesteren of als ze inderdaad – zoals blijkt uit de M16-geweren op hun trui – pro-Hamas, pro-7 oktober 2023, pro-sharia of pro-jihadterreur zijn, worden ze dan teruggestuurd naar Gaza, waar ze thuishoren? Ik hoor het graag van u.

Mijnheer de minister, ik dank u voor uw antwoord. Palestijnse moslimtieners die de jihadterreur van Hamas vergoelijken, worden dit land binnengevlogen. Vervolgens worden zij niet eens ernstig gescreend en opgevolgd. Gelet op het toenemend antisemitisme en de voortdurende jihadistische dreiging, zeker in de periode van Kerstmis en Chanoeka, zijn bijkomende veiligheidsmaatregelen noodzakelijk. Er is nood aan meer veiligheid. Het stopzetten van de federale politiebeveiliging in de Joodse wijk in Antwerpen en de communicatie daarover is dan ook degoutant. In de Joodse wijk is niet minder maar net meer beveiliging nodig. Er moeten minstens twee zwaarbewapende agenten of militairen met de nodige bevoegdheden aan elke synagoge, aan elke Joodse school, aan elke Joodse instelling en aan elk Joods evenement staan. Ik verwacht van u als minister van Veiligheid dat u daar mee voor zorgt. Antwerpen mag immers nooit meemaken wat eerder is gebeurd in Manchester en enkele dagen geleden in Sydney.

U bent nog niet van mij af, mijnheer de minister van Veiligheid, een titel die u eigenlijk niet verdient.

Op donderdag 27 november kwam Omar Barghouti naar België. Hij is geboren in Qatar en noemt zichzelf een Palestijnse mensenrechten–verdediger. Daar zijn ze goed in, in misleiden. Hij is echter een jihadist, niet van het type dat terreuraanslagen pleegt, maar wel van het type dat aan soft jihad doet.

Als oprichter van de BDS-beweging, die eigenlijk een Kauft nicht bei Juden 2.0 is, kwam hij op 27 november naar Leuven. Barghouti pleit voor de vernietiging van Israël en is ook niet vies van het verkondigen van antisemitische bloedsprookjes, zoals vorig jaar nog in Amsterdam. Hij heeft het over de Joodse lobby, legitimeert jihadistische terreur en verspreidt complottistische nonsens, zoals dat Israël en de VS Islamitische Staat zouden hebben gecreëerd.

Niet toevallig in Leuven – we weten immers wie daar burgemeester is –, wordt hij op orwelliaanse wijze als volgt aangekondigd: "Tijdens een workshop reikt hij praktische tools en strategieën aan om de principes van BDS te vertalen naar concrete maatregelen, solidair te zijn met het Palestijnse volk en de Palestijnse mensenrechten te respecteren. De workshop is bedoeld voor stadsmedewerkers, beleidsmakers, de culturele sector en iedereen die binnen een organisatie werkt aan mensenrechten, duurzaamheid of internationale solidariteit." Dat is allemaal newspeak en orwelliaanse onzin.

Mijnheer de minister, wetende wat voor een sujet die Omar Barghouti is, wat vindt u ervan dat hij naar ons land reist om hier een workshop te geven, zelfs voor overheidspersoneel? Wilt u hem de toegang tot ons land ontzeggen? Zo neen, waarom niet?

Minister, mocht Omar Barghouti Omer Barbier heten, dus een Vlaamse naam dragen, en dezelfde complottistische, antisemitische onzin verspreiden, dan zouden u en de hele regering op de achterste poten staan. Mocht Omar Barghouti Omer Barbier heten en eenzelfde postmoderne versie van " Kauft nicht bei Juden " organiseren, dan zou u, zo mag ik hopen, met uw verontwaardiging geen blijf weten. Nog meer ophef zou er zijn indien die zogenaamde BDS-beweging niet tegen Joden was gericht, maar tegen moslims, of misschien nog erger, tegen Palestijnse moslims. Mocht Omar Barghouti Omer Barbier heten en dodelijke terreur legitimeren, dan zou u als minister van Veiligheid ingrijpen. Omdat het echter om de Palestijn Omar Barghouti gaat, laat u begaan. Het is precies die dubbele moraal, minister, die steeds meer mensen in dit land terecht zeer boos maakt en ernstig verontrust.

Minister, u hebt ongetwijfeld gelezen dat in Gazet van Antwerpen een uitgebreid interview is verschenen met een aantal activisten die in geuren en kleuren vertellen dat ze steeds gewelddadiger worden in hun acties voor het klimaat, voor vluchtelingen, tegen ongelijkheid en tegen een vermeende genocide. Er is ook sprake van een hogere activiteitsgraad van dit soort tuig door het conflict in het Midden-Oosten. Ik las het volgende bijzonder verontrustende in dat interview: "Het geweld dat wij gebruiken verbleekt bij wat de Staat op zijn kerfstok heeft." Er wordt onder meer verwezen naar het in de kou laten slapen van 1.000 mensen en het faciliteren van een genocide in Gaza. Dat is volgens deze figuren duizendmaal erger. Een nog opmerkelijker citaat is het volgende: " Wat ik u vertel is goed voor een paar jaar gevangenisstraf, zegt een van die activisten aan de journalist." Zij verklaren openlijk hoe zij de politie proberen te verschalken, bijvoorbeeld door zich onherkenbaar te maken met een zonnebril, pet of mondmasker en door geen identiteitskaart op zak te hebben enzovoort. U kent deze organisaties ongetwijfeld: Code Rood, Secours Rouge en Classe Contre Classe. Zij plannen hun illegale acties in Brussel, Gent, Antwerpen of Namen. Ze voorzien bovendien juridische bijstand voor arrestanten en zijn dus steeds beter georganiseerd. Een expert ter zake, Paul Ponsaers, stelt vast dat het terroristische CCC terugkeert in dit soort moderne extreemlinkse bewegingen en spreekt in dat verband van een explosieve cocktail.

Minister, worden deze activisten, die zich blijkbaar onaantastbaar wanen en gewoon interviews geven, opgespoord en opgepakt? Staan zij ten minste op de radar van onze veiligheidsdiensten? Hoever staat het met de identificatie en arrestatie van dit soort gewelddadige extreemlinkse activisten, die de intentie hebben te ontwrichten, schade te veroorzaken, te intimideren en angst te zaaien, en die dat ook niet onder stoelen of banken steken? Hoe zult u voorkomen dat zij nog verdere schade en levensgevaarlijke situaties in ons land veroorzaken. Zal er eindelijk werk worden gemaakt van het verbieden van dit soort tot geweld aanzettende organisaties? We wachten daar al geruime tijd op.

Mijnheer de minister, ik heb daar niet zoveel aan toe te voegen. De heer Van Rooy heeft de context geschetst en die is zorgwekkend. Dat zeg ik niet alleen, dat zegt de heer Van Rooy niet alleen, dat zegt ook het OCAD. Het OCAD bevestigt dat een vijftiental individuen op de radar staat wegens links-extremistische radicalisering. De politiediensten geven aan dat deze groepen beter georganiseerd zijn dan vaak wordt aangenomen.

Mijnheer de minister, u hebt enkele maanden geleden aangekondigd dat u zult komen met een wetgevend initiatief om dergelijke organisaties aan banden te leggen. Laat mij duidelijk zijn, ik ben een zeer grote voorstander van de vrijheid van meningsuiting. Het laatste middel dat men in een democratie mag gebruiken is het verbieden van verenigingen en organisaties.

Mijnheer de minister, mijnheer Van Rooy, u weet dat onze partij in 2004 - toen was ik al lid van het Vlaams Blok - voor de rechtbank is gesleept en daadwerkelijk werd verboden. Dat was een zwarte dag voor de democratie in ons land, als u het mij vraagt.

Dergelijke organisaties zeggen echter openlijk in interviews dat zij sabotage, materiële schade en overheidsgebouwen doelbewust viseren en dat geweld noodzakelijk is om impact te hebben. Dan is er een rode lijn overschreden. Die rode lijn mag u in deze letterlijk nemen.

De wetgeving is duidelijk, wie geweld pleegt, is strafbaar. Als een organisatie zich collectief schuldig maakt aan geweld, dan moet die organisatie aangepakt worden.

Mijnheer de minister, ik vraag u in deze vooral naar de timing van uw wetgevend initiatief. Misschien kunt u al een tip van de sluier oplichten van wat er concreet in uw wetsontwerp wordt bedoeld.

De Vlaamse regering besliste onlangs in te grijpen op de subsidies van organisaties die worden gelinkt aan Code Rood. Kort na die aankondiging heeft Code Rood alle zuster- en partnerorganisaties van zijn website verwijderd, maar dat is niet erg, ik had ze al genoteerd. Die reactie zegt veel over de transparantie van Code Rood en over de bredere financiële structuren rond het criminele netwerk.

Collega Ducarme van de MR stelde hier eerder al voor om een onderzoekscommissie op te richten naar de financiering van extremistische bewegingen in ons land. U kondigde dan weer een rapport aan over de financiering van extremistische bewegingen in ons land. Hoe staat het met dat onderzoek naar de financieringsstromen van organisaties die in verband worden gebracht met radicale of extremistische acties, inclusief de geldstromen naar die verenigingen vanuit de federale overheid, maar evengoed vanuit andere overheden in dit land?

Ontvangen de betrokken zusterorganisaties van Code Rood nog subsidies van de federale, regionale of lokale overheden? Zo ja, via welke kanalen en onder welke voorwaarden loopt die financiering van de zusterorganisaties van Code Rood? Hoe zult u ervoor zorgen dat extremistische bewegingen die hun digitale sporen proberen uit te wissen of hun financieringsnetwerk proberen te verbergen, niet ontsnappen aan controle op hun publieke financiering?

Minister, of het nu de minister van Asiel en Migratie van Bossuyt is, minister van Justitie Verlinden, of u, de minister van Veiligheid, niet alleen uw inhoudelijke antwoorden op mijn kritische vragen, maar ook de toon waarop, duiden gewoon op een laks en soft beleid.

Het gewelddadig extreemlinks tuig voelt dat natuurlijk ook. Ik citeer opnieuw: "Wat ik u vertel, is goed voor een paar jaar gevangenis," zegt een van die extreemlinkse activisten gewoon in de krant. Zo onaantastbaar voelen ze zich in dit land, minister. Ook tegen uw eigen partij MR gaan ze steeds verder.

Minister, zachte heelmeesters maken stinkende wonden. Spoor ze op en zet ze vast, alvorens ze nog meer schade in dit land kunnen aanrichten.

Mijnheer de minister, ik sluit mij aan bij de uitspraak van de heer Van Rooy. Het probleem dateert niet van gisteren. Het sleept al jaren aan. De overheid heeft zich te laks opgesteld ten opzichte van het toenemend extremistisch geweld van dergelijke groeperingen. In alle jaarrapporten van de Veiligheid van de Staat lees ik dat er blijkbaar een groot extreemrechts complot bezig is in ons land, dat zeer gevaarlijk is. Wel, ik merk daar in de praktijk niets van. Integendeel, ik zie alleen maar geweld vanuit islamistische en vanuit extreemlinkse hoek.

Onze partij, onze leden en onze gebouwen werden al meermaals aangevallen op verschillende manieren. Het is dus hoog tijd dat men daar paal en perk aan stelt.

Nu u zelf het slachtoffer wordt van extreemlinks geweld, ben ik blij dat u het licht hebt gezien en beseft dat we die gewelddadige groeperingen best niet meer in onze samenleving dulden. Alvast bedankt.

Dank u wel, mijnheer de minister, voor uw antwoord. Het zou inderdaad goed zijn als de federale overheid ook een subsidieregister start om transparantie te geven aan elke burger, net zoals wij dat op Vlaams niveau al hebben gedaan. Ook in het federale regeerakkoord staat dat we zo'n subsidieregister zullen invoeren. Het is wel belangrijk dat we actiever, nog voor er een subsidieregister is, monitoren welke financieringsstromen lopen naar extremistische bewegingen zoals Code Rood en het CCIB. Uw collega Ducarme bracht aan het licht dat dat ook in het verleden subsidies heeft gekregen van de federale overheid. Op dat vlak had u zelf aangekondigd stappen te nemen. Ik weet niet of die nu nog op de agenda staan. U zei dat u alleen bevoegd bent voor de subsidiestromen die vanuit uw eigen departement vloeien. Dat klopt uiteraard, maar dat belet u niet om uw collega's aan te spreken. Kunt u wel bevestigen dat onder uw eigen departementen er geen subsidiestromen vloeien naar extremistische organisaties? Dat lijkt mij een zeer relevante vraag.

Mijnheer de minister, de Borgerhoutse moskee De Koepel, u hopelijk welbekend, radicaliseert en wil bovendien uitbreiden tot een megamoskee. Daarvoor wordt op dit moment maar liefst 1,2 miljoen euro ingezameld. De moskee heeft een trackrecord van radicalisering. Denk aan Sharia4Belgium. Men onderhield banden met radicale, islamitische organisaties. Dat bleek uit rapporten van de veiligheidsdiensten. Niet voor niets verloor de moskee dus haar erkenning door de Vlaamse overheid.

Op dit eigenste moment worden daar Koranlessen gegeven, door iemand die de moorddadige moslimterroristen van Hamas verheerlijkt. U als minister van Veiligheid zou dat toch heel grote zorgen moeten baren, mag ik hopen.

Mijnheer de minister, wordt de geldinzameling gescreend op de herkomst van de gedoneerde geldbedragen? Wat vindt u ervan dat een moskee, waar iemand lesgeeft die de Hamasterreur verheerlijkt, tot een megamoskee wil uitbreiden? Wat vindt u ervan dat men er Koranlessen kan geven, ook aan kinderen? Wat wordt ondernomen, de hamvraag, om radicalisering in die moskee tegen te gaan?

Mijnheer de minister, ik dank u voor het antwoord. De moskee De Koepel, bekend van radicalisering, gelegen in wat ondertussen helaas verworden is tot Borgerokko, wil dus uitbreiden tot een megamoskee en zamelt op dit moment maar liefst 1,2 miljoen euro in. Ik vraag mij dan af waar al dat geld vandaan komt. De moskee heeft een trackrecord van radicalisering. Denk aan Sharia4Belgium. Op dit moment worden er gewoon Koranlessen gegeven door iemand die de moorddadige moslimterroristen van Hamas verheerlijkt. Terwijl het terreurniveau in dit land permanent verhoogd en ernstig is, dankzij de islam, kunnen moskeeën waar terreur wordt gelegitimeerd, gewoon blijven woekeren. Mijnheer de minister, de regering zaait zelf de kiemen van jihadistische terreur. Dat is de harde conclusie.

Mijnheer de minister, het is helaas wereldnieuws geworden dat de stad Brussel een kerststal, of eigenlijk eerder een tent, heeft geplaatst, waarbij de gezichten van de christelijke figuren Maria, Jozef en het kindje Jezus zijn uitgewist en er zelfs verminkt uitzien. De reden daarvoor is dat dit, ik citeer, "inclusief" zou zijn.

Het afbeelden van menselijke gezichten is in de islam haram, waarvoor ik naar meerdere hadiths verwijs. Veel mensen vragen zich dan ook af of dat gebeurd is onder druk of zelfs bedreiging van moslimfundamentalisten of jihadisten, dan wel of dat is wat men zelfislamisering noemt, waarbij de stad Brussel er zonder enige druk voor kiest om zich aan te passen aan voorschriften van de islamitische doctrine. Een derde mogelijkheid is dat de islam er helemaal niets mee te maken heeft, waardoor dat een flagrant geval is van de typisch westerse oikofobie of zelfhaat.

Mijnheer de minister, hebt u dat onderzocht? Wat is uw reactie daarop?

Mijnheer de minister, dat u geen mening hebt over iets wat toch heel fundamenteel is voor onze cultuur, zegt veel. Dat is een verminkte kerststal, een tent die de belastingbetaler 65.000 euro heeft gekost, exclusief de afbraak. Op de afbraak zou dus nog kunnen worden bespaard, want talloze mensen zeggen dat zij die tent maar al te graag zouden afbreken. Zaken zoals de afschaffing van Zwarte Piet, en de kerstmarkt die een wintermarkt moest worden, in combinatie met niet alleen de opmars, maar ook het door de overheid en de media promoten van islamitische tradities, leidt ertoe dat steeds meer mensen terecht het gevoel hebben dat ze hun cultuur kwijtraken. De verweesde samenleving, zo noemde Pim Fortuyn het dertig jaar geleden al. Ook vandaag voeren de diverse overheden in dit land een wereldvreemd beleid dat onze cultuur degradeert en uiteindelijk zal vernietigen.

Mijnheer de minister, op 10 september vond er een jihadistische moord plaats in Lyon op Ashur Sarnaya, een Iraakse christen in een rolstoel. Daarna waarschuwde de Franse binnenlandse veiligheidsdienst, de DGSI, voor een toenemende jihadistische dreiging tegen christenen. Dat staat in een vertrouwelijk rapport, dat via Le Figaro naar buiten kwam. Onderzoekers zien de moord op de christen Sarnaya als een voorbeeld van een blijvende jihadistische fixatie op christenen en christelijke symbolen, zoals kerken en kerstmarkten.

Volgens de Franse veiligheidsdienst richten islamistische netwerken zich al jaren op christenen. In het rapport staat dat zij christenen – hoe kan het ook anders, helaas – neerzetten als ongelovigen of afgodenaanbidders. De DGSI stelt dat die woorden terugkomen in zowel oude als recente jihadistische propaganda.

Mijnheer de minister, namen onze veiligheidsdiensten kennis van dat zorgwekkend rapport? Hoe kijken onze veiligheidsdiensten naar de jihadistische dreiging tegen christelijke doelwitten? Welke maatregelen worden desgevallend genomen om christelijke doelwitten, zeker tijdens deze kerstperiode, te beschermen tegen islamitische jihad?

Mijnheer de minister, op 10 september werd in Lyon Ashur Sarnaya vermoord, een Iraakse christen in een rolstoel. De dader is een Algerijnse moslim. Na die jihadistische moord waarschuwt de Franse binnenlandse veiligheidsdienst voor een toenemende jihadistische dreiging tegen christenen.

Het is symptomatisch. De toenemende islamisering leidt ertoe dat onze maatschappij voor niet-moslims steeds onveiliger wordt. Een Arabisch spreekwoord luidt: na zaterdag komt zondag, oftewel, na de joden zijn de christenen aan de beurt.

In de islamitische wereld worden genocides en ethnocides op christenen gepleegd. Bij gelijkblijvend beleid zal dat helaas ook de toekomst zijn van Europa, van België. Lees het nationaal veiligheidsrapport van de VS-minister en trek daaruit de enige juiste conclusie.

Mijnheer de minister, er was een korte miscommunicatie met de media, waarin u aankondigde eventueel het luchtdrukprojectielwapen FN 303 in te zetten bij zware rellen. U hebt dat echter zeer snel rechtgezet. In tegenstelling tot minister Francken en collega De Vreese, die daar enthousiast op reageerden, sta ik daar slechts deels achter, want het probleem blijft bestaan. Dat sluit aan bij de problematiek die we daarnet hebben besproken over geweld.

De steeds gewelddadiger wordende vormen die extreemlinkse manifestanten hanteren, maken dat onze politiemensen, die de openbare orde moeten handhaven, niet altijd adequaat kunnen reageren omdat ze onvoldoende middelen hebben. Er is nu discussie of het luchtdrukwapen het beste middel is. Wellicht is dat niet altijd geschikt in een openbare ruimte, maar dat neemt niet weg dat er discussie blijft over welke middelen wél geoorloofd zijn. Ik bedoel daarmee niet-dodelijke wapens die onze ordediensten zouden moeten kunnen gebruiken bij zware rellen.

Kunt u toelichten of er pistes zijn om andere niet-dodelijke wapens in te zetten? Zijn er plannen om te investeren in dergelijke middelen, niet alleen om onze politie adequaat te beschermen, maar ook om burgers te verdedigen? U kent ook het grote aantal slachtoffers dat de voorbije jaren is gevallen, zowel bij de politie als soms bij hulpverleners, door dergelijke manifestanten.

Ik hoop uit de grond van mijn hart, mijnheer de minister, dat u daar plannen voor hebt zodat de politie in dezen adequaat zal kunnen optreden. Ik dank u alvast voor uw antwoord.

Ik dank u, mijnheer de minister, voor uw antwoord. U verwijst vooral naar de omzendbrief waarin alle middelen worden omschreven, maar ik verwijs u naar wat onze politiemensen op het terrein en hun vakorganisaties stellen, namelijk dat zij al jaren bij ordehandhavingsdiensten, bij massale rellen, onvoldoende uitgerust zijn. Ze zijn structureel onderbemand en structureel onderbewapend, ondanks de stijgende agressie tegen agenten en de groeiende problematiek van rellen, jeugdbendes en narcogroepen. Ik ben van mening, mijnheer de minister, dat u de omzendbrief moet actualiseren en tegen het licht moet houden gezien de stijgende problematiek van steeds gewelddadiger vormen van protesten in onze straten. Ik reken daarop en zal dat blijvend onder de aandacht brengen.

Monsieur le ministre, je tiens tout d'abord à préciser que cette question a pour but de clarifier les choses. Je pense en effet que certaines informations erronées ont été transmises à la presse par un de vos partenaires de la majorité, à savoir Les Engagés. Ces informations suggèrent que la Belgique n'aurait pas introduit auprès de l'Union européenne un dossier qui nous aurait permis d'obtenir une subvention de 25 millions d'euros. Si je ne me trompe, votre partenaire de la majorité ne vous met même pas en cause, évoquant plutôt l'ancienne ministre de l'Intérieur, issue de son parti frère, qui n'aurait pas rentré le dossier en question.

Monsieur le ministre, a-t-on bien introduit ce dossier qui nous permettrait d'avoir ces subventions pour lutter contre le narcotrafic? Sinon, a-t-on l'intention de le faire?

Effectivement, ici, c'est plutôt auprès de votre partenaire de majorité que vous devez être à disposition. Vous avez donné des informations claires et précises. Il est regrettable qu'on balance ce genre d'informations dans la presse, c'est un mauvais signal envoyé à ceux que l'on combat tous les jours, à savoir les narcotrafiquants. Je vous remercie, monsieur le ministre, d'avoir apporté ces éclaircissements et ces réponses plus que complètes.

Mijnheer de minister, ik heb u al enkele keren bevraagd over de spoorwegpolitie. Ik heb verschillende vragen, die ik zal samenvatten. Het gaat onder meer over de aangekondigde versterking. Er zouden twintig agenten van de spoorwegpolitie bij gekomen zijn in het station Brussel-Zuid. Mijn vraag daarbij is of het gaat om nieuwe agenten die recent werden aangeworven, dan wel om verschuivingen of overplaatsingen vanuit andere zones naar Brussel. Waar zijn die agenten precies ingezet in Brussel-Zuid? Zijn ze effectief actief op de werkvloer in het station, of gaat het om functies op directieniveau? Wat is de budgettaire impact daarvan? Welke verdere plannen hebt u wat de personeelscapaciteit van de spoorwegpolitie betreft?

Daarnaast stel ik mij vragen over de situatie in de andere zones, waar toch aanzienlijke verschillen bestaan. Hoe verklaart u die grote verschillen in de aanwezigheid van de spoorwegpolitie tussen de verschillende zones? Overweegt u eventueel om nieuwe spoorwegpolitieposten te openen in andere stations? Ik kijk uit naar uw antwoorden.

Minister, ik heb u ook al verschillende keren vragen gesteld over de spoorwegpolitie. U kondigde aan om, naar aanleiding van de ernstige drugsproblematiek, de spoorwegpolitie in Brussel te versterken. Wanneer we vervolgens kijken naar het personeelsbestand daar, stellen we vast dat dit zelfs de organieke kaders zal overstijgen. Ik meen dat men op een bezetting van 111 % zal uitkomen. Daartegenover zien we echter dat er in Vlaanderen enorme tekorten zijn wat het personeel van de spoorwegpolitie betreft.

In Gent werden we recent nog geconfronteerd met de gevolgen van de structurele problemen waarmee de spoorwegpolitie daar te maken krijgt. Wanneer zich incidenten voordoen, zijn de responstijd en de zichtbare aanwezigheid cruciaal. Het mag niet zo zijn dat er een veiligheidsapparaat met twee snelheden ontstaat, waarbij de pendelaar in Vlaanderen op minder bescherming kan rekenen dan die in Brussel of in Wallonië.

Wanneer we de cijfers bekijken, zien we dat ook de bezettingsgraad in Wallonië een stuk hoger ligt dan in Vlaanderen. Ik kan u zeggen, minister, dat ik daarover van verschillende mensen bijzonder schrijnende verhalen hoor. Het gaat om mensen die sterk gemotiveerd zijn om bij de spoorwegpolitie hun taken en bevoegdheden ten volle uit te oefenen, maar die met de handen in het haar zitten omdat ze met zo weinig mensen moeten opereren.

Bij de spoorwegpolitie in Brugge is er vaak maar één ploeg aanwezig, die eigenlijk moet instaan voor heel West-Vlaanderen. Er zijn nochtans wel degelijk manieren om die antenne volledig in te vullen. De extra inzet in Brussel is dus een feit, maar hoe verklaart u het grote verschil in bezettingsgraad tussen de Brusselse en Waalse eenheden enerzijds en de posten in Vlaanderen anderzijds? Is die scheeftrekking een bewuste beleidskeuze geweest? Zo ja, waarom wegen bepaalde veiligheidsrisico’s dan zwaarder door dan andere? Dit gaat uiteraard terug tot vóór uw beleid, want het dateert van vroeger.

U stelt dat de versterking in Brussel er onmiddellijk komt, maar welk concreet plan ligt daarvoor op tafel? Welk concreet perspectief kunt u op korte termijn bieden aan de korpschefs? Ook lokaal vraagt men immers een volledige invulling van de antenneposten en van het personeel van de spoorwegpolitie in Vlaanderen.

Monsieur le ministre, le 23 septembre dernier, ma proposition de résolution visant à créer un véritable statut de gare internationale pour des gares telles que la gare de Bruxelles-Midi a été rejetée en commission. Cette proposition visait pourtant à combler un vide législatif évident. Notre arsenal prévoit un statut protecteur et des moyens adaptés pour les aéroports internationaux, mais rien de comparable pour nos gares, alors même qu'elles constituent des hubs de mobilité tout aussi exposés, dans le cas ici de la gare du Midi, d'une frontière internationale.

Ainsi, alors que l'aéroport de Bruxelles-National concentre – à juste titre – des moyens policiers renforcés, la gare du Midi, elle, en connaissait moins, jusqu'à il y a quelques jours. En effet, le 3 décembre dernier, vous avez annoncé l'affectation de 20 policiers supplémentaires au sein du commissariat de la gare du Midi, et je ne boude pas mon plaisir en vous disant que c'est une bonne première étape. Cela dit, j'aimerais savoir s'il s'agit effectivement d'un accroissement des effectifs globaux ou plutôt d'une réaffectation des postes existants.

Par ailleurs, la police fédérale a, par la voix de son porte-parole, clairement indiqué que la gare du Midi était une gare internationale, et que cette réalité était donc à l'origine de demandes particulières. Monsieur le ministre, envisagez-vous la création de ce statut juridique spécifique pour la gare du Midi?

Comptez-vous y augmenter durablement les effectifs afin de garantir un niveau de sécurité équivalent à celui de l'aéroport de Bruxelles-National?

Étudiez-vous l'ouverture d'un commissariat de la SPC dans d'autres gares, bruxelloises ou pas?

Enfin, quelles sont les mesures prévues pour lutter contre les réseaux criminels, les agressions, en d'autres termes la délinquance qui se propage dans les différentes gares du pays? Merci d'avance pour vos réponses.

Mijnheer de minister, dank u wel voor uw antwoord, dat wel eerlijk is. U geeft toe dat de versterking in Brussel-Zuid niet structureel is en maar voor een beperkte periode geldt. Dat is exact wat we in de vorige legislatuur ook gezien hebben onder uw voorgangster, mevrouw Verlinden, die toen ook 15 agenten had toegevoegd. Maar het ging natuurlijk gewoon om overplaatsingen en die mensen werden voor een groot gedeelte tewerkgesteld op directieniveau, niet op de werkvloer.

Dat zijn tijdelijke maatregelen. Het overplaatsen van agenten naar Brussel-Zuid omdat dat station in het nieuws komt, neemt niet weg dat er ook elders problemen zijn. We klagen al sinds de vorige legislatuur dat die andere zones ook met te weinig personeel kampen.

U verwijst nu naar agenten die opgeleid worden om vanuit Leuven en Limburg in Antwerpen te gaan versterken. Dat is vandaag al de praktijk. Er zijn bijna geen agenten meer in Limburg. De post van de spoorwegpolitie is daar de facto gesloten. Die was onderbemand en de weinige agenten die daar zijn, zitten in Antwerpen. Dan krijgt men dus verslagen van Securailagenten, die ik nu niet zal voorlezen, dat er gewoon geen politionele ondersteuning is, niet van de spoorwegpolitie en niet van de lokale politiezones, die andere prioritaire opdrachten hebben op dat moment. Dat is wat we dan doorkrijgen. Het werkt niet.

Wat wij van het Vlaams Belang vragen, al sinds de vorige legislatuur, is om de spoorwegpolitie effectief te versterken. Dat betekent meer agenten, overal, in alle zones. Draai ook de beslissing om de lokale politieposten van de spoorwegpolitie in de stations af te bouwen terug. Open die posten opnieuw en beman ze. Alleen op die manier zult u overal de veiligheid op uw spoorwegnet kunnen garanderen. Niet door in de marge te morrelen, wat mensen bijkomend rond te schuiven zoals op een schaakbord, heen en weer. Zo zullen we er niet komen. Zo zullen de mensen van Securail ook niet verder geholpen worden als ze nood hebben aan ondersteuning, die er voor de zoveelste keer niet is.

Minister, nu al moeten de mensen van de spoorwegpolitie in Brugge bijstand geven als er iets gebeurt aan de andere kant van Vlaanderen. Daardoor gaat natuurlijk cruciale tijd verloren. De tijd waarin ze aan het reizen zijn, zijn ook verloren uren. Dat is dus geen efficiënte manier om die mensen in te zetten.

Wij zijn al heel lang vragende partij om in West-Vlaanderen de vacatures open te zetten met als standplaats Brugge. Men zal natuurlijk veel moeilijker mensen aantrekken die vanuit West-Vlaanderen Gent als standplaats krijgen, dan als men die mensen een standplaats dichter bij huis geeft, in Brugge. Dan zullen die vacatures veel gemakkelijker ingevuld worden.

Ik hoop dat u daar ook zeer pragmatisch naar kijkt, zodat er eindelijk verandering komt in de onmogelijke situatie waarin die mensen nu moeten werken.

De mensen haken natuurlijk ook af. Er moet ergens een mooi perspectief zijn van een spoorwegpolitie die functioneert. U staat voor die moeilijke en uitdagende taak, die ook in het regeerakkoord ingeschreven is. We weten de mensen van Securail heel vaak met de handen in de haar zitten omdat ze voor bepaalde zaken wel kunnen optreden maar voor andere niet. Dan is het lang wachten tot de politie ter plaatse kan zijn.

Er moet een duidelijke taakverdeling komen voor de lokale en de federale politie en hun samenwerking met Securail. Er is dus werk aan de winkel. Ik hoop toch dat we binnenkort verandering zien in de cijfers en dat de cijfers ook in Vlaanderen de juiste richting uitgaan, net zoals we dat gezien hebben in Brussel.

Ik hoop dat u een extra tandje zult bijsteken, want de mensen op het terrein vragen dat echt wel.

Monsieur le ministre, une chose est sûre, vous êtes l'héritier de ce qui a été déstructuré ces dernières années. À un moment donné, il faut appeler un chat un chat. Oui, la police des chemins de fer a été déstructurée par certains qui défendaient une autre vision de ce que devait être la police fédérale dans ce pays. Bon, soit! C'est un constat. Vous essayez de coller des rustines à gauche et à droite. C'est un peu ce que je vous reproche, même si ce n'est peut-être pas de votre faute. En tout cas, les autres membres de la majorité ne vous accordent pas les moyens nécessaires pour qu'on puisse rétablir une véritable police des chemins de fer. Il est trop facile de dire qu'il faut des policiers des chemins de fer à Gand ou à Anvers. Or il ne faut pas les éparpiller à gauche et à droite. Ils ont besoin d'une structure reposant sur un véritable département et des moyens qui s'ensuivent, comme certains l'ont déjà écrit dans leur vision stratégique. Pour ma part, je ne peux que vous soutenir dans vos propos et votre positionnement. Il faut, et vous avez raison, une police fédérale forte et structurée. Mais, pour ce faire, vous avez besoin que ceux qui, aujourd'hui, vous attaquent engagent les moyens indispensables et vous accordent les budgets nécessaires afin que vous puissiez atteindre vos ambitions et vos objectifs en ce domaine.

Mijnheer de minister, ik heb de regering al herhaaldelijk kritisch bevraagd over de optredens van Bob Vylan – nomen est omen, zoals natuurlijk ook zijn bedoeling is. Ik heb u een link gestuurd waarin u hem aan het werk hebt kunnen zien op 2 december in Brussel. Toen was reeds bekend uit vorige optredens, zowel in Nederland als in België, dat hij oproept tot moord op zowat elke Israëli, want zowat elke Israëli dient namelijk in het IDF. Hij roept 'death to the IDF', hij verheerlijkt dodelijke jihadistische terreur door 'intifada' te roepen. Hij verheerlijkt ook Samidoun, een organisatie die deze regering nota bene wil verbieden. Hij verheerlijkte ook de executie van Charlie Kirk.

Mijnheer de minister, wat is uw reactie daarop? Vindt u niet dat die Bob Vylan, die zijn artiestenpodium misbruikt om moord te verheerlijken en mensen aan te zetten tot haat en moord, een bedreiging vormt voor de veiligheid in dit land van joden, maar ook van niet-joden, van mensen zoals Charlie Kirk? Zo niet, waarom niet?

Mijnheer de minister, mocht die als artiest vermomde neanderthaler Bob Vylan niet 'death to the IDF' maar 'death to the Belgian army' scanderen, en mocht hij niet de moord op Charlie Kirk maar op een linkse persoon verheerlijken, zou u dan ook de schouders ophalen zoals u nu doet? De vraag stellen is ze beantwoorden. Van de gepalestiniseerde Vlaamse media krijgt Bob Vylan veel sterren. Mocht een zionistische artiest zo’n moorddadige oproep doen, het kot in dit land zou te klein zijn. Terwijl op aanvuren van Hezbollahagent Abou Jahjah twee jonge IDF-militairen al feestend op Tomorrowland werden gearresteerd, wordt Bob Vylan in dit land geen strobreed in de weg gelegd. Dit is Belgistan.

Mijnheer de minister, het gaat hier niet zo vaak over de brandweer, maar ik wil het vandaag met u over de brandweer hebben en meer bepaald over de conceptnota voor de hervorming van de brandweer. Ik hoor op het terrein, zowel bij de vakorganisaties als bij vrijwillige en professionele brandweermensen, dat er wel wat bezorgdheden leven.

Een aantal van hen geeft aan dat ze vroeger, onder het Kenniscentrum, werkten met werkgroepen waarin ze echt betrokken waren bij het brandweerbeleid. Dat zou nu minder het geval zijn, sinds de oprichting van Brandweer België en de gewijzigde manier van werken. Daardoor kunnen ze niet meer aan de slag met hun expertise.

Daarnaast hoor ik ook dat er wordt nagedacht over wijzigingen aan de arbeidsregimes. Wat bijvoorbeeld de opt-out-uren betreft, hoor ik dat die momenteel tien uur bedragen en opgetrokken zouden worden tot twaalf uur per week, waardoor men een extra shift per week zou kunnen draaien. Er is echter veel onduidelijkheid over de richting waarin de conceptnota evolueert. Ik heb daarover dan ook een aantal vragen voor u.

Op welke manier zullen de vakorganisaties worden betrokken om hun rol te spelen bij de opmaak van die conceptnota, zeker gelet op de vroegere manier van werken via het Kenniscentrum? Welk traject moet de conceptnota nog doorlopen voor die afgewerkt is? Wordt ze voorgelegd aan de ministerraad, of is dat een beslissing die u zelf kunt nemen? Hoe kijkt u aan tegen de regeling van de opt-out-uren? Is het inderdaad de bedoeling dat er effectief een extra shift per week bij kan komen? Welke eindeloopbaanmaatregelen staan vandaag in het document waaraan u werkt? Kunt u mij een toelichting geven bij de krachtlijnen van het document? Dat betreft de conceptnota als dusdanig.

Mijn tweede punt gaat vooral over de relatie tussen uw kabinet en de vakorganisaties.

Ik moet zeggen dat ik u ken als iemand die zeer toegankelijk is. Ik heb het al vaak gezegd: u bent mijn favoriete minister. Ook al maken we soms eens ruzie, u blijft mijn favoriete minister. Ik ken u als iemand die altijd goed luistert en die opmerkingen meeneemt wanneer wij iets aanbrengen.

Daarom was ik enigszins geschrokken toen de vakorganisaties te kennen gaven dat ze aan de tafel proberen te geraken, maar dat dat moeilijk verloopt. Mijn vraag is dan ook zeer concreet. Klopt het dat het Comité C deze legislatuur nog niet is samengekomen voor de brandweer? Ik hoor van de vakorganisaties dat ze verschillende dossiers hebben die ze daar graag willen agenderen. Er zouden ook een aantal zaken zijn die snel opgelost kunnen worden, als het Comité C zou samenkomen.

Klopt het dat er op 9 december een Comité C plaatsvond met slechts één agendapunt en dat de vraag om bijkomende punten toe te voegen niet ingewilligd werd? De achterliggende vraag is uiteraard hoe u zelf de communicatie met de vakorganisaties en de werking van het Comité C ziet. Ik ga ervan uit dat u te goeder trouw bent en de ambitie hebt om dat op een goede manier aan te pakken. Ik kijk dan ook uit naar uw antwoorden, mijnheer de minister.

Mijnheer de minister, ik denk dat er momenteel behoorlijk veel onrust heerst bij de brandweer. Ik hoor ongerustheid bij de zones en bij de lokale besturen over de impact die dit zal hebben op de werking van de zones. Ik hoor ook angst bij brandweerlieden, zowel beroepskrachten als vrijwilligers, die niet weten waar dit naartoe gaat. Daarnaast hoor ik diezelfde bezorgdheid bij de vakorganisaties. In uw antwoord hoorde ik u meermaals zeggen dat dit zal worden toegelicht. Toelichten is echter iets anders dan daadwerkelijk in gesprek gaan, samenwerken, laten meedenken en laten meewerken aan de uitwerking.

Wanneer ik u hoor zeggen dat ze de laatste bijeenkomst nog tijdens de vergadering verlaten hebben, dan is dat een signaal dat de samenwerking niet verloopt zoals ze zou moeten verlopen. Verder hoorde ik u ook zeggen dat er opnieuw contact zal worden opgenomen en dat Comité C opnieuw opgestart zal worden nadat de conceptnota goedgekeurd is. Volgens mij ligt daar precies het probleem. Vooraleer de conceptnota wordt gefinaliseerd, moet er nog een overlegronde plaatsvinden. Anders riskeren we een situatie waarin er een conceptnota ligt waartegen de vakorganisaties en het personeel zich zullen verzetten. In dat geval stevenen we de komende weken en maanden af op syndicale acties en acties van brandweerlieden in verschillende zones.

Dat lijkt mij niet in het belang van de burger. Ik wil u dan ook oproepen om echt werk te maken van het overleg, zowel officieel binnen het Comité C als via een officieus overleg met de vakorganisaties, om van de conceptnota een gezamenlijk document te maken dat gedragen wordt door zowel de administratie als de vakorganisaties. Dat lijkt mij de juiste weg om echte acties op straat te vermijden.

Ik ben blij te horen dat er inderdaad nog overleg komt over de conceptnota. Dat is echt belangrijk. Het zou goed zijn dat er een vorm van consensus over het geheel tot stand komt. Iedereen zal het uiteraard niet over alles eens zijn, maar als het document gedragen kan worden door het geheel, dan zou dat positief zijn. Onze brandweermensen leveren immers geweldig werk op het terrein, elke dag opnieuw. Zij verdienen daarvoor alle steun en ondersteuning.

Je vais renvoyer au texte écrit de ma question.

Selon les informations rendues publiques et confirmées par l’AFCN elle-même, l’Agence fédérale de contrôle nucléaire risque de se retrouver en difficultés financières dès 2027, en raison de la chute drastique des taxes perçues sur les réacteurs nucléaires une fois que les autorisations de démantèlement seront délivrées.

Vous savez qu’après l’arrêt de Doel 3 et Tihange 2, les taxes passeront d’environ 4,4 millions à 520 000 euros par réacteur, soit une perte potentielle de plus de 7,7 millions d’euros dès 2027.

Or, aucune dotation gouvernementale n’a été prévue dans le budget 2026, alors même que le gouvernement précédent avait évoqué une enveloppe de 20 millions — renvoyée au gouvernement actuel.

Cette situation menace directement les missions essentielles de l’AFCN : contrôle des installations nucléaires, suivi de la radioactivité du territoire, surveillance de la production de radio-isotopes médicaux, autant de tâches cruciales pour la sécurité publique.

Voici mes questions:

Comment justifiez-vous l’absence totale de dotation pour l’AFCN dans le budget 2026 alors qu’un déficit structurel était prévisible depuis plus de dix ans ?

Pouvez-vous préciser quelles pistes de financement pérennes sont actuellement étudiées pour 2027 et au-delà, et dans quel calendrier ?

Pouvez-vous garantir que la solution retenue ne reposera pas sur une augmentation des contributions imposées aux hôpitaux, dentistes ou autres acteurs du secteur médical, qui risquent de devenir les victimes collatérales de la sortie du nucléaire ?

Enfin, comment le gouvernement compte-t-il assurer la continuité et l’indépendance du contrôle nucléaire, indispensable dans un contexte où les enjeux de sécurité et de santé publique restent majeurs, même après la fermeture progressive du parc ?

Merci pour la réponse, monsieur le ministre. Nous ferons le suivi au fur et à mesure.

Mijnheer de voorzitter, mijnheer de minister, op 9 december 2025 ontving de politie in Brussel-Hoofdstad een bommelding die specifiek was gericht tegen de Joodse gemeenschap.

Ten eerste, beschikt u ondertussen over bijkomende informatie inzake de bommelding, met name over de timing of de intenties van de melder?

Ten tweede, hoe beoordeelt u de recente evolutie van het aantal incidenten gericht tegen de Joodse gemeenschap en van het aantal antisemitische incidenten in ons land?

Ten slotte, hoe schat u het algemene dreigingsniveau in, zowel in het licht van de feiten in België als van de gebeurtenissen die voorvielen op zondagavond 14 december 2025? Over die gebeurtenissen gaat trouwens mijn volgende vraag.

Bij de start van Chanoeka, het Joodse lichtfeest, vond op Bondi Beach in Australië een zware terroristische aanslag plaats. Tijdens een publieke samenkomst met duizenden aanwezigen openden een vader en zijn zoon het vuur, waarbij minstens vijftien mensen om het leven kwamen. In het voertuig van de daders werd een vlag aangetroffen van de islamitische terreurorganisatie IS, wat het islamitische en antisemitische karakter van de aanslag bevestigt.

Die feiten vallen voor in een periode waarin het antisemitisme wereldwijd opnieuw sterk toeneemt. Ook in België is de problematiek helaas niet onbekend. Ons land kent aanzienlijke Joodse gemeenschappen, onder meer in Antwerpen en in Brussel, waar momenteel ook Chanoeka wordt gevierd. Antisemitisme verspreidt zich vandaag zowel offline als online en vormt een reële bedreiging voor de veiligheid en het samenleven in onze staat. Ook hier wordt de Joodse gemeenschap geconfronteerd met een verhoogde en permanente dreiging van extremistische aanslagen die specifiek tegen haar zijn gericht. Mijn vragen luiden dan ook als volgt.

Welke concrete en structurele maatregelen zijn momenteel in België van kracht om de Joodse gemeenschap te beschermen tegen terroristische dreiging en antisemitisch geweld? Werden naar aanleiding van de aanslag in Australië bijkomende of versterkte veiligheidsmaatregelen getroffen? Hoe evalueert u de evolutie van het antisemitisme in België, zowel op het vlak van fysieke incidenten als van online uitingen?

Welke specifieke veiligheidsmaatregelen hebt u uitgewerkt voor de Joodse gemeenschap tijdens de komende eindejaarsperiode? Werd het dreigingsniveau van het OCAD herbekeken en blijft de structurele bescherming van de Joodse gemeenschap in de toekomst gegarandeerd? In dat verband wens ik, gezien de actualiteit, een bijkomende vraag te stellen. Het blijkt immers dat dat niet het geval is.

Het blijkt namelijk dat de federale politie van u de opdracht heeft gekregen om de beveiliging van de Joodse gemeenschap in Antwerpen terug te schroeven. Dat gebeurt op een moment waarop het antisemitisme wereldwijd toeneemt en net nadat een aanslag is gepleegd in Australië. Dat begrijp ik niet goed. Waarom wordt net nu beslist om de beveiliging van de Joodse wijk in Antwerpen terug te schroeven?

Mijnheer de minister, ik dank u voor uw antwoord.

Het probleem dat zich specifiek in Antwerpen stelt en waarover er inderdaad een debat is ontstaan – ik laat in het midden wie daarvoor de aanzet heeft gegeven –, kan volgens mij gemakkelijk worden opgelost. U benadrukt hier opnieuw dat de permanente dreiging voor de Joodse gemeenschap in ons land hoog is, zeker na internationale aanslagen die worden gepleegd, zoals zondag in Australië. U benadrukt dat u de veiligheid van de Joodse gemeenschap in ons land heel ernstig neemt, dat u die heel belangrijk vindt en dat dat uw verantwoordelijkheid is.

Ik begrijp dat de Antwerpse burgemeester aan de alarmbel trekt. Er kunnen gemakkelijk extra maatregelen worden genomen om de veiligheid van de Joodse gemeenschap te waarborgen. Dat kan door de maatregelen die in het verleden al werden genomen opnieuw in te voeren en door de agenten van de federale politie die in de Joodse wijk in Antwerpen gestationeerd waren en daar patrouilleerden, terug te brengen. Dat is een gemakkelijke actie die voor een oplossing in dit debat kan zorgen.

Monsieur le ministre, imaginez un groupe de citoyens, une petite association de quartier. Ils veulent organiser une manifestation, une marche pacifique contre, par exemple, la fermeture d'un service public. Ils se renseignent auprès de la ville et là, on leur répond: "Oui, pas de problème, vous pouvez manifester, mais il faut payer 55 euros". 55 euros! C'est une barrière, monsieur le ministre.

C'est un signal, surtout. C'est comme si on disait: "La liberté d'expression, OK, mais c'est pas gratuit". Pourtant, l'Institut Fédéral des Droits Humains vient de le rappeler dans son dernier rapport, la liberté de manifester est un pilier de notre démocratie.

Comment peut-on dès lors accepter qu'une ville – Liège en l'occurrence – mette en place une taxe pour exercer ce droit? Ce n'est ni un détail administratif ni une simple redevance technique, c'est une porte qu'on entrouvre dangereusement. Cela signifie concrètement que pour pouvoir manifester, il faudra payer. Des associations, des syndicats, des collectifs de citoyens, tous ceux qui se battent contre l'injustice sociale se retrouvent face à une sorte de péage démocratique.

C'est une décision qui interroge parce que du point de vue juridique, elle est contraire à l'article 26 de notre Constitution et aux articles 10 et 11 de la Convention européenne des droits de l'homme. Au-delà du droit, il y a une question fondamentale: dans quel pays voulons-nous vivre? Est-ce qu'on veut vivre dans une démocratie où on doit sortir sa carte bancaire pour faire entendre sa voix? Est-ce qu'on veut vivre dans un pays ou dans une démocratie où l'accès au débat public dépend de son portefeuille? Pour nous, au PTB – pour vous aussi, je l'espère, monsieur le ministre – c'est inacceptable.

Le bourgmestre de Liège a reconnu son erreur. Il a annoncé la suspension et le remboursement. C'est une très bonne chose, mais ce n'est pas suffisant parce que d'autres communes envisagent des dispositifs similaires.

C'est pourquoi je me retourne vers vous, monsieur le ministre. Quelle est votre position sur le fait que des villes souhaitent imposer une barrière financière à l'exercice du droit de manifester? Trouvez-vous acceptable que des autorités locales expérimentent ce type de mesure pour des manifestations non commerciales? Que comptez-vous faire pour garantir que le droit de manifester en Belgique reste libre, gratuit et intangible?

Merci pour votre réponse, monsieur le ministre. Au-delà des arguments juridiques, le fait que la Ville de Liège ait reculé montre qu'il y a effectivement un problème par rapport à cette mesure, en tout cas pour les manifestations non commerciales. Et puis, je le rappelle, l'Institut Fédéral des Droits Humains (IFDH) l'écrit noir sur blanc dans son rapport: "Le réflexe répressif grandissant risque de dissuader les citoyens de participer au débat public". Cette alerte n'est donc pas théorique mais se vérifie chez nous aujourd'hui, mais aussi ailleurs en Europe. L'IFDH insiste sur le fait que toute restriction, y compris financière – et c'est là le point – doit être examinée avec la plus grande vigilance car elle contribue à ce mouvement inquiétant de rétrécissement de l'espace civique.

C'est ce que je tiens à rappeler clairement aujourd'hui: le droit de manifester n'est pas un luxe ni une faveur accordée par les autorités mais bien un outil essentiel de contrôle démocratique et de progrès social. En effet, sans le droit de protester, sans le droit de manifester collectivement, aucun droit social n'aurait été acquis. Le suffrage universel, la journée de huit heures, les pensions n'auraient pas vu le jour. Ériger des barrières notamment financières à ce droit, c'est en réalité saper la démocratie à sa base.

Mijnheer de minister, naar aanleiding van een reeks drone-incidenten in ons land, de voorbije weken en maanden, had ik graag een antwoord gekregen op de volgende vragen. Hebben zich ook drone-incidenten voorgedaan in het havengebied North Sea Port? Zo ja, werden die onderzocht? Kunt u daarover meer informatie verschaffen? Zijn er voor hetzelfde gebied gevallen van spoofing gemeld, waarbij radio- en of satellietsignalen, bijvoorbeeld bij navigatie, werden verstoord? Zo ja, werden die onderzocht? Kunt u daarover meer informatie verschaffen? Werden in het havengebied North Sea Port andere vormen van hybride intimidatie gemeld?

Dank u wel, mijnheer de minister. Ik heb dus goed gehoord dat er geen enkele identificatie naar aanleiding van de meldingen kon gebeuren.

Vlaams minister bevoegd voor Brussel Cieltje Van Achter liet op 11 december optekenen dat “de veiligheid in Brussel niet wordt aangepakt.” Dat is volgens haar het gevolg van de tergend lang aanslepende regeringsvorming in Brussel. Gezien de vele geweldincidenten vond ik dat toch een opmerkelijke uitspraak. Onderschrijft u het statement van minister Van Achter dat de veiligheid in Brussel niet wordt aangepakt?

Hoe erg is de veiligheidssituatie in de hoofdstad? Hoe is die geëvolueerd tijdens het regeringsvormingsproces?

Overweegt u actie naar aanleiding van het statement van minister Van Achter? Is dat aan de orde? Zo ja, op welke wijze?

Ik dank u voor uw antwoord, mijnheer de minister.

Mijnheer de minister, op 18 mei 2024 werd op de valreep nog een nieuwe wet op het private onderzoek goedgekeurd. Deze verscheen op 6 december 2024 in het Belgisch Staatsblad .

Vandaag zijn we exact een jaar verder. De nieuwe wet die goedgekeurd werd, legt het private onderzoek een reeks verplichtingen op, met als doel de privacy van burgers beter te beschermen. Dat is uiteraard een nobel streven. Tegelijkertijd mogen we niet uit het oog verliezen dat deze onderzoekers er ook in slagen malafide netwerken in ons land bloot te leggen. Ze maken dan ook deel uit van het veiligheidslandschap.

Onze fractie heeft haar mening over die nieuwe wet en of die daadwerkelijk efficiënt is om private onderzoekers andere veiligheidsactoren, zoals de politiediensten, te laten versterken, maar dat laat ik hier nog even in het midden. Dat was ook niet uw wet, maar een wet van uw voorganger.

Wat ik wel wil benadrukken, is een bezorgdheid die ik op het terrein merk. Na één jaar is er slechts één uitvoeringsbesluit gepubliceerd ter uitvoering van deze wet. Het gevolg daarvan is dat private onderzoekers die hun opleiding correct hebben afgerond onder de oude wet, maar nog geen vergunning kregen, vandaag in de kou staan en geen vergunning kunnen bekomen om hun werkzaamheden op te starten. Onderwijsinstellingen zien dus lege schoolbanken vanwege de onzekerheid. Omdat de uitvoeringsbesluiten uitblijven, hebben de private onderzoekers ook onvoldoende personeel dat een vergunning kan krijgen.

Mijnheer de minister, kunt u de reden geven waarom deze koninklijke besluiten nog niet gepubliceerd werden, voor wanneer ze op de planning staan en hoe het met de werkzaamheden daaromtrent staat?

Mijnheer de minister, het is in ieder geval goed dat er een werkgroep is die kijkt naar de efficiëntie van deze wet, zodat die doorheen de legislatuur nauwer kan worden bekeken. Ik vind het ook positief dat het ontwerp van het koninklijk besluit klaar is en nu naar de Raad van State gaat ter controle. Ik kijk ernaar uit dat het zeer spoedig zal kunnen worden uitgevaardigd, zodat die sector meer zekerheid krijgt. Ik wil nog wel benadrukken dat het vooral de mensen zijn die hun opleiding hebben afgerond onder het oude systeem, maar nog geen vergunning hebben gekregen, die in de problemen zitten. Ik weet dat er een overgangsmaatregel is voor mensen die al een vergunning hadden, zodat zij zonder al te veel problemen kunnen verderdoen. Vooral mensen die hun opleiding hebben afgerond volgens het oude systeem en nog geen vergunning hebben gekregen, zitten vandaag dus echt in de problemen. Dat is iets waarbij de vorige minister niet heeft stilgestaan en daarom is het belangrijk dat daarvoor snel actie wordt ondernomen. Ik hoop dat de Raad van State ook snel zijn standpunt zal kenbaar maken. Dank u wel.

Geachte minister Quintin, jammer genoeg werd de voorbije jaren van oudejaarsavond misbruik gemaakt om rel te schoppen en vuurwerk af te steken. Het gaat daarbij niet om het vuurwerk waar iedereen vrolijk van wordt, maar om het vuurwerk dat leidt tot vandalisme en geweld tegen onze hulpdiensten. Een van de oplossingen die terecht naar voren wordt geschoven, bijvoorbeeld in Antwerpen, is huisarrest. Individuen die een gevaar kunnen vormen voor de openbare orde en al heel wat wangedrag op hun kerfstok hebben, worden dan verplicht om binnen te blijven.

Jammer genoeg blijven dit soort bestuurlijke maatregelen in veel Brusselse gemeenten en ook elders in het land uit. Daarom heb ik de volgende vragen.

Zult u een brief sturen naar alle gemeenten met uitleg over het kader om preventieve huisarresten op te leggen, zodat lokale besturen met een kleinere administratie worden bijgestaan in de bestrijding van dit geweld? Ik spreek zelf als lokale bestuurder van een kleinere gemeente met een minder uitgebreide administratie dan Antwerpen, die richtlijnen kan gebruiken om zelf meer maatregelen te nemen.

Op basis van welke risico-indicatoren kan volgens u een huisarrest worden opgelegd? Zijn er volgens u nog andere bestuurlijke maatregelen aangewezen voor lokale bestuurders om zelf in te grijpen? Neemt u als minister van Binnenlandse Zaken met de politie andere specifieke maatregelen in Brussel om de veiligheid te garanderen? Ik verwijs naar de acties die u hebt opgezet rond de lezing die werd bedreigd. Het zou goed zijn als soortgelijke acties worden opgezet om de veiligheid op oudejaarsavond te waarborgen.

Mijnheer de minister, bijna elk jaar stelde ik tijdens de plenaire vergadering een actuele vraag over de voorbije rellen op oudejaarsavond.

Het gaat telkens over vandalisme, geweld tegen politie en geweld tegen hulpdiensten. Laten we het probleem benoemen. Het betreft altijd groepen jongeren, veelal met een migratieachtergrond.

Tijdens het vragenuurtje in de Kamer hebt u al verklaard dat lokale besturen over voldoende instrumenten beschikken om oudejaarsrellen te voorkomen. Ik ben het daar niet volledig mee eens, mijnheer de minister, niet omdat ik u niet op uw woord wil geloven, maar omdat ik moet vaststellen dat lokale besturen er door de jaren heen nog nooit in geslaagd zijn deze rellen te voorkomen of efficiënt aan te pakken.

Steevast zijn er federale 'hulptroepen' nodig, die moeten worden ingezet om die groepen jongeren in het beste geval op te pakken, of in het slechtste geval hun activiteiten te doen staken. Ik druk mij hierbij zeer eufemistisch uit. Mijnheer de minister, wij stellen de vragen nu preventief.

Wat zou u nu al kunnen ondernemen om de oudejaarsrellen tegen te gaan? De heer Bergers verwijst naar preventieve huisarresten. Dat is slechts één element in het geheel. Er is wellicht meer nodig, zoals het instellen van een avondklok in een bepaalde periode en in een bepaalde wijk. Ook een verbod op pyrotechnisch materiaal, dat vaak niet voor het plezier, maar voor vandalisme wordt gebruikt, kan worden overwogen.

Er vindt overleg plaats met het Nationaal Crisiscentrum, de politie, de brandweer en gouverneurs. Worden de daders, die meestal bekend zijn, al in kaart gebracht? Is er sprake van recidivisme? Zijn er gekende probleemplaatsen? Hoe zult u extra maatregelen kunnen nemen?

Ik dank u, mijnheer de minister. Ik juich het toe dat u een brief zal sturen naar alle burgemeesters in het land om hen te wijzen op de maatregelen die zij kunnen nemen, zoals huisarrest, en om uit te leggen hoe die maatregelen correct kunnen worden toegepast. Dat is een belangrijke stap om de kleinere gemeenten te ondersteunen en hen aan te moedigen hun verantwoordelijkheid te nemen, in plaats van soms weg te kijken. Er zijn immers toch wel een aantal burgemeesters in Brussel die doen alsof hun neus bloedt. Het is een zeer goede maatregel van uw kant.

Verder hoop ik dat door extra inzet en het overleg dat u hebt gepleegd, de politie de rellen die jammer genoeg zullen plaatsvinden, effectief kan indammen. Zo kan het jaarlijkse inferno worden vermeden. Het gespuis dat misbruik maakt van oudejaarsavond om het kot op stelten te zetten en dat de veiligheid van de hulpdiensten en van burgers in gevaar brengt, moet hard worden aangepakt en gearresteerd, zodat ernstige rellen zoals in voorgaande jaren kunnen worden voorkomen. Dat zou mij en denk ik heel het land, veel genoegen doen.

Dank u, mijnheer de minister, voor uw antwoord. Blijkbaar kan men oudejaarsavond in dit land niet meer op een normale wijze vieren. Dat probleem is ontstaan doordat men jarenlang heeft weggekeken, heeft gepamperd en niet heeft ingegrepen toen het uit de hand liep. Dat gepamper moet nu voorbij zijn. De brave burger is het slachtoffer van die rellen. Het zal hem weinig schelen wie de leiding heeft, de lokale of de federale veiligheidsdiensten. De veiligheidsdiensten moeten gewoon samenwerken, de handen in elkaar slaan en ervoor zorgen dat de relschoppers, het gespuis zoals de heer Bergers hen noemt, van straat worden gehaald.

Mijnheer Bergers, ik kijk naar een N-VA-regering die een totaal andere koers zou varen op het gebied van veiligheid, maar ik zie geen verschil met de vivaldiregering. Het is hetzelfde beleid van laten betijen en niet ingrijpen. Dat is wraakroepend.

Je m'en réfère à la version écrité de ma question.

Le gouvernement fédéral a annoncé, en 2024, la création d'un dispositif communément dénommé Fonds drogue, destiné à financer des actions ciblées en matière de lutte contre le trafic de stupéfiants, la violence qui y est associée ainsi que les problématiques de toxicomanie.

Ce fonds a été doté d'un montant de 10 millions d'euros pour l'année 2024, puis de 5 millions d'euros par an à partir de 2025.

Les projets financés dans ce cadre sont définis conjointement par les ministres compétents en matière de Justice, d'Intérieur, de Santé et de Finances, en concertation avec la Commissaire nationale aux drogues, avant d'être soumis à l'approbation du Conseil des ministres.

Par ailleurs, si le Fonds a été initialement doté de crédits budgétaires fédéraux, l'accord de gouvernement prévoit également la possibilité de l'alimenter, à terme, par les avoirs confisqués aux trafiquants de stupéfiants.

Dans le cadre des négociations budgétaires, il nous paraît important de disposer d'une vision claire des décisions prises concernant la création, l'encadrement et la pérennisation de ce Fonds.

Dès lors, Monsieur le Ministre, je souhaiterais vous poser les questions suivantes :

Quel calendrier avez-vous arrêté, en concertation avec vos homologues en charge de la Justice et de la Santé, afin de consacrer ce dispositif dans un texte législatif ?

Quels sont les montants alloués à ce fonds pour l'année en cours et pour les exercices budgétaires à venir ?

Pouvez-vous préciser quelles seront les sources de financement du Fonds drogue, tant actuelles que futures, et détailler les catégories de dépenses qui seront couvertes par ce fonds ?

Pouvez-vous communiquer à la commission la liste des projets qui ont été financés par le Fonds drogue depuis sa mise en place ?

Merci pour votre réponse. Pour la liste, je viendrai à votre rencontre avec grand plaisir.

En ce qui concerne les autres volets de ma question, je n'ai malheureusement pas de réponses puisqu'au niveau du texte, un texte est en préparation. Le contenu du texte, c'est effectivement ce qui est dans l'accord de gouvernement.

J'avais des questions aussi sur les montants consacrés pour les années à venir et là non plus je n'ai pas de réponses. J'espère donc avoir ces réponses-là assez rapidement puisque c'était surtout ce point-là qui est important, savoir de quels moyens nous disposerons dès l'année prochaine – et puisque l'accord budgétaire porte sur une trajectoire pluriannuelle – et pour les années à venir jusqu'à la fin de cette législature pour lutter efficacement contre le narcotrafic. C'est un point extrêmement important que j'ai abordé en de nombreuses occasions ici même. J'espère disposer de ces réponses très vite puisque hormis une confirmation que l'accord de gouvernement sera mis en œuvre, je n'ai pas obtenu beaucoup plus d'informations si ce n'est la liste des projets que je vais venir chercher après ma question.

Mijnheer de minister, op zaterdag 13 december werd de Metaalstraat in Sint-Gillis opgeschrikt door een schietpartij waarbij de gevel van een woning werd doorzeefd met kogels. De getroffen woning bevond zich op enkele meters van een huiswerkklas. Als bij wonder vielen er geen gewonden. Zo konden we vernemen in de media.

Alles wijst op een afrekening binnen het drugsmilieu, zoals zo vaak in Brussel. De betrokken jongeren kregen al een plaatsverbod opgelegd wegens drugsdealactiviteiten op het Bethlehemplein. Het geweld verplaatst zich intussen van gekende hotspots naar rustige woonstraten. Dat vormt een reëel gevaar voor burgers in de onmiddellijke omgeving. Het is een kwestie van tijd voordat een verdwaalde kogel opnieuw een onschuldig slachtoffer maakt. Ik zeg opnieuw, omdat we dat al hebben moeten meemaken in Antwerpen.

Mijnheer de minister, beschouwt u die feiten als geïsoleerde incidenten of als een onderdeel van een structurele escalatie richting narcoterrorisme? Wat is de stand van zaken? Dat is belangrijk in het kader van de fusie van de Brusselse politiezones. Als we de strijd tegen de drugsbendes en het narcoterrorisme ernstig willen nemen, is er geen tijd te verliezen. Worden probleemzones versterkt met extra middelen en personeel? Blijkbaar hebben de huidige middelen geen effect. Daarom stel ik die vraag.

Wat plant u om recidive en de betrokkenheid van illegalen bij drugsgerelateerde criminaliteit te voorkomen? Er is sprake geweest van een taskforce. Die bestaat nog altijd, naar het schijnt, mijnheer de minister. U hebt ook al meermaals in het Parlement gezegd dat u de strijd tegen de drugscriminaliteit zou intensiveren. Ik wil graag peilen naar de resultaten. Wat heeft dat al veranderd op straatniveau? Zijn er meetbare resultaten in de ontmanteling van netwerken, inbeslagnames, arrestaties of vervolgingen?

Helaas is mijn vraag al achterhaald, mijnheer de minister. Ik wilde u vragen stellen naar aanleiding van de laatste schietpartij in Sint-Gillis. Tussen het indienen van mijn vragen en vandaag is er helaas nog een schietpartij toegevoegd aan de ellenlange lijst van schietpartijen in Brussel. Afgelopen maandagochtend boorden verschillende kogels zich namelijk in de gevel van een gezinswoning.

Er werd al naar verwezen, op zaterdag 13 december werden de bewoners van Sint-Gillis opnieuw opgeschrikt door grof geweld. Dit is helaas geen alleenstaand geval, maar het zoveelste incident in een reeks die de leefbaarheid in de wijk zwaar onder druk zet.

Ik verwijs graag naar mijn eerdere schriftelijke vraag en uw antwoord daarop van eind oktober. U stelde toen heel duidelijk dat u de criminelen op alle fronten zou aanpakken om de controle over onze stadcentra terug te krijgen. U kondigde de lancering aan van het plan ‘Grandes Villes’, dat het Kanaalplan vervangt en uitbreidt. In uw antwoord gaf u bovendien aan dat er geregeld harde acties – u hebt er al naar verwezen, FIPA – zouden plaatsvinden om criminelen dag en nacht lastig te vallen.

U waarschuwde zelfs dat, als we vandaag de controle verliezen in de zone Zuid, morgen de hele stad daaronder zal lijden. Helaas hebben we ondertussen een nieuw record beet, vers van de pers. De VRT heeft daar vanochtend over bericht. Het gaat om een record waarmee men eigenlijk niet in de boeken wil komen, want het aantal schietpartijen in Brussel is ondertussen opgelopen tot 96, tegenover 92 vorig jaar. Dat recente record is dus al een oud record geworden. We kunnen alleen maar hopen dat het uiteindelijke aantal niet nog hoger zal liggen. Daarom heb ik de volgende vragen voor u, mijnheer de minister.

U gaf aan dat de FIPA’s zolang als nodig herhaald zouden worden. Heeft er in de dagen voorafgaand aan of onmiddellijk na dit nieuwe schietincident in Sint-Gillis een dergelijke actie plaatsgevonden in de betreffende wijk? U beloofde dat er voor het einde van het jaar nog eens 40 rekruteringen zouden plaatsvinden bij de federale gerechtelijke politie van Brussel. We zijn nu half december. Zijn die 40 extra krachten effectief aangeworven en operationeel inzetbaar op het terrein?

U sprak over 20 miljoen euro aan federale middelen voor camera’s, specifiek voor hotspots die onvoldoende bewaakt worden. Zal de straat waar dit recente incident plaatsvond versneld worden uitgerust met die middelen, aangezien Sint-Gillis duidelijk kampt met een tekort? U pleit voor een fusie tot één politiezone onder één commando om de slagkracht te vergroten. Laat mij duidelijk zijn, wij delen uw analyse en zijn zelf ook vragende partij voor die eengemaakte zone, maar we moeten natuurlijk ook realistisch zijn. Die hervorming zal er niet van vandaag op morgen zijn. U stelde zelf dat de huidige versnippering in zes zones niet werkt en dat de structurele versterking momenteel onvoldoende is.

Welke noodmaatregelen neemt u nu om de samenwerking tussen de zones te garanderen, zodat de veiligheid van de Brusselaar niet on hold staat tot de fusie rond is?

Dank u voor uw antwoord, mijnheer de minister. Onze politiediensten telden dit jaar voorlopig al 96 schietpartijen, tot en met 15 december. Dat zijn er vier meer dan vorig jaar en we zijn nog niet aan het einde van 2025. Ten opzichte van 2022 gaat het vrijwel om een verdubbeling. Zo snel gaat het. Twee schietpartijen per week zijn het nieuwe normaal in multicultureel Brussel. Daarbij vielen dit jaar ondertussen al acht doden.

We weten bovendien in veel gevallen wie de daders zijn. Het gaat veelal om illegalen en minderjarige allochtonen die worden uitgestuurd om op rivaliserende dealers te schieten. Brussel is de kanarie in de kolenmijn voor wat Vlaanderen te wachten staat en voor hoe het nu al is in onder meer Antwerpen.

Zet die illegalen dus het land uit. Maak bendes het leven onmogelijk met constante razzia’s. Steek die schutters en dealers achter slot en grendel.

Ik dank u voor uw antwoord, mijnheer de minister.

Je vous ai interrogé à plusieurs reprises au sujet de la dotation fédérale aux zones de secours. Vous m'avez alors indiqué qu'il convenait d'attendre l'issue des négociations budgétaires pluriannuelles avant de pouvoir apporter des réponses précises.

Ces négociations étant désormais clôturées, puisque les membres du gouvernement se sont accordés sur l'ensembles des économies et dépenses prévues pour la présente législature, je souhaiterais dès lors, Monsieur le Ministre, vous poser les questions suivantes :

Quelle sera l'évolution de la dotation fédérale aux zones de secours au cours de cette législature? Pouvez-vous nous en communiquer les montants et la trajectoire budgétaire envisagée ?

La dotation fédérale aux zones de secours et au SIAMU fera-t-elle l'objet d'une indexation au cours de cette législature ? Le cas échant, à partir de quelle année et pour quelle durée ?

Comme vous le savez, notre groupe a déposé une proposition de loi visant à instaurer une indexation automatique de la dotation fédérale aux zones de secours, à l'instar de celle relative aux zones de police. Vous vous êtes engagé à l'ancrer dans la loi à partir de l'été dernier. Où en est l'état d'avancement de ce dossier ? Envisagez-vous par ailleurs la possibilité d'une indexation rétroactive de la dotation à partir de l'année 2025 ?

Merci pour vos réponses. Si je comprends bien, il y a effectivement un travail qui sera fait au niveau d'un projet de loi pour inscrire et conforter ce projet d'indexation automatique des dotations aux zones de secours. Dès 2026, l'indexation est prévue, si j'ai bien compris la réponse.

Je suppose alors qu'on aura très vite confirmation et que les différentes zones de secours seront informées des montants indexés qu'elles pourront percevoir en 2026.

Nous attendons donc avec impatience le budget fédéral 2026 pour vérifier ces informations.

Monsieur le ministre, le 28 novembre dernier, vers 9 h 40, la police est intervenue de manière très violente et visiblement disproportionnée dans le contexte de l'arrestation d'une personne dans un bus à Liège.

Il semblerait que le ton serait monté entre la conductrice du bus et cet homme parce qu'il serait entré par une mauvaise porte avec une poussette d'enfant. La conductrice a fait appel à la police et l'homme a refusé de tendre ses mains, ou aurait refusé de tendre ses mains, visiblement pour se faire menotter. C'est là que la police l’a fait tomber à terre et l’a frappé violemment de coups de matraque et de spray au poivre.

Je ne sais pas si vous avez vu les images tournées, monsieur le ministre, mais elles sont vraiment très difficiles à voir. Finalement, l'homme a été descendu du bus manu militari . Il a été arrêté et a été privé de liberté pour la nuit pour des faits qualifiés de rébellion. Il fera l'objet prochainement d'une comparution devant le tribunal correctionnel de Liège.

Entretemps, cette affaire a été divulguée dans les médias. Le bourgmestre de Liège a demandé un rapport au chef de corps de la police de Liège, et en parallèle, une plainte a été déposée à Unia.

Cette scène est plus qu'interpellante. Elle s'inscrit dans un contexte de montée en violence des interventions policières. Nous avons déjà eu l'occasion d'en discuter quelquefois ici, monsieur le ministre. Je le redis: les images sont vraiment très impressionnantes à voir.

J’ai quelques questions très précises. Les avez-vous vues? Avez-vous pris connaissance de cette intervention musclée? S’agissait-il d'agents locaux? Quelles explications la police a-t-elle pu donner face à cette intervention? À votre niveau, quelque chose est-il mis en place pour que ces scènes d'une telle violence ne se reproduisent plus? Pourquoi la police peut-elle choisir d'utiliser des armes alors que l'intervention ne le requiert pas, et ce, de manière disproportionnée?

Qu'est-ce qui est mis en place pour que nos habitants, quelle que soit leur couleur de peau, leur origine, leur situation socioéconomique, soient traités avec dignité et bienveillance par la police, que leurs droits fondamentaux soient respectés et qu'un dialogue puisse s'installer? Merci pour vos réponses.

Merci, monsieur le ministre, pour vos réponses. En effet, on voit que les images ne sont pas complètes. Mais celles qu’on a vues, où on a vu la violence déployée, la violence avec laquelle la police est intervenue, me font me poser des questions sur la proportionnalité. Il s'agissait d'une personne avec une poussette. Vous conviendrez que ce n'est pas l'arme la plus dangereuse, une poussette. Elle se trompe de porte dans un bus, effectivement. Que la conductrice puisse appeler la police, c’est effectivement son bon droit si elle s'est sentie menacée ou pas respectée. Mais que la police intervienne avec une telle brutalité, moi, cela me pose vraiment question. Cela me pose question sur la montée en puissance des tensions entre les habitants, habitantes, les citoyens, citoyennes et la police. Nous en avons débattu tout à l’heure: pour que la police soit respectée, il faut qu’elle soit absolument respectable. Je ne vois pas ce qui est mis en place concrètement pour que les habitants de Liège ou d’ailleurs soient traités avec dignité, bienveillance et écoute par la police, et pour que leurs droits fondamentaux soient respectés. Nous avons toutes et tous le droit de prendre le bus sans nous faire matraquer et taper dessus par la police. J’ai l’impression que le dialogue n’est pas vraiment instauré, et cela m’inquiète pour la suite, parce qu’il y a d’autres événements tragiques. Nous y reviendrons.

Monsieur le ministre, dimanche soir, un drame s'est produit dans la ville de Namur. Un homme de 34 ans, Adama, y a perdu la vie lors d'une intervention policière. La police aurait été appelée pour une bagarre avec un couteau et, à leur arrivée sur place, des agents auraient trouvé un homme au comportement agressif qui empêchait la circulation des voitures. Ils ont tenté de le maîtriser à l'aide de sprays au poivre, sans succès. Quatre policiers ont été blessés lors de l'intervention et sont actuellement en incapacité de travail. Finalement les agents ont fait usage de leur arme de service et ont tiré trois coups de feu. L'homme est décédé sur place. Je voudrais souligner que c'est un drame pour toutes les personnes concernées, pour les proches de la victime, mais aussi les policiers présents.

Les circonstances exactes des faits font l'objet d'une enquête par la justice et le Comité P. Selon les premières informations, l'homme était déjà connu pour des faits de violence et aurait également été interné au cours de l'année écoulée. Des témoignages indiquent qu'il semblait hors de lui, des signaux qui laissaient penser à un épisode psychotique. Nous savons que, par le passé, plusieurs interventions policières impliquant des personnes en état de psychose ont déjà eu une issue mortelle: Jonathan Jacob, Pieter Aerts, Peter Goeman.

À de nombreuses reprises, des experts ont souligné la nécessité d'accorder davantage d'attention dans la formation des policiers à la prise en charge des personnes en psychose, mais aussi dans la formation continue, dans une collaboration plus étroite entre la police et les services d'accompagnement, et dans la mise en place d'équipes de crise spécialisées.

Comment réagissez-vous à ces faits?

Envisagez-vous d’évaluer le cadre actuel des interventions policières face aux personnes en crise psychologique? Comment comptez-vous améliorer la formation des policiers pour intervenir dans des circonstances de détresse psychologique?

Monsieur Quintin, comme l'a dit ma collègue, dimanche soir, Adama, un homme de 34 ans, est mort après avoir été touché par des tirs policiers lors d'une intervention derrière la gare de Namur, peu après 22 h. Les faits se sont déroulés à la suite d'un signalement d'une altercation. Plusieurs équipes de police ont été mobilisées car la situation a été qualifiée de violente. La police en est venue à faire usage d'armes à feu car, apparemment, la personne aurait été en possession d'une arme suspecte. En réalité, il s'agissait de son téléphone portable.

Une instruction a été ouverte, et on évoque le cadre légal et la notion de dernier recours. J'anticipe quelque peu votre réponse mais, aujourd'hui, force est de constater qu'une personne est morte sous les coups de feu de la police, et cette affaire ne peut être traitée comme un simple fait divers. J'ai une pensée pour la famille et les proches d'Adama, car il est dramatique d'en arriver là. Une vie a été enlevée et nous ne pouvons pas nous résoudre à un simple examen technique de conformité.

Peut-on encore, aujourd'hui, tolérer des interventions policières qui se concluent par la mort d'une personne? Comment réagissez-vous face à cette affaire?

Quelles garanties apportez-vous pour que ce genre d'événement ne puisse pas se reproduire? Une enquête a-t-elle été ouverte? Dans l'affirmative, fera-t-elle l'objet d'un suivi à votre niveau? Même si ce drame a eu lieu à Namur, il éclabousse l'image de la police dans son ensemble.

Il a été dit qu'Adama avait des antécédents de troubles psychiatriques. Quels sont les dispositifs prévus pour permettre à la police d'intervenir de manière proportionnée face à des personnes qui ont un passé psychiatrique ou des problèmes psychosociaux?

Je vous remercie, monsieur le ministre, pour vos réponses.

Ce qui s’est passé dimanche soir est un drame pour toutes les personnes concernées. Chaque intervention policière qui se solde par un décès en est malheureusement une de trop. Si nous pouvons, d’une manière ou d’une autre, éviter ce type d’issue, ou en réduire au maximum les risques, alors oui, nous devons le faire.

Il existe des marges d’amélioration en matière de formation et d’accompagnement. Permettre aussi aux zones de police locales de collaborer plus étroitement avec des équipes multidisciplinaires me semble être une piste à explorer. Enfin, je considère qu’en matière d’accompagnement des personnes souffrant de problèmes psychologiques, des améliorations sont également nécessaires.

Je vous lis ici le témoignage d’un employé de la clinique Saintt-Martin à Dave, près de Namur justement. Il explique qu’il y a eu une réduction de 80 % des lits de longs et moyens séjours depuis une quinzaine d’années. Le personnel a été réaffecté au projet 107, qui consiste en des équipes de soins à domicile. Cela ne remplace pas la construction d’un véritable projet de vie pour les personnes atteintes de maladies mentales. Construire un projet demande du temps et est évidemment plus facile lorsque le patient est hospitalisé.

Aujourd’hui, les services de crise sont pleins en permanence. Au bout de six semaines, le patient doit donc sortir sans projet, ce qui est vraiment triste. Il n’est pas normal de laisser des personnes en souffrance de cette manière. Nous ne pouvons pas permettre que notre société fonctionne ainsi ni mettre nos policiers en première ligne face à ces situations.

Je vous remercie, monsieur le ministre, pour votre réponse et pour vos mots à l’égard de la victime.

Beaucoup de choses me questionnent dans cette affaire, dans ce drame. La communication autour de celui-ci est plus que problématique. Selon le parquet, l’intervention faisait suite à une bagarre au couteau. Or, en voyant les images – du moins, celles qui sont accessibles –, nous ne voyons aucun couteau dans les mains du défunt. Certains médias ont également évoqué le fait qu’il aurait eu une arme contondante, mais il s’agissait en réalité d’un téléphone portable. D’autres médias rapportent qu’Adama aurait continué à recevoir des balles, y compris lorsqu’il était de dos et au sol. Si cela s’avère exact, c’est extrêmement grave.

J’aimerais que la lumière soit rapidement faite sur ces éléments, car cela nous permettra de déterminer si la proportionnalité a été respectée ou non. J’ai le sentiment que non, puisque nous en arrivons au meurtre d’une personne. Son passé psychiatrique a été vite évoqué, comme pour tenter d’expliquer ou de contextualiser sa mort, alors que le premier contexte devrait être purement factuel et fidèle aux images.

Je me pose la question suivante, que l'on touche du doigt ici sans vraiment l'évoquer: quand va-t-on réellement s'attaquer à la violence et au racisme institutionnels et systémiques dans notre société et au sein de la police notamment? Ces phénomènes sont documentés par des rapports de l'ONU qui nous ont épinglés. Du reste, je vous avais interrogé à ce sujet voici quelques semaines. Cela ne sort pas de ma tête. Je le redis: il faut que la police soit respectée, mais pour ce faire elle doit être respectable. Quand on porte l'uniforme d'un représentant de l' É tat, on se doit d'être exemplaire. On ne peut pas arriver à des situations dans lesquelles des personnes perdent la vie tragiquement. Quand on observe le profil des gens qui sont touchés, on s'aperçoit qu'ils sont issus de quartiers populaires, qu'ils sont racisés et que leur passé socio-économique est souvent défavorisé. Cela en dit beaucoup de notre police et de notre société. Pour nous, c'est inacceptable.