Commissievergadering op 28 januari 2026

Mijnheer de minister, mijn vraag betreft de sloop en heropbouw. Die nieuwe regeling ging in op 1 juli. Die is een succes. Wij juichen dat vanuit de oppositie toe. Onze felicitaties daarvoor. Het is uiteraard een goede zaak voor de gezinnen, maar ook voor de bouwsector, want we lezen in De Tijd dat er toch een lichte remonte is in de bouwsector, onder meer dankzij die maatregel.

Op het terrein hoor ik dat er toch wel wat problemen zijn. Dat is evident met een nieuwe regeling. Zo zijn er blijkbaar steeds meer controles door de fiscus op de naleving van de voorwaarden. Als men die voorwaarden niet respecteert, riskeert men een btw-verhoging van 6 % naar 21 %, dus 15 procentpunt extra, boven op boetes en intresten.

Mijn vraag dateert van oktober 2025. Blijkbaar waren op dat moment de noodzakelijke modeldocumenten voor de btw-verklaring nog steeds niet beschikbaar.

Verder bestaat er heel wat discussie over wat bewoonbare oppervlakte is. Er geldt immers een maximum van 175 of 150 m 2 . Ook over de behandeling van zolders en burelen zouden uiteenlopende lezingen bestaan.

Ik heb hier vier vragen over. Ten eerste, bevestigt u dat de btw-diensten sinds de zomer intensiever controleren op het nieuwe regime van sloop en heropbouw? Hoeveel dossiers zijn er sinds 1 juli gecontroleerd of geviseerd?

Ten tweede, erkent u dat het gebrek aan modeldocumenten in oktober 2025 – het kan intussen gewijzigd zijn - voor problemen zorgde? Zijn die documenten inmiddels gepubliceerd en gecommuniceerd?

Ten derde, overweegt u een overgangsperiode of een soepelere toepassing zolang de nodige uitvoeringsrichtlijnen ontbreken? Zult u duidelijke administratieve instructies laten publiceren, onder meer over de berekening van de bewoonbare oppervlakte, het bezit van blote eigendom en de wijziging van bestemming van verhuur naar eigen bewoning?

Ten slotte, vindt u het proportioneel dat mensen die te goeder trouw handelen, maar op een detail in de formaliteiten botsen, plots 15 procentpunt btw moeten bijbetalen, boven op interesten en boetes?

Mijnheer de minister, ik dank u voor uw toelichting. Het is positief dat er op voorhand duidelijkheid kan worden verschaft. Ik heb echter één bedenking. Het Netwerk Architecten Vlaanderen (NAV) heeft mij gesignaleerd dat er een grijze zone bestaat tussen renovatie en sloop en heropbouw. Bij sloop en heropbouw gaat het om afbraak en opnieuw bouwen. Om van renovatie te kunnen spreken moet men minstens 50 % van de oorspronkelijke dragende muren en 50 % van de oorspronkelijke oppervlakte behouden. Als men zich daar niet aan houdt, valt men tussen twee stoelen en moet men 21 % btw betalen. Dat zorgt ervoor dat mensen die bijvoorbeeld 40 % van de muren willen behouden, tot de conclusie komen dat hun project niet in aanmerking komt voor renovatie en daarom beslissen dat het beter is het gebouw volledig te slopen en iets nieuws te bouwen. Men zou die problematiek eens grondig moeten onderzoeken en ter harte te nemen, zodat men energetische beslissingen neemt op basis van gezond verstand en niet op basis van de btw. Het NAV, overigens een zeer degelijke organisatie, is zeker bereid om daarover met u te overleggen.

Mijnheer de minister, tijdens de bespreking van de programmawet in juli vorig jaar heb ik u al gewezen op het risico van de toenemende rechtsonzekerheid bij de toepassing van de gewijzigde regels inzake de DBI-aftrek. Voor alle duidelijkheid, dat is een degelijk systeem. Ik zal me niet overgeven aan populisme en het wegzetten als een systeem van profitariaat. Ik lichtte toen het probleem in verband met de definitie van financieel vast actief toe. Wanneer het belang kleiner is dan 10 % maar de aanschaffingswaarde hoger ligt dan 2,5 miljoen euro, kan de DBI-aftrek enkel worden toegepast, als de deelneming de vorm neemt van een financieel vast actief.

Ondanks de recente rondzendbrief van uw FOD, die het begrip financieel vast actief moest verduidelijken, blijkt volgens verschillende fiscaal experten en praktijkmensen dat de onzekerheid precies is toegenomen. Ze duiden erop dat concrete criteria of termijnen voor wat beschouwd wordt als een duurzame band tussen investeerder en doelvennootschap, ontbreken en vrezen het risico van al te restrictieve interpretatie door de administratie.

De vaagheid treft volgens hen vooral minderheidsaandeelhouders, holdings en beleggingsvennootschappen, die nu niet langer zeker zijn of hun deelnemingen nog in aanmerking komen voor de DBI-aftrek, zelfs als ze die deelnemingen langdurig aanhouden en strategisch motiveren. Dat kan ook een negatief effect hebben op lokale investeringen in Belgische kmo’s en start-ups, die nood hebben aan risicokapitaal.

Ten eerste, erkent u dat er na de publicatie van de rondzendbrief nog aanzienlijke rechtsonzekerheid bestaat over de kwalificatie?

Ten tweede, hoe zal de administratie vermijden dat de nieuwe regels te restrictief worden toegepast, met name ten aanzien van minderheidsaandeelhouders die een reële, maar niet-controlerende band hebben met de doelvennootschap?

Ten derde, overweegt u bijkomende verduidelijking of richtlijnen, bijvoorbeeld over de interpretatie van korte termijn of de kenmerken van een duurzame band om de fiscale voorspelbaarheid te verhogen?

Erkent u dat de bijkomende voorwaarde van een financieel vast actief in de praktijk een bijkomende drempel vormt voor Belgische investeerders om minderheidsbelangen te nemen in ondernemingen en dat dat ook een negatief effect kan hebben op de toegang van lokale bedrijven tot Belgisch risicokapitaal?

Ten vierde en tot slot, kunt u garanderen dat lopende investeringsdossiers die dateren van vóór de inwerkingtreding van de programmawet niet retroactief in vraag gesteld zullen worden?

Dank u, mijnheer de minister, voor uw antwoorden. We zullen die nader bestuderen en eventueel opnieuw bij u aankloppen.

Mijnheer de minister, in 2015 besliste de Zweedse regering om het belastingsysteem voor intercommunales grondig te wijzigen. U maakte toen deel uit van die Zweedse regering, dus misschien herinnert u zich nog de discussies daaromtrent. Het ging over een groot bedrag – 220 miljoen euro – dat men wou ophalen via de hervorming van de intercommunales.

Sinds 1 januari 2015 vallen de intercommunales – ik ken er een aantal in mijn streek, waarschijnlijk zijn er bij u in Brasschaat ook wel een aantal – in principe onder het stelsel van de vennootschapsbelasting, tenzij ze specifiek zijn vrijgesteld op grond van hun activiteit of rechtsvorm. De opbrengst van die hervorming werd geraamd op 220 miljoen euro aan bijkomende fiscale ontvangsten. In de praktijk bleek toen echter al dat veel intercommunales dat probeerden te omzeilen. Men zegt vaak dat de Belgen de belastingen proberen te omzeilen, maar de intercommunales zijn nog veel straffer. Zij hebben toen blijkbaar juridische constructies opgericht om hun reserves zo fiscaal gunstig mogelijk te beheren. Dat heeft men mij althans verteld. We zijn intussen iets meer dan elf jaar verder en de vraag rijst hoe dit regime vandaag functioneert.

Ten eerste, kunt u toelichten welke intercommunales vandaag effectief onderworpen zijn aan de vennootschapsbelasting en welke daarentegen nog onder de rechtspersonenbelasting of onder een vrijstellingsstelsel vallen? Ik vraag natuurlijk niet naar alle namen en cijfers, maar wel naar de verhouding. Met andere woorden, is iedereen plots een rechtspersoon geworden in plaats van een vennootschap?

Ten tweede, hoeveel brengt de vennootschapsbelasting op intercommunales jaarlijks op? Hoe verhoudt zich dat tot de oorspronkelijke raming van 220 miljoen euro? Was dat met andere woorden een longshot of was dat een accurate inschatting?

Ten derde, worden er fiscale optimalisatietechnieken toegepast door intercommunales om de vennootschapsbelasting te beperken, zoals herstructurering, fusie, oprichting van patrimoniumvennootschappen of uitkeren van reserves aan gemeenten? Dat doet mij wat denken aan de interne meerwaardebelasting, maar dat is een andere discussie.

Ten vierde, hoe wordt in dat verband door de FOD Financiën toezicht gehouden op de fiscale transparantie van de intercommunales, gelet op hun publieke karakter en aard en op het feit dat zij grotendeels gemeentelijk kapitaal beheren?

Mijnheer de minister, de minister van Financiën en de regering van toen hebben destijds blijkbaar goed geraamd. Het is ook fijn om te zien dat er niet veel of weinig technieken worden gebruikt om dat te ontwijken. Dat is positief. Natuurlijk is de vraag of dat dan wordt doorgerekend aan de uiteindelijke eindgebruiker. Bij gas en elektriciteit waarschijnlijk wel. Elke belasting sijpelt altijd door, dat is onvermijdelijk. Het gebrek aan efficiëntie bij de intercommunales is soms hemeltergend. Ik weet niet hoe de situatie bij u in Brasschaat is met het nieuwe afvalbeleid en de kleine gft-bakjes. Bent u daarvan op de hoogte? Mijn vrouw vraagt zich constant af of het afval nu in een bakje of een zakje moet. Om nog meer te sorteren, wordt het allemaal nog moeilijker, maar vooral ook duurder. Ik vraag me dan af of dat allemaal in overheidshanden moet zijn. Zou het niet beter zijn om de staat wat te ontvetten en daar concessies voor uit te schrijven, weliswaar, mijnheer Vanbesien, met de nodige reglementering? Milton Friedman, collega’s, zei ooit dat als de overheid iets doet, het altijd twee keer minder efficiënt is dan de private sector. Dat heb ik al een paar keer gezegd en ik blijf dat herhalen tot iedereen het beseft en ook de heer Vanbesien het begrijpt en misschien zelfs aanvaardt. Dat gezegd zijnde, mijnheer de minister, dank ik u voor uw antwoorden. We kijken uit naar de tabellen die u aan het commissiesecretariaat zult bezorgen.

Monsieur le ministre, les contrôles effectués par les douanes jouent un rôle essentiel dans la lutte contre la fraude fiscale et environnementale liée à l'usage illégal de carburants détaxés, communément appelés “diesel rouge". Ce carburant, réservé à des usages agricoles ou spécifiques, continue malheureusement d'être utilisé par certains automobilistes ou entreprises dans des véhicules non autorisés. Au-delà de la fraude fiscale qu'elle représente, cette pratique engendre une concurrence déloyale à l'égard des transporteurs et professionnels respectueux de la législation, tout en nuisant à l'image du secteur.

Les opérations de contrôle menées par les douanes permettent de détecter ces infractions, mais il importe d'en mesurer l'ampleur et d'évaluer si les moyens déployés sont adaptés à l'évolution du phénomène. De plus, une ventilation régionale et sectorielle de ces infractions offrirait une vision plus claire des tendances et des publics concernés.

Monsieur le ministre, combien de véhicules ont-ils été contrôlés par les services des douanes pour suspicion d'utilisation de diesel rouge au cours des cinq dernières années? Combien de ces contrôles se sont-ils révélés positifs et comment ces chiffres ont-ils évolué au cours de la même période? Quelle est la ventilation régionale de ces infractions? Quels types de véhicules ou de publics sont-ils le plus fréquemment concernés (particuliers, transporteurs, entreprises, agriculteurs, etc.)? Quelles mesures de prévention ou de dissuasion le SPF Finances envisage-t-il pour réduire encore ce type de fraude?

Monsieur le ministre, je vous remercie pour cette réponse détaillée et complète, ainsi que pour ces chiffres très intéressants qui permettent de mieux évaluer et de mieux situer la problématique. Comme je le rappelais, l'utilisation du diesel rouge demeure une solution pour certains face aux prix des carburants. Il est toutefois important de poursuivre les contrôles en vue de limiter ces abus qui, comme vous le disiez, sont importants – jusqu'à 30 % de véhicules hors-la-loi en fonction des catégories. Au vu de ces chiffres, je ne doute pas que le SPF Finances continuera ses contrôles et les accentuera, je l'espère du moins, pour mener à bien sa mission.

Monsieur le ministre, la saisie d'environ une tonne de cannabis en provenance du Qatar, interceptée à l'aéroport de Liège, souligne l'ampleur croissante des trafics de stupéfiants transitant par notre territoire. Selon les données les plus récentes, l'aéroport de Liège est devenu un point d'entrée majeur pour divers types de drogues: en 2024, près de 30 kg de cocaïne, plus de 600 kg de cannabis et plus de 3 tonnes de précurseurs chimiques (destinés à la fabrication de drogues de synthèse) y ont été saisis.

Les pays d'origine identifiés incluent principalement l'Amérique latine pour la cocaïne, la Chine pour les précurseurs chimiques, et désormais le Moyen-Orient pour le cannabis. Ces chiffres, en constante évolution, révèlent une diversification des routes et des méthodes utilisées par les organisations criminelles pour infiltrer le marché européen.

La saisie d'une tonne de cannabis en une seule fois est exceptionnelle, même si des quantités importantes de cocaïne et de précurseurs chimiques ont déjà été interceptées ces dernières années. Ces trafics profitent de l'augmentation exponentielle du fret aérien à Liège, où seulement 5 ETP sont actuellement affectés à la détection quotidienne des drogues. Cette situation pose la question de l'adéquation des moyens humains et technologiques déployés pour contrer ces flux illicites, d'autant que les trafiquants adaptent sans cesse leurs stratégies pour contourner les contrôles.

Mes questions monsieur le ministre, sont:

Quelles sont les quantités exactes de drogues saisies à l'aéroport de Liège depuis 2024, ventilées par type (cannabis, cocaïne, précurseurs chimiques, etc.) et par pays d'origine?

Comment évaluez-vous la rareté ou la fréquence des saisies massives de cannabis, comme celle d'une tonne interceptée, et quelles sont les tendances observées ces dernières années?

Quelles mesures concrètes votre SPF envisage-t-il pour renforcer les contrôles douaniers à Liège, notamment en termes de personnel, de technologies de détection et de coopération internationale avec les pays d'origine et de transit?

Une collaboration accrue avec les autorités européennes et les pays voisins (Pays-Bas, France, Allemagne) est-elle prévue pour lutter plus efficacement contre ces trafics, notamment en partageant des informations en temps réel et en ciblant les organisations criminelles transnationales?

Quels sont les résultats des investissements déjà réalisés pour moderniser les infrastructures de contrôle à Liège, et quels budgets supplémentaires sont prévus pour 2025 afin de faire face à cette menace grandissante?

Monsieur le ministre, je vous remercie pour votre réponse plus que détaillée. Vous avez devant vous un député ravi d'entendre tous les moyens qui sont déjà déployés, notamment les détachements dans les pays considérés comme des plaques tournantes et également tous ces futurs investissements que vous annoncez pour endiguer ce trafic de drogue dans notre pays. Je vous remercie encore du temps que vous avez consacré à répondre à ma question.

Monsieur le ministre, l'arrivée de Leclerc sur le marché belge, via la livraison directe de courses à domicile depuis la France, pose une question cruciale. En effet, une entreprise étrangère livrant des biens de consommation en Belgique, même sans implantation physique, ne devrait-elle pas être soumise aux mêmes obligations fiscales que ses concurrents locaux? Les écarts de prix, parfois supérieurs à 50 % sur des produits de base, s'expliquent en partie par des différences de TVA et de charges sociales entre nos deux pays.

Pourtant, cette activité commerciale, qu'elle soit organisée en direct ou via des livraisons collaboratives, génère un chiffre d'affaires sur notre territoire et concurrence directement les enseignes belges, qui paient intégralement leurs taxes et cotisations sociales en Belgique. Cette situation aggrave le manque à gagner pour nos commerçants, déjà estimé à 750 millions d'euros par an en raison des achats transfrontaliers, et menace près de 4 500 emplois dans le secteur.

Alors que Colruyt et d'autres distributeurs s'efforcent d'aligner leurs prix pour rester compétitifs, ils se retrouvent désavantagés face à un acteur qui bénéficie des avantages fiscaux français tout en ciblant activement la clientèle belge. Cette distorsion de concurrence, si elle n'est pas encadrée, risque d'accentuer la pression sur un secteur déjà fragilisé, notamment dans les régions frontalières.

Monsieur le ministre, une entreprise comme Leclerc, qui livre des produits en Belgique depuis la France, est-elle considérée comme exerçant une activité commerciale sur notre territoire au sens fiscal, et si oui, quelles taxes devrait-elle payer? Quelles mesures votre SPF envisage-t-il pour garantir une concurrence loyale entre les distributeurs belges et les acteurs étrangers livrant en Belgique, notamment en matière d'harmonisation fiscale ou de contrôle des flux commerciaux transfrontaliers? Une collaboration avec le ministre des Finances est-elle prévue pour évaluer l'impact fiscal de ces livraisons et, le cas échéant, imposer à Leclerc ou à d'autres enseignes étrangères de s'acquitter des taxes belges sur les ventes réalisées sur notre sol? Comment comptez-vous soutenir les commerçants belges face à cette concurrence déloyale, au-delà de la baisse de la TVA sur certains produits, afin de préserver l'emploi et l'économie locale? Envisagez-vous de saisir la Commission européenne pour examiner les règles applicables aux livraisons transfrontalières et éviter que des entreprises étrangères ne profitent indûment des différences de législation fiscale?

Monsieur Dufrane, la législation permet à un vendeur étranger, c'est-à-dire établi dans un autre État membre, de livrer des produits relevant de la directive 2020/262, dénommés produits soumis à accise, à des consommateurs belges. Le cas échéant, les droits d'accise deviennent exigibles dans l'État membre de destination, en l'occurrence la Belgique, au moment de la livraison des produits soumis à accise. Le redevable de l'accise est soit le vendeur (l'expéditeur), soit un représentant fiscal désigné par le vendeur. Cette personne doit accomplir toutes les formalités et payer les accises dues.

Pour les produits qui ne relèvent pas de la directive précitée, mais sont soumis à une accise nationale, dénommé produits d'accise, les formalités doivent être accomplies et les accises dues doivent être payées par une personne titulaire d'un établissement d'accise tel que défini en droit belge.

En outre, une cotisation d'emballage est due lors de la mise à la consommation en Belgique de certaines boissons définies dans la loi. Il convient toutefois de noter que la vente à distance aux consommateurs et l'achat à distance par les consommateurs de produits de tabac sont interdits en Belgique, en vertu de la réglementation en matière de santé publique.

En ce qui concerne la TVA, les ventes à distance intracommunautaires de biens depuis la France à des particuliers en Belgique constituent en principe des opérations imposables dans l'État membre de consommation, en l'occurrence en Belgique. Il est clair qu'une entreprise française, même si elle n'a pas d'établissement stable en Belgique, y exerce une activité économique qui est soumise à la TVA. En principe, cette entreprise française doit s'identifier à la TVA en Belgique et y respecter toutes les obligations en matière de TVA.

Toutefois, depuis le 1 er juillet 2021, le régime européen du guichet unique One Stop Shop permet aux entreprises qui effectuent des ventes à distance intracommunautaires de biens à des consommateurs finaux dans d'autres États membres de déclarer et de payer la TVA due dans les différents États membres de leurs clients via un portail dans leur propre État membre d'établissement. En tout cas, dans le cas visé, la TVA applicable est celle de l'État membre de consommation, c'est-à-dire la Belgique.

Mon administration dispose des instruments et mécanismes nécessaires pour activer la collaboration administrative internationale afin d'échanger les informations vraisemblablement pertinentes dans le but de garantir le respect des règles fiscales applicables et de promouvoir une plus grande équité fiscale.

En vue d'assurer le respect des dispositions en matière d'accises, les administrations douanières de l'Union européenne coopèrent étroitement entre elles sur la base de la convention dite "Naples 2" et du règlement concernant la coopération administrative dans le domaine des droits d'accise. La loi prévoit également une telle coopération pour la cotisation d'emballage. De plus, le centre national de recherche peut, dans le cadre d'une action conjointe avec les douanes, contrôler des camionnettes aux postes frontières avec la France.

Enfin, pour ce qui est de la concurrence déloyale, je renvoie au régime précité des ventes à distance, en vertu duquel la TVA est due dans le pays de consommation, à savoir la Belgique. Ce régime garantit précisément que la TVA est acquittée de manière équitable et que la position concurrentielle des commerçants en Belgique est préservée.

Monsieur le ministre, je dois avouer que cette question était initialement destinée à votre collègue en charge de l'Économie. Je vous remercie pour votre réponse, qui a le mérite d'apporter de la clarté pour le secteur. On le constate, l'arrivée chez nous d'acteurs étrangers, basés à l'étranger, peut poser pas mal de problèmes en termes de concurrence et de fiscalité non perçue. Je vous remercie pour le suivi de cette question et pour agir dans l'intérêt de nos entreprises face à cette concurrence déloyale. Voorzitter: Vincent Van Quickenborne. Président: Vincent Van Quickenborne.

Ik licht dadelijk toe over welk rapport het gaat, mijnheer de voorzitter.

Mijnheer de minister, in september publiceerde het Rekenhof zijn 182ste Boek, deel 1. Met betrekking tot de economische jaarrekening lees ik daarin dat het Rekenhof nogal wat opmerkingen heeft over de juistheid van de cijfers.

Het Rekenhof gaat dieper in op een aantal problemen bij de concrete toepassing van de beginselen van de vastgestelde rechten, waaronder ook de vorderingen uit geschillendossiers van de Algemene Administratie van de Douane en Accijnzen (AAD&A). Het Rekenhof stelt dat de gerapporteerde ontvangsten in de samenvattende rekening van de begrotingsverrichtingen systematisch ontvangsten bevatten waarvan in werkelijkheid slechts een klein deel zal worden geïnd. De effectief geïnde bedragen in de periode 2020 tot en met 2024 maken minder dan 1 % uit van de geboekte vastgestelde rechten. Een groot deel van die rechten wordt uiteindelijk geannuleerd. Het bedrag van die annuleringen liep in 2024 op tot 3,3 miljard euro. Dat werpt uiteraard een aantal vragen op.

Ten eerste, hoe verklaart u die grote discrepantie tussen het vastgestelde recht aan boetes op basis van processen-verbaal en de feitelijk geïnde boetes? Welk percentage van de processen-verbaal tussen 2020 en 2024 leidde uiteindelijk tot een feitelijk geïnde boete? Hoe verklaart u dat percentage?

Ten tweede, gezien het toenemende probleem aan de inkomstenzijde in de huidige begrotingsoefening, hoe zult u de inning van AAD&A-inkomsten versterken? Hoe verzoent u de huidige aanpak met het budgettaire voorzichtigheidsprincipe en de nood aan een betrouwbare voorspelling en beschrijving van de fiscale inkomsten?

Ten slotte, hoe verklaart u dat de werkgroep die zich buigt over de vastgestelde rechten op dit punt geen vooruitgang boekt?

Ik kijk uit naar uw antwoord.

Dank u wel, mijnheer de minister. Dat is een duidelijk antwoord. Er blijft natuurlijk wel een heel groot verschil. U zegt dat het om een inschatting gaat die wordt gemaakt op basis van de pv’s, die op zich niet de bewijskracht hebben. Dat moet nadien verder worden uitgewerkt door een strafrechter of via een minnelijke schikking. Het gaat hier echter over slechts 1 % van die inschattingen. Dat is een enorm verschil. Ik ben dan ook blij dat u zegt dat u de administratie zal vragen om dat advies te bestuderen en eventueel aanpassingen te maken, zodat de inschattingen gebeuren op basis van de effectieve veroordelingen in plaats van op de theoretische veroordelingen. Ik hoop twee zaken. Ten eerste hoop ik dat we daarmee de inschattingen beter kunnen afstemmen op de uiteindelijke inkomsten, wat zal helpen om de begroting te evalueren. Ten tweede hoop ik dat de inkomsten in die materie ook wat kunnen stijgen. Dank u wel voor uw antwoord.

Selon le handbook sur les coûts externes des transports de la Commission européenne, ceux-ci s'élevaient, pour la Belgique, à 26,4 milliards d'euros en 2016 tandis que la Febiac réalisait une estimation (haute) de la "productivité fiscale" des véhicules à moteur à 18,4 milliards pour cette même année. Les coûts externes ne sont donc pas couverts. Néanmoins, dans une perspective budgétaire annuelle, la contribution des recettes d'accises sur les ventes de carburants routiers n'est pas négligeable.

L'électrification progressive du parc de voitures, camionnettes et camions, nécessaire pour décarboner les transports, va induire une baisse de la vente de carburants et donc des recettes d'accises. Beaucoup d'incertitudes planent sur la dynamique d'électrification, notamment en raison des appels au report de l'objectif européen de 100 % de ventes de véhicules légers zéro émission en 2035.

Ces incertitudes rendent difficile le calcul de l'impact de l'électrification sur les recettes d'accises, et donc sur le budget fédéral. Il me semble néanmoins que, dans une optique de bonne gouvernance, l'exercice mérite d'être fait, sous différentes hypothèses.

Des estimations ont-elles déjà été entreprises par l'administration? Sont-elles prévues?

Cela semble d'autant plus nécessaire que, en Belgique, la dynamique d'électrification est plus rapide que dans d'autres Etats européens. Ainsi, le parc automobile comptait 0,2 % de véhicules électriques et 1,6 % de véhicules hybrides en 2018 et respectivement 6,4 % et 14 % au premier août 2025.

Des effets sur les recettes d'accises ont-ils déjà été décelés au cours des dernières années? A ce titre, pouvez-vous me communiquer les chiffres agrégés de recettes d'accises (par carburant et par type de véhicule: voitures, camionnettes et camions) pour les années 2018 à 2024?

Madame Schlitz, à l'heure actuelle, l'électrification du parc automobile n'a pas d'incidence budgétaire claire sur les recettes fiscales provenant des carburants. En effet, cette électrification n'est pas indépendante d'autres évolutions qui ont un impact sur les recettes fiscales. On peut citer par exemple l'évolution des taux d'accises au cours des dernières années; l'impact de l'épidémie de Covid-19 et les mesures sociales prises à l'époque; l'impact de la crise énergétique en 2022; l'impact de la réduction de la consommation d'un moteur à carburant fossile; l'impact de l'augmentation générale de la demande en produits énergétiques; etc.

Mon administration ne dispose pas de recettes ventilées par type de véhicule. Toutefois, je peux vous communiquer les recettes provenant de l'essence et du gazole utilisé comme carburant, donc du diesel. Je transmettrai le tableau dont je dispose au secrétariat de la commission afin qu'il puisse être repris dans le compte rendu. Ce sont les recettes essence et diesel de 2018 à 2024.

Merci pour votre réponse et pour la transmission des données. En effet, ce sera plus utile et plus pratique pour les services. Plus globalement, ce que l'on constate dans ce type de dossier, c'est qu'on avance avec des réformes fiscales ou en matière d'accises, sans avoir une vision claire de ce que cela peut coûter ou rapporter au budget de l'État. Je comprends que ce n'est pas forcément évident à évaluer. Néanmoins, cela constitue, qu'on le veuille ou non, des instruments d'orientation des comportements de la population. Il me semble donc toujours utile d'avoir cela en tête et de pouvoir, dans ce cas-là, disposer des ventilations d'impact, puisqu’il y en aura de toute façon. Qu’on ne puisse pas tout anticiper est une chose. Mais en tout cas, qu'on puisse l'évaluer pour pouvoir, dans d'autres dossiers, savoir quels vont être les impacts de telle ou telle augmentation ou réduction d'accises est indispensable dans un optique de planification publique. Je vous remercie.

Monsieur le ministre, la tentative d'acquisition de Proximus par Xavier Niel a suscité des interrogations sur la valorisation boursière de l'entreprise et sur les risques financiers pour l'État, actionnaire majoritaire via la Société Fédérale de Participations et d'Investissement (SFPIM). Les critiques formulées à l'encontre de la gestion précédente de Proximus, ainsi que les propositions de restructuration avancées par Xavier Niel, ont mis en évidence les défis auxquels l'entreprise est confrontée. Le rejet de cette offre, bien que justifié par des considérations stratégiques, pourrait avoir des conséquences sur la perception des investisseurs et sur la capacité de Proximus à se financer à des conditions avantageuses.

De plus, la présence continue de Xavier Niel dans le capital de Proximus, via son holding Saxo Holding, soulève des questions sur les intentions futures de l'investisseur français et sur les risques de déstabilisation de l'actionnariat. Il est donc crucial d'évaluer l'impact de cette affaire sur la valorisation de Proximus et sur les intérêts financiers de l'État.

Monsieur le ministre, comment analysez-vous l'impact de la tentative d'acquisition de Xavier Niel? Comment le gouvernement évalue-t-il les risques financiers liés à la présence de Xavier Niel dans le capital de Proximus, et quelles garanties ont-elles été mises en place pour protéger les intérêts de l'État actionnaire? Pour conclure, quels mécanismes de suivi ont-ils été instaurés pour surveiller l'évolution de la participation de Xavier Niel dans Proximus et anticiper d'éventuelles nouvelles tentatives d'influence sur la gouvernance de l'entreprise?

Monsieur le ministre, ma question était initialement adressée à votre collègue Vanessa Matz, la ministre en charge des Participations, mais apparemment c'est vous le ministre compétent pour tout ce qui concerne Proximus.

Des informations de presse récentes révèlent que M. Franck-Philippe Georgin, administrateur de Proximus, fait l'objet de poursuites judiciaires en France dans le cadre de l'affaire dite "Casino", avec des réquisitions de peine de prison avec sursis et des amendes conséquentes. Il apparaît à cet égard que ni la SFPIM, ni le gouvernement n'ont été informés en temps utile de cette situation, alors même que l'intéressé aurait signé un document affirmant ne faire l'objet d'aucune procédure susceptible de compromettre l'exercice de son mandat. Selon les mêmes sources, la communication de cette information n'a eu lieu qu'à la fin du mois de septembre auprès du président du conseil d'administration de Proximus, et seulement début novembre auprès de la SFPIM et du gouvernement.

Monsieur le ministre, confirmez-vous que le gouvernement, votre cabinet et la société d'investissement n'ont été informés de la situation judiciaire de M. Georgin qu'au début du mois de novembre?

Considérez-vous que les obligations de transparence et de diligence incombant aux administrateurs d'une entreprise publique ont été respectées en l’occurrence?

Quelles mesures le gouvernement entend-il prendre à l'égard de cet administrateur, en particulier dans l'attente du jugement prévu le 29 janvier 2026, c'est-à-dire demain?

De manière plus générale, le gouvernement entend-il renforcer les mécanismes de vérification préalable et continue liés à l'honorabilité et à l'indépendance des administrateurs représentant ou proposés par l'État dans les entreprises publiques?

Monsieur le ministre, je vous remercie pour votre analyse et pour votre réponse. Il est compréhensible que les parts de Proximus soient achetées par des investisseurs. Néanmoins, le cas de Niel pourrait être problématique si ce dernier tentait de s'approprier l'entreprise ou s'il possédait une minorité de blocage.

Je vous remercie de rester attentif et de continuer à mettre en place des mécanismes protégeant la souveraineté de l'entreprise au travers des parts de la SFPIM. Je vous remercie également pour les éléments que vous avez évoqués concernant le travail que vous opérerez dans le but de renforcer le contrôle et la transparence à l'avenir.

Monsieur le ministre, je vous remercie. "Dont acte" sur le suivi qu'en feront le conseil d'administration et éventuellement le gouvernement en vue des décisions judiciaires, lesquelles ne devraient d'ailleurs pas tarder. Il n'en reste pas moins qu'il y a un trou dans la raquette, puisque ce M. Georgin a tout de même réussi à être nommé administrateur alors que les poursuites judiciaires qui sont en cours à son encontre ne sont pas une simple affaire privée. M. Georgin risque une peine de prison avec sursis et d'importantes amendes; il s'agit d'un gros dossier. Cela signifie que, malgré toutes les précautions prises, on n'arrive pas à trouver des personnes qui soient dénuées de tout soupçon. J'entends toutefois ce que vous dites concernant la présomption d'innocence et, en effet, peut-être l'affaire se dégonflera-t-elle dans les prochains jours.

Collega’s, is er geen bezwaar dat ik mijn vraag van op de voorzittersstoel stel? Ik vraag me overigens af waar de voorzitter van deze commissie is. De reden voor zijn afwezigheid gisteren is ons bekend, maar ik weet niet wat er precies gebeurd is. Goed, zolang ik kan, hou ik dit vol.

Mijnheer de minister, kent u Zumex? Dat is het toestel dat in supermarkten wordt gebruikt. Uw kabinetschef heeft daarover gezegd dat het soms voor hoofdbrekens zorgt, omdat het gebruik van zo’n toestel in een winkel door Douane en Accijnzen wordt beschouwd als een accijnsproduct. Daarvoor moet een borg van 500 euro worden gesteld en moet om de twee weken een aangifte worden gedaan. Als die aangifte te laat gebeurt, volgt een boete van 625 euro. Daarnaast moet men blijkbaar ook aan de douane meedelen hoe alles wordt gestockeerd, de plek waar de productie plaatsvindt en waar de voorraad ligt. Het schijnt absurd te zijn.

Uw kabinetschef heeft dat toegelicht en daarbij gezegd dat de regeling zou worden vereenvoudigd, waarvoor hij verwees naar de wet lagere kosten. Ik vond dat een bijzonder fascinerend verhaal. Ik heb dat vervolgens opgezocht, maar blijkbaar was dat intussen al rechtgezet, door een zekere Alexander De Croo, nog voor de vivaldiregering. Hoe het precies zit, weet ik niet, maar dat was blijkbaar al lopende. Het zou opgelost zijn in artikel 7 van een wetsvoorstel van de heer Christian Leysen.

Intussen is er echter niet alleen Zumex, maar ook gember. Ik was onlangs in een slagerij in Knokke. Daar verkoopt men kleine potjes geconcentreerd gembersap, zelf gemaakt. Ik weet niet of dat in de slagerij zelf is geproduceerd of misschien ernaast, maar ze verkopen het in plastic potjes. Het gaat om gemberconcentraat dat men met een beetje warm water kan aanlengen om gemberthee te maken. Gemberthee is intussen ook populair geworden in het Parlement. Elke donderdag is er gemberthee verkrijgbaar en naar het schijnt drinken al 30 van de 150 parlementsleden gemberthee, maar dat geheel terzijde.

Mijnheer de minister, ten eerste, is de regelgeving inzake Zumex intussen al dan niet reeds aangepast? Dat is eigenlijk een heel eenvoudige vraag. Indien ja, waarom wordt dat dan niet vermeld in uw wet lagere kosten?

Ten tweede, zijn er vandaag nog altijd discussies over de Zumexcase, of is dat nu volledig uitgeklaard? Indien dat laatste het geval is, zet u dan stappen bij Douane en Accijnzen?

Ten derde, wat is de fiscale behandeling, zowel inzake accijnzen als verpakkingsheffingen, van gembersappen die bijvoorbeeld in slagerijen worden verkocht?

Mijnheer de minister, bedankt voor uw duidelijk antwoord. Die slager in de Lippenslaan in Knokke verkoopt dat. Ik veronderstel dat het om officiële verkoop gaat. Voor alle duidelijkheid, ik ken die slager niet persoonlijk en ben daar maar twee keer geweest. Vermoedelijk is dat gembersapconcentraat zelfgemaakt, enigszins vergelijkbaar zoals bij Zumex. Uit uw antwoord leid ik af dat zijn activiteit valt onder artikel 7j van de accijnswet, wat betekent dat daarop accijns moet worden ingehouden, maar waarschijnlijk brengt dat heel wat administratie met zich mee. Als ik nog eens bij die slager langsga, pas over een tijdje, zal ik hem niet vermanen dat hij dat moet doen. Ik zal hem vragen hoe het nu exact in elkaar zit. Als er gelijkenissen zijn met de Zumexcase, kan ik u daarover alsnog bevragen met het oog op uw tweede wet lagere kosten, die we waarschijnlijk binnenkort kunnen verwachten.

(…)

Mijnheer de minister, misschien kan uw medewerker bij die slager eens een kijkje nemen. Het is niet mijn bedoeling om die man te controleren. Een van ons beiden zal op onderzoek uitgaan en we komen dan met een antwoord bij u terug.

Mijnheer de minister, het gaat over de liquidatiereserve. We weten dat u daar een initiatief in hebt genomen om zowel de VVPRbis als de liquidatiereserve op elkaar af te stemmen. Dat is intussen goedgekeurd met de programmawet van 18 juli van vorig jaar. Ik heb echter een vraag die meer algemeen is. U weet dat als de termijn van drie jaar in het nieuwe regime wordt nageleefd, er een effectieve belastingdruk van 15 % is. Dat wordt verhoogd naar 18 %, dat weet u ook. Als de reserve vroeger dan drie jaar, of binnen die drie jaar, wordt uitgekeerd, is naast de anticipatieve heffing van 10 % ook nog de klassieke roerende voorheffing van 30 % verschuldigd. Kenners laten mij weten dat als die twee worden gecombineerd, men uitkomt op een totale belastingdruk van 36,36 %. Die uitkomst van 36,36 % is, voor alle duidelijkheid, niet uw verantwoordelijkheid, dat is al lang geleden beslist. Die persoon zegt mij dat de totale belastingdruk dan hoger ligt dan bij een onmiddellijke dividenduitkering en dat dat niet rechtvaardig lijkt.

Daarover heb ik drie vragen. Ten eerste, kunt u bevestigen dat bij een uitkering van een liquidatiereserve binnen drie jaar na de aanleg zowel de afzonderlijke heffing van 10 % bij de aanleg als de roerende voorheffing van 30 % bij de uitkering verschuldigd is? Ten tweede, leidt dat in totaal tot een effectieve belastingdruk van 36,36 % en ligt dat percentage dus hoger dan de klassieke roerende voorheffing van 30 %? Ten derde, was het destijds de bedoeling van de regering, gelet op de doelstelling om bij naleving van een termijn van drie jaar een effectieve belastingdruk van 15 % te realiseren, dat bij niet-naleving een zwaardere belasting zou ontstaan dan bij een gewone dividenduitkering?

Het zijn vrij technische vragen, maar we kijken uiteraard uit naar uw antwoorden.

Dank u wel. Ik had ook vragen gesteld over de 36,36 %, dus een hoger percentage dan het tarief van de 30 %, maar daar komen we dan later op terug.

Dit betreft een eerdere vraag uit de vorige legislatuur, waarbij werd ingegaan op het beleid inzake de mogelijke overbelasting bij liquidatiereserves. Toen werd aan de minister van Financiën gevraagd of de afzonderlijke heffing van 10 % kan worden teruggevorderd wanneer een liquidatiereserve ten onrechte werd aangelegd. Uw voorganger bevestigde dat dit mogelijk is en verduidelijkte dat, wanneer een liquidatiereserve onterecht wordt aangelegd, de daaropvolgende dividenduitkering weliswaar aan de gewone roerende voorheffing van 30 % kan worden onderworpen, maar dat de vennootschap in dat geval een bezwaarschrift kan indienen om de 10 % terug te krijgen.

De situatie die zich vanaf 2026 kan voordoen is van een andere aard. Wanneer een vennootschap de liquidatiereserve correct aanlegt en vervolgens beslist die binnen drie jaar uit te keren, is er geen sprake van een foutieve toepassing van de wet, maar van een keuze binnen het wettelijk kader. In tegenstelling tot de vroegere situatie lijkt er in dit geval geen rechtsgrond aanwezig te zijn om de afzonderlijke heffing van 10 % via bezwaar te recupereren.

Ik heb daarover vier vragen.

Ten eerste, kunt u toelichten of het principe van de correlatieve overbelasting van artikel 373, van het WIB 92, zoals in het verleden aanvaard, in dit geval eveneens kan worden toegepast?

Ten tweede, zou dit kunnen toelaten dat de afzonderlijke heffing van 10 % alsnog wordt teruggevorderd wanneer de liquidatiereserve binnen drie jaar wordt uitgekeerd, hoewel de aanleg formeel correct was?

Ten derde, overweegt de regering, gelet op de disproportionele belastingdruk van 36,36 %, in een wetsaanpassing of een administratieve verduidelijking te voorzien die voorkomt dat een vennootschap die correct gebruikmaakt van de regeling zwaarder wordt belast dan bij een gewone dividenduitkering?

Ten vierde, kan een overweging erin bestaan om bij een uitkering binnen drie jaar een roerende voorheffing van 23 % te voorzien, wat zou resulteren in een totale belastingdruk van 30 % in plaats van 36,36 %?

Mijnheer de minister, we kijken uit naar uw antwoorden.

Hoe kom ik tot die 36,36 %?

Als je de afzonderlijke heffing van 10 % toepast, vertrekkend van 100 winst, deel je dat bedrag door 1,1 en houd je 90,90 over. Daarop pas je de heffing van 10 % toe, wat neerkomt op 9,09, zodat een liquidatiereserve van 90,09 wordt aangelegd. Wanneer die reserve vervolgens te vroeg wordt uitgekeerd, wordt daarop een roerende voorheffing van 30 % toegepast. Als je die twee heffingen combineert – de anticipatieve heffing van 10 % en de roerende voorheffing van 30 % – kom je uit op een totale belastingdruk van 36,36 %.

Nogmaals, dat is niet uw verantwoordelijkheid, mijnheer de minister, maar het gevolg van een eerdere beslissing. De fiscalist die mij daarop heeft gewezen, stelt dat dit niet correct aanvoelt, aangezien de normale roerende voorheffing 30 % bedraagt en hier in dit geval 36,36 % wordt betaald. Hij stelde dan ook voor – slim als hij is, die fiscale expert – de roerende voorheffing niet te schrappen, maar te verlagen tot 23 %, omdat de combinatie van beide heffingen dan opnieuw zou uitkomen op 30 %. Ik heb echter begrepen dat er op dit ogenblik geen plannen in die richting bestaan.

Deze fiscale expert zal u zeer dankbaar zijn, mijnheer de minister. Dank u wel.

Monsieur le ministre, cette question avait été déposée au moment des débats relatifs à la loi portant dispositions diverses, à travers laquelle vous aviez décidé de réduire le délai de prescription d'une infraction fiscale. En l'occurrence, les inspecteurs n'auront plus que sept ans pour contrôler les dossiers pour lesquels il existe des indices de fraude, au lieu des dix ans en vigueur actuellement, et ce avec effet rétroactif à partir du 1 er janvier 2023.

En clair, cela signifie, par exemple, que pour quelqu'un ayant fraudé en 2019 sous le régime précédent, l'administration fiscale avait jusqu'en décembre 2029 pour mener son enquête et récupérer les montants dus, alors qu'avec votre réforme les inspecteurs ne pourront plus enquêter que jusqu'à la fin 2026. Me confirmez-vous bien cette information? Par ailleurs, pourriez-vous m'indiquer combien de dossiers sont concernés par cette réforme et combien de dossiers de 2019 et 2020 le sont potentiellement?

C'est encore pire pour les déclarations qui impliquent des montages d'optimisation fiscale. Alors que, sous la Vivaldi, nous avions décidé d'étendre les délais à dix ans dans les cas les plus complexes, votre gouvernement a décidé de les réduire à quatre ans, avec effet rétroactif. Cela signifie qu'un montage fiscal sera prescrit à la fin 2026 plutôt qu'en 2032. Me confirmez-vous bien cette information? Pourriez-vous m'indiquer combien de dossiers sont concernés par cette réforme? Avez-vous évalué le manque-à-gagner potentiel pour les finances de l' É tat?

Monsieur le ministre, je vous remercie. Cela dit, je ne peux pas croire que vous estimiez qu'il n'y a pas d'impact budgétaire, alors que vous décidez de réduire la possibilité pour les inspecteurs des impôts de poursuivre des enquêtes relatives à la fraude fiscale. Cela revient à se voiler la face. De deux choses l'une, soit vous nous annoncez que, pour contrebalancer ces pertes fiscales, vous allez engager des inspecteurs, renforcer les effectifs, augmenter les moyens d'investigation et ainsi vous assurer que ces dossiers soient traités comme ils l'auraient été sous le régime précédent soit vous admettez qu'il y aura un impact budgétaire. Ce que vous dites ne tient pas la route, puisque vous nous répétez à longueur de temps qu'il n'y a pas d'argent, qu'il faut faire des économies, qu'il faut aller rechercher des moyens, quitte à faire très mal à la population. Et puis, vous faites des cadeaux fiscaux comme ceux-ci en accordant des faveurs aux fraudeurs à travers plusieurs mesures qui vont mettre des bâtons dans les roues de l'administration fiscale. Et vous nous dites que l'impact budgétaire est inexistant. Franchement, je ne peux pas le croire. J'espère que nous obtiendrons, dans un an, une évaluation de l'impact de cette réforme. Je vous remercie.

Monsieur le ministre, l’accord de gouvernement prévoit le recrutement de 300 membres du personnel pour la lutte contre la fraude fiscale, en particulier au sein de la BBI, de la lutte contre la fraude sociale, de la police judiciaire et de la justice. Le ministre en charge de la lutte contre la fraude sociale indiquait en novembre dernier que ces 300 inspecteurs seraient en réalité répartis entre la fraude sociale et la fraude fiscale, sans davantage de précisions sur cette répartition. Où en est la mise en œuvre de cet engagement? Combien d’équivalents temps plein étaient dédiés à la lutte contre la fraude fiscale au 31 janvier 2025 et combien d’équivalents temps plein sont actuellement dédiés à la lutte contre la fraude fiscale?

Merci, monsieur le ministre, pour ces précisions. Nous continuerons donc à suivre ce dossier important pour faire en sorte qu'il y ait une vraie justice fiscale dans notre pays.

Mijnheer de minister, sinds de hervorming van artikel 444 van het WIB, ingevoerd met de fameuze programmawet van 18 juli 2025, werd de vroegere belastingverhoging vervangen door een nieuw systeem van administratieve sancties. De circulaire 2025/49 verduidelijkt de concrete toepassing.

Wat blijkt na een aantal maanden toepassing van die nieuwe regels, mijnheer de minister? Dat de administratie in gevallen van goede trouw soms de eerste fout herleidt tot 0 %, maar bij een volgende, al dan niet opzettelijke vergissing binnen een periode van vier jaar automatisch het tarief van 20 % toepast. Dat roept vragen op over de rechtsgelijkheid en de proportionaliteit van het systeem. Wanneer de eerste fout wordt beschouwd als niet-bestraffingswaardig en tot 0 % wordt herleid, lijkt het immers onlogisch dat de volgende vergissing automatisch als een tweede fout wordt behandeld en daardoor met 20 % wordt bestraft.

Bovendien wordt in de praktijk vastgesteld dat de administratie steevast – een prachtig woord – een eerste rang inroept, ook in situaties waarin vroeger geen belastingverhoging werd toegepast. Daardoor vervaagt het onderscheid tussen kwade trouw en de gewone vergissing, wat het vertrouwen van ondernemingen in de fiscaliteit en in de fiscale rechtszekerheid ondermijnt, collega’s.

Ik heb vier vragen.

Ten eerste, kunt u bevestigen dat wanneer de administratie een eerste fout herleidt tot 0 % wegens goede trouw, een volgende vergissing niet automatisch als een tweede fout mag worden beschouwd die aan 20 % wordt onderworpen?

Ten tweede, hoe wordt in de praktijk bepaald of een belastingplichtige al dan niet te goeder trouw heeft gehandeld?

Ten derde, bent u bereid de genoemde circulaire te verduidelijken of aan te passen, zodat de toepassing van de sanctieladder 0 %, 10 %, 20 % beter in overeenstemming is met de bedoeling van de wetgever?

Ten slotte, hoe ziet u toe op een uniforme toepassing door de diensten van de FOD Financiën, om te vermijden dat gelijkaardige dossiers toch verschillend worden behandeld?

Dank u voor uw antwoord, mijnheer de minister. Ik betreur dat toch, maar ik denk dat die positie al werd ingenomen op het moment dat we de programmawet hebben behandeld, namelijk dat bij een tweede vergissing, fout of overtreding onmiddellijk 20 % wordt toegepast. U zegt dat er een rang ingenomen wordt, dat is juist, maar op die manier springt men onmiddellijk van 0 % naar 20 %. Ik had het billijker gevonden dat, wanneer een eerste overtreding wordt weggevaagd, bij een tweede overtreding 10 % zou worden toegepast in plaats van 20 %. U houdt echter vast aan die 20 %, waarvan akte.

Mijnheer de minister, in de loop van 2025 vroeg ik naar uw plannen met betrekking tot de gevolgen van een arrest van het Hof van Cassatie van 24 januari 2025.

In dat arrest oordeelde het Hof dat een overeenkomst tot verlenging van het lenen van een vruchtgebruik geenszins kan worden gekwalificeerd als een verkooprecht. Het gevolg daarvan is, zoals ik toen ook heb gesteld, dat er door dat arrest geen specifieke belasting meer kan worden geïnd op een dergelijk inkomen, waardoor er een heel lucratief fiscaal achterpoortje is ontstaan met betrekking tot het verlengen van dat vruchtgebruik.

In juni 2025 hebt u mij geantwoord dat u op de hoogte was van de problematiek maar dat uw administratie het arrest nog aan het analyseren was. We zijn ondertussen opnieuw meer dan een half jaar later.

Daarom heb ik nu de hiernavolgende vragen.

Wat is het resultaat van de analyse van het arrest van het Hof van Cassatie?

Ir sinds juni 2025 daarover nog overleg geweest met Vlaams minister Ben Weyts? Zo ja, wat was de conclusie van dat overleg?

Welke acties werden inmiddels ondernomen om het achterpoortje te sluiten?

Welke bijkomende acties plant u nog te nemen en welke deadline stelt u daarvoor voorop?

Ik kijk uit naar uw antwoord.

Mijnheer de minister, dat is een kort maar duidelijk antwoord. Het arrest is natuurlijk wel al meer dan een jaar geleden uitgesproken. Dus dat is al een hele tijd. Ik zal u blijven ondervragen en vragen naar de evolutie in het dossier. Ik ben er echter zeker van dat, als de heren Weyts en Jambon hun schouders eronder zetten, de zaak ongetwijfeld opgelost zal geraken.

Monsieur le ministre, l'annonce de l'arrivée des services bancaires Nickel dans les 654 bureaux de poste belges, en plus des librairies, représente une extension significative des points de vente pour cette filiale de BNP Paribas. Cette initiative soulève des questions quant à la santé financière de Nickel, à son impact sur l'inclusion bancaire des personnes exclues des banques classiques et aux pratiques commerciales mises en place, notamment pour les anciens utilisateurs de bpaid by bpost.

En effet, Nickel se positionne comme une solution pour les personnes en situation d'interdit bancaire ou exclues des banques traditionnelles. De plus, elle a grandement accru ses points de vente, ce qui pose question sur sa situation actuelle, est-elle en pleine croissance ou cherche-t-elle une issue pour se maintenir?

Enfin, il est essentiel de s'assurer que cette offre reste accessible à tous, sans discrimination, et que les avantages proposés aux anciens utilisateurs de bpaid by bpost ne créent pas d'inégalités pour les nouveaux clients.

Mes questions, monsieur le ministre, sont:

Quelle est votre analyse de l'extension des points de vente de Nickel dans les bureaux de poste, en plus des librairies?

Pouvez-vous nous éclairer sur la santé financière de Nickel, notamment en termes de rentabilité, de garanties offertes par BNP Paribas et de sa capacité à assurer une offre bancaire stable et sécurisée pour les utilisateurs belges?

Comment ce partenariat avec bpost contribue-t-il à l'inclusion bancaire des personnes en situation d'interdit bancaire ou exclues des banques classiques?

Cependant, ne craignez-vous pas que cela fragilise encore plus les publics ayant eu des soucis bancaires par le passé? Qu'en pense la BNB?

Les offres avantageuses proposées aux anciens utilisateurs de bpaid by post pour les inciter à rejoindre Nickel ne risquent-elles pas de créer une discrimination envers les nouveaux clients qui n'ont pas bénéficié de ces avantages?

Quelles garanties sont mises en place pour éviter de telles pratiques?​​

Monsieur le ministre, e n France, lorsqu’une société civile immobilière (SCI) est soumise à l’impôt sur le revenu, elle est fiscalement translucide: les bénéfices sont imposés comme des revenus fonciers directement dans le chef des associés, qu’ils soient distribués ou non.

Par un arrêt du 2 décembre 2004 (Cass., 2 décembre 2004, F.J.F., 2005, 179), la Cour de cassation belge avait jugé que, compte tenu de cette translucidité, les revenus distribués par une SCI détenue par des résidents belges devaient être considérés comme des revenus immobiliers au sens de la convention fiscale franco-belge du 10 mars 1964, et donc exonérés en Belgique par application de cette convention lorsque l’immeuble détenu est situé en France.

L’administration fiscale belge n’a toutefois pas maintenu cette interprétation et a continué de qualifier ces distributions de revenus mobiliers, assimilés à des dividendes au sens de l’article 18 du Code des impôts sur les revenus 1992. Cette approche, confirmée par la Cour de cassation en 2016 et 2017, conduit à une double imposition du même revenu : en France comme revenu foncier, et en Belgique via un précompte mobilier de 30 %.

La nouvelle convention fiscale belgo-française, signée en 2021, n’a pas permis de corriger cette situation, alors que la convention fiscale franco-luxembourgeoise du 20 mars 2018 prévoit, dans son protocole, un crédit d’impôt intégral pour l’impôt payé en France sur les revenus perçus via une SCI, ce qui permet d’éviter toute double imposition.

Monsieur le ministre, envisagez-vous d’ouvrir des discussions avec les autorités françaises en vue d’une adaptation de la convention fiscale belgo-française de 2021, afin d’y introduire, à l’instar de la convention franco-luxembourgeoise, un mécanisme d’élimination de la double imposition applicable aux revenus issus de sociétés civiles immobilières françaises?

Cette question pourrait-elle, par ailleurs, être intégrée aux échanges bilatéraux à venir avec la France, notamment dans le cadre de la révision de la convention relative à l’introduction d’un quota de télétravail transfrontalier?

Monsieur le président, je n'ai pas de réplique. La réponse est claire et nette. Je vous en remercie, monsieur le ministre.

Monsieur le ministre, une jurisprudence nombreuse des cours d’appel juge que "remettre les pertes à zéro" est un comportement arbitraire, et partant qui ne peut être admis, de l’administration. En rejetant, en bloc, les frais professionnels déclarés, à hauteur des revenus générés par l'activité professionnelle du contribuable, l’administration a agi de manière arbitraire et n'a pas rapporté la preuve du caractère déraisonnable des frais litigieux.

C'est faire preuve d'arbitraire que de rejeter comme déraisonnables des frais sans avoir aucun égard aux comptes des frais professionnels joints aux déclarations fiscales, qui ne révèlent aucune dépense somptuaire ou excessive (Bruxelles, 15 décembre 2020, rôle n°2015/AF/19). Les instructions administratives vont clairement dans ce sens, comme explicité dans la circulaire n°Ci.D.19/324.587 du 1er juin 1982.

Les frais qui dépassent de manière déraisonnable les besoins professionnels seront donc réduits à un montant raisonnable et admissible, proportionné à la profession du contribuable. Dans l’appréciation du caractère déraisonnable, le fonctionnaire du fisc doit travailler avec circonspection. Il ne peut l’invoquer à tort ou à travers.

Des frais professionnels ne dépassent pas les besoins professionnels du contribuable parce que pour l’année où ils ont été faits le revenu est resté inférieur aux attentes et qu’en raison de ces frais, le résultat est négatif ou modeste. Des frais n’engendrent, en effet, pas toujours les résultats espérés. Cet argument ne peut en tant que tel être utilisé pour rejeter ces frais.

Suivre le raisonnement du fisc et de certaines juridictions (qui consiste à ramener les pertes à zéro parce que récurrentes) reviendrait à autoriser illégalement l’administration à décider comment le contribuable doit mener ses affaires, autrement dit, à apprécier l’opportunité des dépenses (Bruxelles, 5 novembre 2015, rôle n°2013/AF/29). Le Commentaire administratif du C.I.R. 1992 mentionne notamment que dans la pratique, l'appréciation du caractère déraisonnable de frais déterminés sera fondée sur des éléments, tant qualitatifs que quantitatifs, propres à ces frais (n°53/188).

Sauf erreur, l’article 53, 10°, du C.I.R. 1992 n’a pas été modifié depuis ces commentaires et instructions qui devraient donc toujours être d’actualité. Ces instructions et la circulaire précitées sont-elles toujours d’application? Dans l’affirmative, les fonctionnaires ont-ils la liberté de s’en écarter? Dans quelles circonstances précises? Dans la négative, pourquoi figurent-elles encore dans la doctrine administrative?

Je vous remercie de vos réponses.

Je remercie monsieur le ministre de sa réponse. Du temps où j'étais conseiller fiscal, le problème était le même parce que cela laisse beaucoup d'arbitraire à l'agent du fisc, mais le ministre confirme cette pratique.

Monsieur le ministre, par un avis publié au Moniteur belge du 15 septembre 2025, l'Administration Générale de la Fiscalité publie les pourcentages de la déduction pour investissement 'spécifique' pour les investissements effectués jusqu'au 31 décembre 2024 au cours de la période imposable qui se rattache à l'exercice d'imposition 2026, c'est-à-dire les investissements relevant encore de l'ancien régime de déduction pour investissement (avant sa modification par la loi du 12 mai 2024 pour les immobilisations acquises ou constituées à partir du 1er janvier 2025).

Pourriez-vous préciser dans quelle hypothèse un investissement effectué en 2024 par un indépendant personne physique pourrait se rattacher à l'exercice d'imposition 2026?

Je vous remercie de votre réponse.

Monsieur le ministre, en effet, c'est le cas, dans l'exemple que vous avez pris. Mais à mon avis, ce n'est pas toujours ainsi.

Monsieur le ministre,

Le législateur fiscal n’a jamais jugé utile de définir ce qu’est une activité professionnelle. On explique dans les bonnes écoles qu’il définit ce qu’est une immobilisation considérée comme affectée à l’exercice de l’activité professionnelle à l’article 41 du Code des impôts sur les revenus 1992, mais dans le cadre des plus-values uniquement.

À défaut de définition, on enseigne également dans les bonnes écoles (il s’agit de ce que l’on appelle la doctrine privée) que l’on doit se rattacher à la définition qu’en donne la Cour de cassation, définition qu’elle a peaufinée récemment dans son arrêt du 17 novembre 2023 (F.23.0018.F).

La Cour décide que « Est professionnelle une activité impliquant la réalisation d’opérations suffisamment fréquentes et liées entre elles pour constituer une occupation habituelle, fût-elle accessoire, ne consistant pas en la gestion normale d’un patrimoine privé ».

Certains services du fisc, dont l’inspection contentieux de Charleroi, refusent cette définition sauf si on ajoute « lucrative » entre « occupation » et « habituelle ». Ce que la Cour ne dit pas et n’a jamais dit.

Ce service n’en démord pas. À défaut de définition légale, il prétend que « il y a lieu de s’en remettre au sens commun dans le respect du principe de réalité subjective ».

Dans ce cadre, poursuit ce service, par profession, il y a lieu d’entendre « une occupation déterminée dont on peut tirer ses moyens de subsistance » (Dictionnaire Robert) ou « une activité régulière exercée pour gagner sa vie » (Dictionnaire Larousse).

1. Pouvez-vous préciser de ce que veut dire la phrase « il y a lieu de s’en remettre au sens commun dans le respect du principe de réalité subjective » ?

2. Faut-il se référer à la définition donnée par la Cour de cassation (de Belgique) concernant des notions de fiscalité belge ou s’en remettre à des dictionnaires français ?

3. Si ce sont les définitions de dictionnaires français qui priment, valent-elles aussi pour la région flamande ?

Sauf erreur ou mauvaise compréhension de ma part, le van Dale donne comme signification du mot ‘beroep’ :

1)het te hulp roepen: een beroep op iem. Doen

2)werkkring, ambacht: het beroep van advocaat; een beroep uitoefenen

3)(juridisch) het zich wenden tot een hogere rechtbank om herziening van een vonnis: in hoger beroep gaan.

On n’y trouve pas cette idée d’obligation de « lucre ». Je vous remercie de vos réponses.

Monsieur le ministre, je vous remercie pour votre réponse. Nous avançons. Nous sommes en train d’éclaircir le paysage fiscal belge.

Monsieur le ministre,

Il arrive fréquemment qu’outre leur lieu de travail (bureau chez un employeur, salle dans une école, magasin pour un indépendant, etc.), un contribuable soit amené pour des raisons qui lui sont propres à travailler également, voire exclusivement, chez lui, à son domicile.

Il est alors parfaitement en droit de déduire une partie des frais liés à son immeuble (chauffage, électricité, assurance, nettoyage, remboursement d’un crédit hypothécaire ou non, etc.)

Que ce soit en matière d’impôts directs ou de TVA, la proportion entre l’usage privé et l’usage professionnel de la maison ou appartement doit être fixée par le contribuable ou l'assujetti sur la base des circonstances de fait et sous le contrôle de l'administration.

Il me semble aller de soi également que ce pourcentage n’est pas immuable; dépendant des circonstances de fait, il peut soit augmenter soit diminuer au fil des années.

Il me revient un cas interpellant, certes individuel mais qui vaut de manière générale.

Lorsqu’il n’est pas contesté que l’habitation est affectée partiellement à des fins professionnelles et que le pourcentage professionnel a par exemple été fixé à 25 % après visite des lieux par un agent contrôleur, ce pourcentage peut-il, des années plus tard, être subitement ramené à 15 %, par exemple toujours, sans qu’aucune modification n’ait été signalée par le contribuable concerné quant à l’utilisation professionnelle qu’il fait de son bien, et surtout sans qu’aucune nouvelle visite des lieux n'ait été faite par l’agent qui décide de réduire subitement et sans explication le pourcentage initialement convenu ?

Ne sommes-nous pas là dans un cas flagrant de comportement arbitraire de la part de l’administration ? Dans l’affirmative, ne convient-il pas de rappeler aux agents quelles sont les règles en vigueur ?

Je vous remercie de vos réponses.

Merci beaucoup, monsieur le ministre, pour ce rappel des principes généraux, qui pourrait constituer un chapitre entier d’une charte du contribuable. On est totalement d’accord sur le fond et sur vos réponses. Je me réjouis vraiment de la réaffirmation de tous ces principes.

Monsieur le ministre, dans le cadre d’une gestion intelligente de ses activités, une commune peut notamment utiliser la forme juridique du CLT (ce modèle est bcp utilisé en Angleterre).

Lorsque la commune, membre du CLT (avec des privés, utilisateurs du terrain qui reste communal), pour en assurer le suivi, concède un bail emphytéotique sur un de ses terrains au CLT, l’administration de l’enregistrement considère, à tort selon moi, qu’il s’agit d’une opération avec bénéficiaires privés et réclame des droits d’enregistrement sur la valeur du canon sur la totalité de la durée du bail. La commune est et reste propriétaire du terrain, elle concède un droit réel à un CLT dont elle est membre, on reste donc dans un gestion publique.

Pourriez-vous dès lors:

1) me donner votre interprétation de cette situation?

2) donner instruction à l’administration pour que l’interprétation soit plus conforme aux intérêts publics?

Merci beaucoup, monsieur le ministre. C'est en effet un dossier que je connais bien. Le notaire et moi pensions qu'on pouvait bénéficier de l'exonération, puisque c'est un modèle qui est mis en place pour gérer et pour évacuer certains des problèmes d'une vie en communauté. Je vais donc suivre votre conseil et envoyer un dossier complet à l'administration.

Bien sûr.

Monsieur le ministre, j’ai entendu votre réponse à ma question. Elle était "nickel"!

Monsieur le ministre, la FSMA a récemment mis en garde contre les activités de sociétés de type "boiler rooms", qui opèrent de manière irrégulière en Belgique. Ces sociétés contactent des consommateurs pour leur proposer d'investir dans des actions ou d'autres produits financiers, avant de leur rendre impossible le retrait de leurs fonds.

Malgré une apparence professionnelle, ces entités ne sont pas agréées et les produits proposés sont souvent fictifs ou sans valeur réelle. Cette forme de fraude repose sur des techniques de manipulation psychologique et financière, avec des promesses de rendements rapides suivies de demandes d'investissements supplémentaires. Les victimes se retrouvent souvent dans l'impossibilité de récupérer leur argent, ce qui soulève des questions sur l'efficacité des mécanismes de protection et de régularisation en Belgique.

Mes questions, monsieur le ministre, sont: Quelles méthodes sont utilisées par les autorités belges pour identifier et traquer les sociétés de type "boiler rooms" opérant en Belgique? Comment la collaboration avec la FSMA et les autres régulateurs européens permet-elle de renforcer la détection de ces fraudes? Quel est le sort des fonds investis par les victimes belges dans ces sociétés frauduleuses et quelles procédures de régularisation ou de récupération sont envisagées pour limiter les pertes financières subies par les particuliers et les entreprises? Avez-vous des chiffres concernant le nombre d'entreprises et de particuliers ciblés? Envisagez-vous de renforcer la communication et la sensibilisation du public aux risques liés aux "boiler rooms", notamment en ciblant les particuliers et les petites entreprises, qui semblent particulièrement vulnérables à ces pratiques frauduleuses? Quelles mesures supplémentaires votre administration compte-t-il mettre en œuvre pour prévenir ces fraudes, notamment en améliorant la transparence sur les sociétés agréées et en facilitant l'accès du public aux informations sur les mises en garde de la FSMA?

Merci, monsieur le ministre, pour votre réponse détaillée. La FSMA doit jouer un rôle dans la protection des investisseurs face à la fraude des "boiler rooms". Je vous remercie donc d'avoir relevé l'initiative de l'IOSCO en lien avec ces grandes plateformes. Je ne doute pas que vous agirez pour limiter la présence de ces opérateurs frauduleux et que des solutions seront trouvées pour les personnes et les entreprises lésées. Comme vous le suggérez, j'interrogerai Mme la ministre de la Justice sur le sujet.

Monsieur le ministre, il me revient que certains contrôleurs et contrôleuses de l'administration réclament du précompte professionnel sur des rentes alimentaires versées par un débirentier résident belge à ses enfants qui habitent en Inde. Je pense qu’ils se trompent et occasionnent ainsi par méconnaissance des règles applicables des pertes de temps et d’argent à leur répondre, sans garantie qu’ils s’inclineront.

Pouvez-vous marquer votre accord sur le raisonnement suivant? Les conditions habituelles de déduction des rentes alimentaires dans le chef du débirentier sont également applicables lorsque la rente est payée par un résident belge à un bénéficiaire établi à l’étranger.

Deux conditions supplémentaires sont toutefois exigées, à savoir que le débirentier:

- doit retenir un précompte professionnel qui s’élève à 26,75 % des 80 % des sommes versées;

- doit mentionner ces sommes sur une fiche 281.30.

Concernant le 1er tiret, il faut examiner ce que dit la convention préventive de double imposition (CPDI) conclue éventuellement par la Belgique avec le pays où réside le bénéficiaire. Lorsque le bénéficiaire réside dans un pays avec lequel la Belgique a conclu une CPDI attribuant le pouvoir d’imposer la rente à l’État de résidence du bénéficiaire, le précompte professionnel ne doit pas être retenu, sous réserve de la présentation de la preuve de la résidence du bénéficiaire dans le pays concerné.

La Belgique et l’Inde ont signé une CPDI qui attribue le droit d’imposer ce revenu à l’État de résidence du bénéficiaire, c’est-à-dire l’Inde. Dès lors, si la résidence fiscale en Inde du bénéficiaire est attestée, le précompte professionnel n’a pas à être retenu, mais la déclaration et la fiche restent nécessaires.

Si vous pouvez marquer votre accord sur mon analyse, ne pensez-vous pas nécessaire de rappeler aux contrôleurs dans l’erreur quelles sont les règles applicables en matière de déduction en Belgique des rentes alimentaires versées à un crédirentier établi à l’étranger? Je vous remercie de vos réponses.

Merci monsieur le ministre. Votre réponse est très claire.

Monsieur le ministre, par sa question parlementaire n°142 du 7 novembre 1995, mon collègue Daniel Bacquelaine avait demandé que lui soit confirmé que lorsqu’une société acquiert gratuitement pour annulation ses propres actions et si la valeur réelle des actions rachetées est inférieure à la quote-part du capital libéré (suite à des pertes reportées par exemple) que:

· il ne se dégage pas de dividende au sens de l’article 186 du Code des impôts sur les revenus 1992 (C.I.R. 1992) puisque la différence entre la valeur réelle des actions et leur quote-part dans le capital est négative;

· la seule conséquence fiscale de cette annulation, est donc la réduction du capital fiscal représenté par les actions annulées?

Il lui avait été répondu que la question posée a incité l’administration à procéder à un réexamen approfondi de la problématique du rachat par une société de ses propres actions et notamment de la nature du capital qui doit être réduit en cas d’application de l’article 186 du C.I.R. 1992.

Cet examen était toujours en cours au moment de la réponse fournie et votre prédécesseur a promis que dès que les conclusions lui en auront été communiquées, il ne manquera pas d’en informer l’honorable Membre.

Je n’ai rien vu passer depuis lors à ce sujet dans la littérature administrative. Si cet examen a effectivement eu lieu et est terminé, peut-on en connaître le résultat?

Je vous remercie de votre réponse.

Vous voyez, monsieur le président, que les législatures changent, mais les réponses évoluent aussi.

Monsieur le ministre, le législateur fiscal n’a jamais défini ce qu’est une activité professionnelle en matière d’impôts directs. En matière de TVA, on parle d’activité économique (article 4, § 1er). L’article 9, § 1er, alinéa 2, de la Dir. 2006/112/CE précise que les activités économiques visées sont toutes les activités de producteur, de commerçant ou de prestataire de services, y compris les activités extractives, agricoles et celles des professions libérales.

L’article 1er, § 21, CTVA dit: "… on entend par "activité économique", toute activité de producteur, de fournisseur de biens ou de prestataire de services, y compris les activités extractives, agricoles et celles des professions libérales ou assimilées. (…). Il suffit, mais il est indispensable, que cette activité vise à retirer une recette ayant un caractère de permanence."

Dans le cadre d’une activité indépendante exercée à titre accessoire, certains fonctionnaires estiment qu’elle ne peut pas être en perte. Or aucune disposition légale ne va dans ce sens, sinon il serait inutile de prévoir par les articles 78 à 80 du CIR 1992 la manière dont s’imputent les pertes professionnelles.

Je souhaite vous poser les questions suivantes.

1. Si on peut sans aucun risque fiscal être en perte au niveau de la TVA , en matière d’impôts directs, des instructions ont-elles été données aux fonctionnaires taxateurs, et à ceux chargés d’examiner le contentieux administratif, qui leur enjoignent de rejeter les pertes professionnelles encourues dès lors que celles-ci présentent un caractère de récurrence?

2. Combien d’années l’administration donne-t-elle à une activité indépendante pour devenir rentable au sens de ce qu’elle entend ?

3. Est-il et même doit-il être tenu compte du fait qu’une activité indépendante, accessoire ou non, peut connaître des périodes moins fastes (années COVID, perte d’un client important, etc.), être globalement en perte à la suite de ces événements, mais redevenir ensuite ‘rentable’?

4. Existe-t-il des instructions, à défaut de dispositions légales, qui interdisent de financer une activité professionnelle indépendante accessoire au moyen des revenus d’une activité professionnelle exercée à titre principal?

Je vous remercie de vos réponses.

Monsieur le ministre, je vous remercie. Nous venons d'écrire une nouvelle page dans la Charte du contribuable!

Monsieur le ministre, de manière assez régulière, l'administration conteste la déduction de frais professionnels par les contribuables qui se sont lancés dans une activité indépendante à titre accessoire, au motif que les frais sont plus élevés que les revenus provenant de ladite activité.

L’attitude du fisc à cet égard est incohérente: tant que l’activité se solde par des pertes, il s’agit d’un hobby, dès qu’elle devient bénéficiaire, ce n’est plus un hobby mais une véritable activité professionnelle taxable. N’ayons pas peur de dire que ce qui indispose par-dessus tout les fonctionnaires taxateurs, c’est que ces pertes s’imputent sur d’autres revenus professionnels.

Dès que l’administration considère que des frais indubitablement professionnels ne sont pas déductibles, le contribuable peut-il demander et obtenir une attestation de son contrôleur que son activité accessoire constitue en réalité un hobby et qu’il n’a plus rien à déclarer la concernant, même pas si elle devient ou redevient un jour bénéficiaire? Si non, pourquoi? Merci de vos réponses.

Je vous remercie, monsieur le ministre. Il va de soi que la dernière question était un clin d’œil. Dans ma pratique professionnelle, j’ai rencontré des gens qui, par exemple, étaient disc-jockey, aimaient cela, investissaient des montants importants dans du matériel, étaient constamment en perte et dans ce cas l’administration rejetait ces pertes au motif qu’il s’agirait d’un hobby. Cela peut faire rire mais il est vrai que dans certains cas, on oblige des gens à s’assujettir pour des activités accessoires alors que cela est un non-sens. Cela crée des problèmes de contrôle et des discussions, alors qu’il semblerait parfois plus simple de considérer qu’il s’agit d’une activité de loisir. Je vous remercie pour votre réponse, qui correspond à la position de l’administration. Il est donc entendu qu’il n’y aura pas de nouveau formulaire attestant qu’une activité relève du hobby.

Monsieur le ministre, j’ai déjà eu l’occasion d’interroger vos prédécesseurs sur le "processus 110 dans le cadre du contentieux administratif" (mes questions orales 22864 du 24 janvier 2018, Compte Rendu Analytique, 2017-2018, Com 803, pp. 24-25 et 25777 du 13 juin 2018, Compte Rendu Intégral, 2017-2018, Com 921, pp. 23-25).

Il m’a été confirmé à l’époque l’existence d’une instruction administrative, dite "processus 110", secrète et interne mais que tout le monde connaissait, qui oblige les fonctionnaires fiscaux à rejeter les réclamations en matière d’impôts sur les revenus lorsqu’elles ne contiennent aucun grief ou argument nouveau par rapport à la réponse qu’ils avaient donné à l’avis de rectification. Il a été dénoncé de toutes parts que dans ces conditions, la procédure de réclamation n’avait plus aucun sens.

Monsieur le ministre, pouvez-vous me dire si cette instruction est toujours de mise? Si non, à partir de quand a-t-elle été supprimée?

Je terminerai par une réponse biblique. Ainsi soit-il! Je vous remercie, monsieur le ministre.

Volgens recent onderzoek van de Nationale Bank van België bedroegen de totale overheidssubsidies en investeringspremies aan ondernemingen in België in 2024 circa 25,1 miljard euro, ofwel 4,1 % van het bbp. Dat niveau ligt minstens 1,5 procentpunt hoger dan het gemiddelde in de eurozone en onze buurlanden. Wat de federale bevoegdheden betreft, vormen de vrijstellingen van de doorstorting van de bedrijfsvoorheffing, met 4,39 miljard euro, en de gerichte verminderingen van de werkgeversbijdragen in de sociale zekerheid, met 926 miljoen euro, de belangrijkste pijlers in het verhaal.

De Nationale Bank plaatst ernstige vraagtekens bij de efficiëntie van die geldstromen. Het Rekenhof bekritiseerde al in 2019 de vrijstellingen van de doorstorting van de bedrijfsvoorheffing als zijnde gebaseerd op een complexe en onduidelijke wetgeving, wat volgens mij haaks staat op de ambitie van efficiëntie die we met de regering hebben.

Welke spending reviews worden er gepland? Heeft de regering de ambitie om bepaalde fiscale subsidies te beperken? Zo ja, wat is de inhoud ervan? In het regeerakkoord is overeengekomen om een spending review met betrekking tot de vrijstelling van de doorstorting van de bedrijfsvoorheffing op te maken. Dat is ook logisch, gezien de exploderende kostprijs. Ondertussen kost het regime jaarlijks al bijna 5 miljard euro. Wanneer komt die spending review er en wanneer mogen we daarvan resultaten verwachten?

Welke concrete en bindende afspraken zijn gemaakt om te garanderen dat de meest kostelijke federale loonsubsidies structureel en periodiek aan een diepgaande kosten-batenanalyse worden onderworpen in het kader van de geplande spending reviews ?

De Nationale Bank wijst op het belang van transparantie, zoals ook geïllustreerd door het Vlaamse subsidieregister. Conform het regeerakkoord moet er een sociaal register waarin alle sociale bijstand en voordelen worden meegenomen, worden ingevoerd. In een soortgelijk register voor fiscale steunmaatregelen is niet voorzien. Wat is uw visie op het belang van een uniforme en publiek toegankelijke federale inventarisatie of dus een register van alle fiscale subsidies en investeringspremies, om zo ook het toezicht en de efficiëntie van 25 miljard euro aan middelen te verbeteren?

Ten slotte, waarom zijn de totale overheidssubsidies en investeringspremies aan ondernemingen in België volgens u veel hoger dan in onze buurlanden en welke regelingen zouden daar de oorzaak van zijn?

Monsieur le ministre, un nouveau rapport de la BNB a mis en évidence le montant extrêmement élevé des subventions que verse l' é tat belge chaque année aux entreprises. Ces subventions totaliseraient près de 4 % du produit intérieur brut de la Belgique, soit 25 milliards d'euros.

Ces subventions sont versées pour diverses raisons, certaines louables et d'autres moins: compenser la pression fiscale belge sur le travail, stimuler l'innovation, favoriser l'emploi des groupes vulnérables, ou encore renforcer la compétitivité. Le montant de ces subventions soulève certaines questions quant à leur nécessité et leur efficacité, d'autant plus dans une période durant laquelle vous recherchez de l'argent de tous les côtés.

Monsieur le ministre, prévoyez-vous un audit de ces aides, notamment en vue de vérifier si des compagnies profitent injustement du système et réalisent des surprofits injustifiés grâce à ces aides?

Lors des négociations budgétaires, j’aurais voulu vous demander si l'option de toucher à ces subsides était sur la table dans le cadre des négociations. Aujourd’hui, je vous demande si vous souhaitez réaliser un audit et revoir le montant de ces subventions pour l'année prochaine, par exemple.

Monsieur le ministre, dans les tableaux budgétaires, vous indiquez vouloir diminuer certaines subventions aux entreprises, comme la dispense de versement du précompte professionnel, pour un montant de 107 millions en 2027, de 246 millions en 2028, et de 148 millions en 2029. Le Bureau fédéral du Plan estime le soutien public aux entreprises à 15 milliards d'euros. La dispense du versement du précompte professionnel, à elle seule, s'élève à 4,4 milliards en 2024.

Dans la presse, on peut lire qu’il reste encore plusieurs éléments à définir.

Monsieur le ministre, cette réduction de la dispense s'appliquera-t-elle à tous les régimes de travail (travail de nuit, travail d'équipe, chercheurs, etc.) ou seulement à des régimes spécifiques? Comment expliquez-vous l'oscillation de l'impact budgétaire de cette non-indexation? Pourquoi l'impact diminue-t-il entre 2028 et 2029?

Mijnheer de minister, dank u wel voor uw antwoorden. Ik ben uiteraard tevreden met uw erkenning dat er op dat vlak nog werk op de plank ligt. De regering focust op efficiëntie, zowel bij de inkomsten als bij de uitgaven. Op het vlak van de subsidies moeten we dus nog een weg afleggen. De eerste stap is gezet en u hebt daarvoor onze steun. We zullen het dossier zeker blijven opvolgen.

Ik ben er vooral over tevreden dat u, verwijzend naar het rapport, het pleidooi voor het belang van transparantie steunt.

U noemt ten slotte vooral de loonsubsidies als verklaring voor de gigantische stijging van de uitgaven. Op dat vlak is er de komende jaren nog veel werk aan de winkel. We zullen dat samen aanpakken.

Monsieur le ministre, merci pour votre réponse.

J'entends qu'une étape positive sera déjà franchie cette année avec cette évaluation dans trois domaines. Aujourd'hui, dans une période où on met la pression sur la grande majorité de la population dans cette recherche de moyens, sans parler de l'augmentation de la TVA qui heurtera toute une série de secteurs, on ne peut pas continuer à naviguer à vue concernant les subsides aux entreprises.

Ces subsides doivent aujourd'hui poursuivre des objectifs sociétaux et de bien commun: insertion socioprofessionnelle de personnes vulnérables, création d'emplois, etc. Vous pouvez également poursuivre les objectifs climatiques qui devraient figurer dans le cadre des subsides aux entreprises.

Nous devons bien sûr évaluer ces subsides, pour s'assurer qu'ils poursuivent bien des objectifs ambitieux, mais surtout pour les maintenir dans ces domaines. Il y a vraiment du pain sur la planche en la matière et nous continuerons dès lors à suivre ce dossier avec beaucoup d'intérêt.

Merci, monsieur le ministre, pour ces réponses claires et concrètes.

Je voudrais juste rappeler que ces dispenses ont vraiment explosé. En 2005, il y a donc 20 ans, elles s'élevaient à 190 millions d'euros en 2005; aujourd'hui, il s'agit de 4,4 milliards d'euros. L'économie de 200 millions prévue sur ce montant par le gouvernement représente moins de 2 % du total. Alors qu'on augmente la TVA et qu'on attaque les travailleurs via le vol de l'index, il me semble qu'on pourrait en faire plus à ce sujet.

Je vous entends dire qu'il faut des évaluations. Cela me parait déjà très bien, mais ces aides ne sont pas du tout conditionnées. Les entreprises qui reçoivent des millions et des millions d'euros en subventions peuvent toujours délocaliser, partir ou supprimer des emplois. Il nous semple que l'on pourrait très facilement conditionner ces aides à de la création d'emploi, ce qui n'a pas été fait. Le rapport de la Cour des comptes remet d'ailleurs en question l'idée qu'une partie de ces aides aurait effectivement créé de l'emploi.

Nous estimons donc qu'il ne suffit pas de faire des ajustements à la marge, mais qu'il convient d'examiner ce système en profondeur, car son coût dépassera les 18 milliards d'euros par an en 2029.

Geachte minister, inzake het verbruik van energie in een appartementsgebouw, kan een rechtspersoon-eigenaar, als het verbruik overwegend niet zakelijk is, een verklaring afleggen bij de leverancier om een verlaagd btw-tarief van 6% te bekomen. Zowel een vme als een woonmaatschappij kunnen zo'n verklaring afleggen. In circulaire 2023/C/65 is deze regeling nog verduidelijkt.

Op vraag 8 van deze FAQ, inzake de verhuur van appartementen met collectieve sociale gaslevering door een sociale huisvestingsmaatschappij waarbij de sociale huisvestingsmaatschappij een contract sluit met de gasleverancier, luidt het antwoord als volgt: 'Een sociale huisvestingsmaatschappij wordt als rechtspersoon in de regel aangemerkt als een bedrijf waarbij inzake accijnswetgeving wordt uitgegaan van een zakelijk gebruik van door de gasleverancier via het distributienetwerk geleverde gas. Het tarief zakelijk gebruik zal dan van toepassing zijn. De sociale huisvestingsmaatschappij kan evenwel een verklaring bezorgen aan de energieleverancier dat het gaat om een hoofdzakelijk niet-zakelijk gebruik. In die zin kan het gebruik van collectieve verwarming gefactureerd worden aan het specifiek tarief voor residentieel beschermde klanten, conform de gaswet.' Hier wordt verwezen naar het sociaal tarief, maar dan specifiek voor gas. In de Elektriciteitswet vinden we geen verwijzing terug naar sociale huurders als residentieel beschermde afnemers. Uit het antwoord op vraag 10 blijkt een gelijkaardige regeling voor vme's te bestaan, maar opnieuw wordt enkel over het tarief voor gas gesproken, niet voor elektriciteit.

Daarom volgende vragen:

1) Zijn de antwoorden op vragen 8 en 10 uit de btw-circulaire 2023/C/65 ook van toepassing op elektriciteitsverbruik?

2) Kunnen sociale huurders die een appartement huren met collectieve energielevering, gebruikmaken van het verlaagd btw-tarief (6%) en dit zowel voor gas als voor elektriciteit?

3) Kunnen sociale huurders die een appartement huren met collectieve energielevering, gebruikmaken van het sociaal tarief voor energie en dit zowel voor gas als elektriciteit?

Alvast bedankt voor uw antwoorden.

Mijnheer de minister, dank u wel voor uw verduidelijking, en ook voor de rechtzetting. We zullen dit verder nakijken.

Mijnheer de minister, in de pers verschijnen regelmatig voorbeelden van managementvennootschappen met een tweede verblijf dat in kosten wordt opgenomen. Zo staat bijvoorbeeld in Artsenkrant van 6 november 2025 een uitgebreid artikel over het in kosten brengen van een tweede verblijf in een artsen-bv. Tegenover de hoge kosten van een appartement staat een beperkt belastbaar voordeel van alle aard voor de arts-bedrijfsleider van de managementvennootschap.

Zoals het artikel aantoont, is die manier van fiscale optimalisatie erg populair. Een arts laat zijn managementvennootschap bijvoorbeeld een duur tweede verblijf aankopen, dat volledig als beroepskosten wordt ingebracht, terwijl het uitsluitend privé wordt gebruikt en hij slechts wordt belast op een beperkt forfaitair voordeel van alle aard.

Een gewone belastingplichtige die zijn kosten bewijst, kan zich dergelijke constructies zelfs niet voorstellen. Probeer maar eens de beroepskosten van een thuiskantoor te bewijzen. Men betaalt heel veel zelf en met veel rekenwerk kan men vaak slechts een fractie van de kosten inbrengen. Zelfs dan is er vaak heel wat discussie over fiscale fraude. Bij managementvennootschappen kan een tweede verblijf voor 100 % in kosten worden ingebracht, zelfs zonder aantoonbaar beroepsgebruik.

Mijnheer de minister, hoe beoordeelt u dat voorbeeld van een luxeappartement in een managementvennootschap? Is daarop een fiscale correctie aangewezen en, zo ja, op welke manier? Zijn alle kosten van het tweede verblijf in die doktersvennootschap fiscaal aftrekbaar? Is het voordeel van alle aard van bewoning ter zake hoog genoeg ingeschat?

Bent u van plan om initiatieven te nemen om dergelijke vormen van fiscale optimalisatie aan te pakken?

Is de fiscale beoordeling hetzelfde bij een verblijf in een buitenlandse vennootschap, bijvoorbeeld een verblijf aan de Côte d’Azur, als dat verblijf in de kosten zit van een managementvennootschap?

Mijnheer de minister, ik dank u voor uw antwoord. Ik werd gecontacteerd door een aantal artsen die zich afvroegen of die handelwijze wel helemaal oké is. U stelt dat het op dit moment voldoende duidelijk is. We zullen dat nog verder uitzoeken en daarmee aan de slag gaan.

Mijnheer de minister, mijn beide vragen, die ik samen zal stellen, zijn eigenlijk al grotendeels achterhaald doordat het rapport ondertussen beschikbaar is, waardoor een groot aantal vragen niet meer geldig is.

De Belgen hebben massaal gespaard. Er staat meer dan 300 miljard euro op de Belgische spaarboekjes. Niettemin blijft de rente kelderen. Op maar liefst 71 % van de bestaande spaarboekjes verlaagde de rente de voorbije tijd, terwijl de Europese Centrale Bank de rentes niet meer heeft verlaagd. Daardoor wordt het spaargeld van de kleine spaarder minder waard en smelt de koopkracht weg, en dat in onzekere tijden.

In de pers liet u weten dat de Nationale Bank van België om een analyse en aanbevelingen zal worden gevraagd, conform ook het engagement uit het federaal regeerakkoord, alsook om op te treden bij een onredelijk grote kloof in rentes op spaarboekjes en om op korte termijn mogelijke maatregelen te nemen, mits een en ander is afgetoetst binnen het kader van de Nationale Bank van België en het ECB-bankenoverzicht.

Ondertussen is dat advies beschikbaar. Ik heb daarom de hiernavolgende vragen voor u.

Nu het advies van de Nationale Bank van België officieel is uitgebracht en de conclusies over de rentemarges en de marktstructuur zijn getrokken, welke concrete stappen zult u zetten om aan de slag te gaan met de aanbevelingen?

Het advies verschaft duidelijkheid over de winstmarges van de banken versus de vergoeding voor de spaarder. Acht u de huidige kloof op basis van dat advies onredelijk groot genoeg om nu direct over te gaan tot wettelijke of reglementaire maatregelen die in het regeerakkoord werden vooropgesteld?

Het staatsboneffect lijkt uitgedoofd en de marktwerking blijft behoorlijk stroef. Welke specifieke aanbevelingen uit het rapport zult u overwegen om de structurele concurrentie tussen de banken duurzaam aan te wakkeren?

Tot slot, in het regeerakkoord wordt gesproken over een onredelijk grote kloof. Welke concrete drempel of formule werd nu en zal ook in de toekomst worden gehanteerd om officieel vast te stellen of die kloof is bereikt?

Mijnheer de minister, bedankt voor uw antwoord. Ik kijk uit naar die gepasten tijde.

Mijnheer de minister, het recent gepubliceerde rapport van het Rekenhof over de federale overheidsuitgaven aan externe consultants werpt een bijzonder licht op de aanpak van onze overheid inzake externe expertise. Uit dat rapport blijkt immers dat er tussen 2020 en 2022 maar liefst 2,5 miljard euro werd besteed aan consultancy, voornamelijk voor IT-diensten, goed voor meer dan 80 %.

Nog verontrustender is dat het Rekenhof structurele inbreuken vaststelt op de regels voor overheidsopdrachten. Het gebrek aan een duidelijke strategie, de afwezigheid van een centrale inventaris, de onduidelijke motivering voor opdrachten in bijna 80 % van de gevallen en de onrealistische ramingen van contracten, soms van 400.000 euro naar 10 miljoen euro, tonen aan dat de controle en de transparantie daarin tekortschieten.

De premier heeft zich al achter de conclusies geschaard en in het regeerakkoord staat ook de ambitie om een maximale afbouw van externe consultancy na te streven. Onze fractie ziet dat rapport dan ook als een belangrijk instrument om die doelstelling verder te concretiseren.

Mijnheer de minister, welke concrete en onmiddellijke stappen zult u zetten om een einde te maken aan die structurele inbreuken, het gebrek aan controle en de toch wel hoogoplopende uitgaven die het Rekenhof blootlegt?

Mijnheer de minister, ik denk dat het een blijvende opdracht is. We vragen van onze administraties in de komende jaren heel wat inspanningen, want er staan gigantisch veel hervormingen bij de verschillende ministers op de planning, en dat met steeds minder mensen in de administratie. Het zal dus ook belangrijk zijn om ervoor te zorgen dat we in die oefening die opdrachten niet structureel uitbesteden, maar maximaal ook in huis proberen te zetten. Dat is alleszins onze visie en het is onze oproep om dat ook te blijven doen.

Ik ga ervan uit dat de aanbevelingen consistent en consequent worden toegepast, want op dat vlak moet de overheid het goede voorbeeld geven en dient een sterk signaal te worden gegeven.

Mijnheer de minister, de fiscale onzekerheid treft de culturele sector, en in het bijzonder de festivalsector, zeer hard. Negentig procent van de festivals opereert vandaag via een vzw-structuur. Het argument als zouden ze te professioneel werken, terwijl hun opbrengsten zeer vaak volledig worden geherinvesteerd in het maatschappelijk doel en ze hoofdzakelijk met vrijwilligers werken, dreigt een diverse festivalcultuur te treffen door de financiële druk en de dreiging van commercialisering of overname.

U bevestigde in onze commissie op 12 november de intentie om culturele vzw’s met de juiste ingesteldheid te beschermen en de wetgeving rond de vzw-fiscaliteit aan te passen, conform het regeerakkoord, om ook misbruik tegen te gaan. U stelde echter ook dat de onderwerping aan de vennootschapsbelasting een feitelijke beoordeling vereist die geval per geval moet gebeuren en dat algemene uitspraken complex zijn. Dat laatste draagt net bij tot de huidige onzekerheid.

Culturele vzw’s als de Roma en Dranouter worden geconfronteerd met die fiscale procedures, terwijl ze in essentie hun maatschappelijke rol vervullen door culturele participatie en gemeenschapsvorming te stimuleren.

In het licht daarvan heb ik voor u een aantal vervolgvragen, waarvoor ik verwijs naar de vragen zoals ik die heb ingediend.

Hoe zult u de verklaarde politieke intentie om legitieme culturele vzw's te beschermen vertalen in concrete, objectieve en meetbare criteria in de aangekondigde wetsaanpassing? Welke mechanismen zullen worden ingebouwd om te verzekeren dat de fiscale administratie deze 'juiste ingesteldheid' en het ideële karakter van een vzw op een voorspelbare manier kan vaststellen, en niet langer enkel op basis van subjectieve interpretaties van handelsmethodes?

Hoe zal de minister ervoor zorgen dat de "feitelijke beoordeling" in de toekomst voorspelbaar en objectief wordt, zodat culturele vzw's weten welke mate van 'professionaliteit' of welke omvang van activiteiten aanvaardbaar is, en hoe hij zijn intentie om vzw's met de 'juiste ingesteldheid' te beschermen, zal vertalen naar wetgevende criteria?

De onzekerheid zal pas verdwijnen wanneer de wetgeving is aangepast. Welke timing voorziet de minister om hiervoor een wetsontwerp voor te leggen of de criteria te verduidelijken?

Dank u wel, mijnheer de minister, voor de erkenning van het probleem. Het klopt inderdaad, dit sleept al lang aan. Het heeft soms ook te maken met het moment waarop de fiscus daar extra aandacht aan besteedt en met de manier waarop dat dan extra in de picture komt. Ik heb nog één vraag ter verduidelijking. Is het de ambitie om daar dit jaar nog mee naar het Parlement te komen, zodat daar duidelijkheid over bestaat? (Ja) Dank u wel.

Mijnheer de minister, sinds 1 januari van dit jaar is Peppol verplicht. Wat blijkt echter? Het Belgisch Staatsblad , u kent dat ongetwijfeld, heeft op 13 januari een factuur per post verstuurd.

De betrokken dienst van de FOD Justitie geeft aan dat de verzending van uitgaande facturen via Peppol technisch nog niet volledig operationeel is, dat er nog testen lopen en dat de facturen voorlopig via de ‘gebruikelijke kanalen’ worden verstuurd. De postduif is daar niet meer bij, maar het gaat wel degelijk nog om de klassieke post.

Mijnheer de minister, ik dacht dat e-facturatie door de overheid al langer verplicht was. Voor bedrijven geldt die verplichting nu vanaf 1 januari 2026.

Mijn eerste vraag luidt dan ook als volgt: kunt u ons meedelen welke federale overheidsdiensten vandaag, sinds 1 januari 2026, effectief in staat zijn om uitgaande facturen via Peppol te verzenden en welke niet? Vindt u dat soort gedrag van een overheidsdienst aanvaardbaar?

U hebt een tolerantieperiode ingelast en er komen geen boetes, op voorwaarde dat er inspanningen worden geleverd. Vindt u dat de FOD Justitie en het Belgisch Staatsblad die inspanningen leveren, of vindt u dat ze niet doen wat ze moeten doen? Erkent u bovendien dat ondernemers die vandaag geconfronteerd worden met het in gebreke blijven van de overheid nu moeten werken met een hybride systeem, terwijl zij zelf Peppol-compliant moeten zijn?

Mijn tweede vraag gaat over iets anders. Ik volg nogal de sociale media, vooral LinkedIn, een heel interessant medium, dat u waarschijnlijk kent. Daar verscheen een post van iemand met de naam Bart Vanraes. Collega’s, Bart Vanraes is een freelance preventieadviseur en omschrijft zichzelf als een safety maverick . Dat is altijd interessant, zo’n maverick . Hij postte op LinkedIn een bericht waarin hij het aanslagbiljet van de vennootschapsbelasting deelde, met een pijnlijk punt. Hij schreef dat hij van de FOD Financiën nog altijd aanslagbiljetten via de post ontvangt. Er is dus een klein probleem, want de documenten komen niet binnen via zijn verplichte Peppol-platform.

Die post kreeg enorm veel reacties, mijnheer de minister. Het ging om meer dan 2.000 likes en 167 commentaren. Dat betekent wel wat op LinkedIn. Ik begrijp die reactie ook wel. Hij zegt dat men van ondernemers verwacht dat alles via Peppol verloopt, met als doel minder administratie, minder fouten, meer efficiëntie en meer controleerbaarheid, maar waarom geldt dat principe dan niet voor de overheid?

Er kwamen dus heel veel reacties op. Sommige mensen zeiden dat Peppol enkel geldt voor btw-plichtige partijen en dat de overheid dat niet is, zodat ze dat niet hoeft te volgen. In andere reacties werd erop gewezen dat er een verschil is tussen btw-plicht en btw-belastingplicht. Blijkbaar bevinden bepaalde vzw’s, bpost en verzekeraars zich ook in een uitzonderingspositie. Dat is wat mensen op LinkedIn aangeven.

Ook al is een aanslagbiljet geen factuur, het blijft voor ondernemers natuurlijk wel een document dat verwerkt moet worden. Vandaag gebeurt dat nog altijd door openen, scannen, uploaden en manueel boeken, terwijl de belofte van Peppol net automatisering is.

Mijn vraag luidt dan ook, mijnheer de minister, klopt het dat aanslagbiljetten van bijvoorbeeld de vennootschapsbelasting niet via het Peppol-netwerk kunnen worden afgeleverd en dus nog via de post of andere kanalen worden verstuurd? Kunt u helder uitleggen wat het verschil is tussen btw-plichtig en btw-belastingplichtig en waarom dat verschil ertoe leidt dat sommige diensten en instellingen ‘niet moeten meedoen’?

Vindt u het verantwoord dat de overheid e-facturatie oplegt aan de bedrijfswereld, maar zelf niet systematisch dezelfde digitale standaard toepast? Bent u bereid het principe van leading by example toe te passen en te bekijken hoe we kunnen evolueren naar een model waarin ook G2B-documenten, dus government-to-businessdocumenten, digitaal kunnen worden verwerkt? Welke stappen zet u om de administratieve lasten voor ondernemers echt te verminderen, in plaats van die te verplaatsen naar scan- en plakwerk bij de boekhouder?

Dat zijn veel vragen, mijnheer de minister, maar u weet dat steeds meer mensen Peppol volgen. Ik weet dat u daar veel inspanningen voor levert, maar er zijn toch een aantal vragen waar mensen mee zitten. Ze kijken nu allemaal live naar u om te zien wat u daarover te zeggen hebt.

Dank u voor uw heldere antwoord, mijnheer de minister, dat door de vele kijkers en luisteraars wel geapprecieerd zal worden, want u hebt het goed uitgelegd. De verplichting van Peppol sinds 1 januari 2026 geldt voor iedereen die btw-plichtig is, dus ook voor overheden die btw-plichtig zouden zijn. Het komt me voor dat het Belgisch Staatsblad , dat niet uw verantwoordelijkheid is maar die van de FOD Justitie, ter zake dringend inspanningen moet leveren en zijn facturen via Peppol doorstuurt. Het ging over een factuur voor publicatie in het Belgisch Staatsblad , en dat is onderworpen aan btw. Ik veronderstel dat die factuur dan ook op die manier moet worden bezorgd. Als u dus uw collega, mevrouw Verlinden, tot bekwame spoed kunt aanzetten om Peppol te gebruiken voor haar diensten, zou dat geapprecieerd worden. Ik onthoud ook dat men voor alle andere overheden zonder btw-plicht van plan is over te gaan tot elektronische facturatie G2B, conform het regeerakkoord, een bevoegdheid van uw collega Matz. Dat is een goede zaak. U bent bereid daar eventueel de aanslagbiljetten aan toe te voegen. Overigens, het is goed bedrijven eraan te herinneren dat ze via de e-Box Enterprise, de digitale box voor bedrijven, aanslagbiljetten van de fiscus kunnen ontvangen en daarmee aan de slag kunnen gaan. In het algemeen leeft bij mensen de indruk dat de overheid hen verplicht om digitaal te communiceren; dat is nu eenmaal efficiënter en ook beter controleerbaar. Als de overheid echter is van de bevolking vraagt, verwacht men dat de overheid dat minstens zelf ook doet en het goede voorbeeld geeft. U hebt daarop gewezen en dat wordt geapprecieerd. Ik besluit met wat Bart Vanraes, de zogenoemde Safety Maverick, op LinkedIn daarover zei – ik citeer: “Het voelt toch ergens onlogisch en onrechtvaardig aan: van zaakvoerders wordt digitale discipline geëist, terwijl een deel van de overheid zelf blijft vasthouden aan papier.” De boodschap lijkt alvast te zijn aangekomen bij u. Ik dank u dan ook voor uw antwoord, mijnheer de minister.

Monsieur le ministre, l’accord de coalition fédéral 2025-2029 engage le gouvernement à renforcer le régime fiscal dédié aux chercheurs et salariés entrants afin d’améliorer la position de la Belgique dans la compétition européenne pour les talents et les investissements à haute valeur ajoutée.

Deux mesures sont actées: abaissement du seuil de rémunération de 75 000 à 70 000 euros bruts, et extension de ce régime aux jeunes docteurs ayant moins de cinq ans d’expérience professionnelle, même en deçà de ce seuil. Ces avancées répondront aux attentes des employeurs, universités et centres de recherche. Cependant, la réforme de 2022 a révélé que le manque de clarté des textes d’application, les délais excessifs de ruling et l’absence de coordination entre le SPF Finances, les employeurs et les institutions académiques peuvent transformer une mesure d'attractivité en source de contentieux.

Dans ce contexte, alors que le budget fédéral 2026 est en négociation, il est essentiel que le gouvernement précise le calendrier, les modalités et les garde-fous administratifs nécessaires. Je me permets donc de vous poser trois questions:

1. Concernant un éventuel relèvement de l’abattement à 35 %, la suppression du plafond de 90 000 euros ou d’autres modifications structurelles du régime: quels scénarios sont étudiés, avec quel calendrier de décision et quelle évaluation d’impact budgétaire?

2. Quel est le calendrier précis de mise en œuvre de l’abaissement à 70 000 euros et de l’extension aux jeunes docteurs? Les arrêtés d’exécution et circulaires interprétatives seront-ils publiés avant le 31 décembre 2025 pour une entrée en vigueur au 1 er janvier 2026? Quelles mesures d’accompagnement sont-elles prévues (guide, webinaire, hotline)?

3. Quelles garanties concrètes assurez-vous pour une réelle simplification administrative? Un guichet unique sera-t-il mis en place? Un délai maximal pour le traitement des rulings et un dispositif d’évaluation annuel de l’impact administratif seront-ils instaurés?

Monsieur le président, la raison pour laquelle on arrive seulement à ma question est en partie imputable au président qui a retardé les travaux en commission des Finances. C'est un clin d'œil que je lui fais.

Monsieur le ministre, la numérisation des services bancaires en Belgique ces dernières années a entraîné de grands changements dans l’accessibilité et l’efficacité des banques au service des citoyens. Objectif: réduire les coûts et augmenter les profits des banques.

Parmi ces changements, on retrouve la diminution du nombre d’agences bancaires accessibles physiquement. Les banques ferment de plus en plus les agences physiques, et forcent les citoyens à faire toutes leurs démarches sur internet. Pourtant, beaucoup ont besoin d'avoir un contact humain avec leur banque.

Les Belges subissent ces changements sans aucune contrepartie. On pourrait s’attendre à ce que la fermeture des agences engendre une diminution des coûts d’opération des banques et donc une diminution des frais à charge des citoyens, ou alors que de nouveaux services leur soient offerts, mais rien. Les banques changent, les Belges subissent et les intérêts continuent de stagner.

Monsieur le ministre, quelles actions allez-vous entreprendre pour que les banques implantées en Belgique prennent en compte les réalités et besoins des Belges dans leurs décisions stratégiques?

Madame Schlitz, il convient de rappeler que les banques, comme toutes les entreprises commerciales, sont libres de déterminer dans le respect du cadre réglementaire applicable leurs stratégies et politiques commerciales, en ce compris les dimensions sociétales qu'elles souhaitent prendre en compte dans ce cadre. Il ne m'appartient pas, comme ministre des Finances, de me substituer aux organes de gestion des banques.

Chaque citoyen est libre de choisir la banque avec laquelle il souhaite nouer ou poursuivre une relation de clientèle. Ceci étant, cela n'empêche nullement le gouvernement de prendre des initiatives lorsque, dans les domaines qui relèvent de ses compétences, il constate que des interventions sont souhaitables ou nécessaires. Ainsi, il est arrivé que le gouvernement négocie et conclue avec le secteur bancaire un protocole visant à simplifier et augmenter la transparence en matière de compte d'épargne réglementé.

De même, dans le cadre de la volonté de garantir à tous les citoyens un accès satisfaisant aux espèces, un protocole a été conclu entre les parties prenantes fixant le nombre et la répartition des distributeurs automatiques de billets sur notre territoire. L'évaluation de ce réseau est d'ailleurs en cours, en concertation avec mon collègue le ministre de l'Économie.

Le secteur public a l'obligation de servir tous les citoyens via les canaux numériques, ou analogiques si les gens le demandent. Une banque est une institution commerciale, et c'est à elle de définir sa politique commerciale. Je ne veux et ne peux pas y intervenir.

Merci pour votre réponse. Les banques ne sont pas des entreprises comme les autres, étant donné que les citoyens sont aujourd'hui contraints d'avoir un compte en banque. On ne peut pas vivre en Belgique sans compte en banque. Vous avez besoin, dans votre vie, de pouvoir retirer de l'argent pour pouvoir payer certaines choses et donc faire fonctionner l'économie. On ne peut vraiment pas dire que les banques soient des entreprises comme les autres qui font ce qu'elles veulent.

C'est un choix politique de ne pas vouloir davantage contraindre les banques à leurs responsabilités sociétales. On voit bien le protocole que vous évoquiez sur la disponibilité et l'accessibilité des distributeurs de billets. L'attitude des banques dans ce dossier est scandaleuse. D'abord, elles ont refusé pendant des années d'entrer en négociation et d’installer des distributeurs aux endroits utiles. Maintenant qu'il existe un plan de répartition, que font-elles? Dans ma ville, à Liège, elles se sont amusées à concentrer tous les distributeurs au même endroit. Ainsi, il continue à y avoir des zones blanches, des quartiers entiers sans aucun distributeur, et des endroits où on en trouve dix. Est-ce vraiment l'esprit de l'accord qui avait été passé? Les banques sont-elles vraiment des acteurs de bonne volonté, alors que les citoyens sont obligés de passer par elles?

Aujourd'hui, oui, il appartient au politique de remettre les banques face à leurs responsabilités dans leurs contacts avec la population et dans les services qu'elles rendent à la population, mais il choisit de ne pas le faire.

Monsieur le ministre, il y a quelques semaines, le procureur général du parquet général de Bruxelles s’est exprimé en ces termes: " Lutter contre la criminalité organisée, c’est aussi toucher à la liberté d’entreprendre, parce qu'on va devoir faire plus de contrôles. Voyez le port d’Anvers: il n’y a que 0,5 % des conteneurs qui sont contrôlés. Et on nous dit clairement que si on contrôle 15 % des conteneurs, Anvers va perdre des parts de marché. C’est inaudible pour nous. Mais le résultat, ce sont des tonnes et des tonnes de cocaïne qui rentrent par Anvers. Si on veut vraiment lutter contre la criminalité organisée, il faudra aussi accepter de perdre des points de PIB."

Depuis cette déclaration, j’ai eu l’occasion d’interpeller plusieurs de vos collègues du gouvernement, notamment le ministre de l’Intérieur, et tous me renvoient vers vous en tant que ministre compétent pour les douanes. Je ne doute donc pas que vous allez répondre courageusement aux questions suivantes puisque – c’est ce que je répète inlassablement depuis les premiers jours de ce gouvernement –, tant que le port d’Anvers laissera passer la cocaïne, nous aurons des tirs de kalachnikovs dans les rues de Bruxelles comme d’Anvers.

Monsieur le ministre, quelles sont les justifications de ce taux apparemment très faible de contrôle des conteneurs au port d’Anvers? Pouvez-vous confirmer le chiffre avancé par le procureur général du parquet de Bruxelles? Quelles mesures le gouvernement compte-t-il prendre pour accélérer et renforcer le contrôle des conteneurs, si l’on veut réellement lutter contre le narcotrafic et l’entrée de cocaïne par le port d’Anvers?

Je vous remercie, monsieur le ministre, pour vos réponses.

Personne ne dit que vous ne faites rien et il est vrai que des investissements sont consentis. Toutefois, vous me répondez avec des chiffres absolus et non en pourcentage. Je prendrai donc le temps d’analyser ce qu’il y a derrière ces chiffres et je reviendrai vers vous.

Personne ne demande de scanner la totalité des conteneurs, car nous savons que c’est impossible. Atteindre un taux de 100 % pour les conteneurs à risque serait déjà fantastique. Il faudra également encadrer les nouveaux arrivants. Le problème des dockers et des agents des douanes est comparable à celui des gardiens de prison. Ce sont des professions confrontées à un narcotrafic extrêmement puissant sur le plan financier et très violent. Ces personnes sont particulièrement exposées à l’extorsion, aux menaces, au chantage et à la corruption.

Ce phénomène est observable chez les gardiens de prison, notamment lorsqu’ils sont engagés et formés trop rapidement. Le même risque existe pour les dockers et, le cas échéant, pour les agents des douanes. Je souhaitais simplement vous sensibiliser à cet aspect.

Mijnheer de minister, ik heb een vraag over de verhoging van de accijnzen en de ecofiscaliteit. U hebt die voorgesteld, ook in de tabellen, als een ecologische taxshift, om gedrag te sturen. Ik maak mij daar toch zorgen over. Wanneer ik naar de effectieve cijfers kijk, krijg ik eerder de indruk dat het gaat om een platte belastingverhoging en dat het klimaat wordt gebruikt als excuus om gaten in de begroting te vullen. Dat kan een aantal mensen blindelings treffen, mensen die geen keuze hebben.

Ik maak mij ook zorgen over de stapeling van facturen. U verhoogt de accijnzen, wat goed is voor 365 miljoen euro extra inkomsten, maar we weten allemaal dat er een Europese CO ₂ -taks aankomt en dat de btw in 2030 verplicht terug naar 21 % moet. Niet alleen ik, maar ook experts waarschuwen voor een stijging van 500 euro per jaar.

Wat u wilt doen, en dat is op zich een nobel doel, is mensen richting warmtepompen sturen. De vraag is dan wat u doet met de huurder die afhankelijk is van de oude ketel van zijn huisbaas, of met het jonge gezin dat net heeft gekocht en geen 20.000 euro heeft liggen voor een energetische renovatie. Warmtepompen zijn duur. Ik vrees dat u die mensen richting energiearmoede duwt.

Wanneer ik naar de begrotingstabellen kijk, zie ik dat de inkomsten uit de accijnzen op aardgas en huisbrandolie jaar na jaar stijgen. Waarom is dat zo?

Tot slot is er de timing. Europa verplicht die verhogingen vandaag nog niet, maar u kiest ervoor om vooruit te lopen op de regels. Dat is een voorbeeld van gold-plating , iets wat u zelf vaak bekritiseert. Waarom wilt u roomser zijn dan de paus en iedereen nu al laten betalen, jaren voor het moet? Is dat werkelijk groen beleid, of is het gewoon een snelle manier om uw begroting op orde te zetten?

Monsieur le ministre, sur base des données de l'index ICE, qui détermine le prix du gaz naturel, le prix du gaz a augmenté en passant de 27 à 42 euros par MWh depuis le mois dernier. C'est une augmentation de 50 %.

Avec l'augmentation des accises que j'avais prévues, la facture va augmenter plus rapidement que prévu pour les ménages. Allez-vous revoir cette hausse des accises vu cette flambée des prix? Soixante pour cent de notre gaz naturel est importé des États-Unis. Est-ce que dépendre si lourdement d'un seul exportateur ne nous met pas en situation de faiblesse?

Mijnheer de minister, u begint met te zeggen dat het moeilijk is om de kostprijs in te schatten, maar u geeft toch een raming van 79 euro per gezin, op basis van de gegevens van vandaag. Dat bedrag van 79 euro is dus jaarlijks.

U zegt dat er geen stijging van de btw op gas is, maar er is wel een verhoging van de accijnzen op gas. Ik heb dus andere ramingen of inschattingen gelezen van experts die eerder spraken over 500 euro. De toekomst zal het ons leren. U spreekt over ongeveer 80 euro per jaar, en dat houdt nog geen rekening met de andere btw-verhogingen. We weten immers dat ook de btw op sport en cultuur, hotels en nog een aantal andere zaken, zoals het frietkot, verhoogd wordt. Als u ons een raming geeft van 79 euro per jaar, ga ik ervan uit dat het bedrag waarschijnlijk hoger zal uitvallen.

U spreekt weinig over die ecologische taxshift. Dat was nochtans de bedoeling van deze hele aanpassing. Ik hoor u weinig over het klimaat spreken, mijnheer de minister.

Misschien had ik toch gelijk dat dit eerder een begrotingsoperatie is. Ik zal daarop in de toekomst terugkomen, wanneer we de reële kosten kennen van uw btw-stijging voor de gezinnen. Dank u wel.

Mijnheer de minister, u haalt het sociaal tarief aan. Dat klopt, daar worden mensen mee geholpen, maar slechts 10 % van de bevolking of zelfs minder heeft recht op dat sociaal tarief. Alle anderen moeten die prijsstijging wel betalen. Niet alleen de marktprijs die stijgt, maar daarbovenop komt u met accijnzen. In 2030 zal de btw daarop ook verhogen. Voor al die werkende mensen die geen recht hebben op het sociaal tarief, zal de prijs dus enorm stijgen. Ik wil de woorden van de heer Van Quickenborne niet herhalen, maar dit is echt een regering van taks, taks, taks. Dat is toch niet te doen? Inderdaad, we hebben heel die heisa rond de btw enzovoort. Daar kunt u zeggen dat sommige dingen luxe zijn en niet essentieel voor iedereen, maar energie, uzelf verwarmen, dat moet iedereen doen! En daar verhoogt u opnieuw de prijzen. U doet beloften dat werken meer zal lonen dankzij Arizona. Ik weet niet wie daar nog in gelooft. Ik weet niet of u daar zelf in gelooft, maar deze prijsstijging toont dat u eigenlijk niets geeft om de lonen van de mensen en het welzijn van de mensen. Dank u wel.

Mijnheer de minister, u weet dat de belastingvermindering voor rechtsbijstandsverzekeringen, met die premieaftrek, is afgeschaft. We noemen dat gemakshalve de rechtsbijstandstaks. We hebben daar een interessante, zeer boeiende discussie over gehad. U zei toen in de commissie dat u beleidsoverleg had gehad met de sector en dat dat overleg verder zou worden gezet, en ik citeer, “met het oog op de vermindering van de premies”.

Intussen blijkt het tegendeel te gebeuren, collega’s. In De Standaard van 8 november lezen we dat de premies van marktleider DAS, de rechtsbijstandsverzekeraar DAS, in twee jaar tijd meer dan verdubbeld zijn, van 324 euro naar 771 euro. Andere verzekeraars perken hun aanbod zelfs in. De zogenoemde polis-Geens, genoemd naar minister Geens, die de aftrek ooit heeft ingevoerd, verdwijnt. Echtscheidingen of bouwgeschillen worden in het nieuwe gamma niet langer gedekt, of enkel nog via bemiddeling.

Mijnheer de minister, de afschaffing van de belastingvermindering had volgens uw verklaring de bedoeling om het systeem te vereenvoudigen – minder koterijen. Het probleem is echter dat de consument twee keer betaalt. Ten eerste verliest hij de fiscale aftrek en ten tweede wordt de premie verhoogd. We betalen dus twee keer.

Mijnheer de minister, ten eerste, bevestigt u dat de voorziene afschaffing van de belastingvermindering in werking is getreden? Dat is intussen inderdaad het geval, dus die vraag is enigszins achterhaald. Ik ben vooral geïnteresseerd in het overleg dat u gepland had of hebt met de verzekeringssector. Wat heeft dat opgeleverd? Hoe verklaart u dat de premies vandaag zo sterk stijgen?

Ik had het geval van iemand die mij zijn factuur toonde. Die factuur was, denk ik, verdrievoudigd, van 500 euro naar 1.500 euro. Als men de toegang tot justitie wil democratiseren, collega’s … Er is het pro-Deosysteem, maar niet iedereen kan daarvan genieten. Als men dan tot 1.000 euro per jaar moet betalen om een rechtsbijstandsverzekering af te sluiten, wordt dat meer en meer een luxeproduct.

Mijnheer de minister, de vraag is dan ook – en ik moet dat als liberaal zeer terughoudend stellen, maar ik doe het toch – of u bereid bent te onderzoeken hoe we mensen kunnen beschermen tegen buitensporige premieverhogingen. Misschien is er nood aan meer concurrentie op de markt, ik weet het niet. Ik weet ook niet wat Milton Friedman daarover zou zeggen. We zijn in elk geval benieuwd wat u hierover te zeggen hebt. Dank u wel.

Dank u wel, mijnheer de minister. En geen probleem, u hebt inderdaad heel wat werk, maar het is goed dat u alsnog van plan bent om het overleg met de sector te voeren. Ik ben dus heel benieuwd naar de resultaten daarvan, want die prijsstijgingen zijn werkelijk spectaculair. De prijzen zijn verdubbeld of verdrievoudigd. Er wordt verwezen naar de inflatie en naar het feit dat advocaten veel duurder zouden zijn geworden. Dat is de informatie die mij bereikt, maar de vraag is of dat wel klopt en of daar iets aan te doen is.

Ten tweede verwijst u ook naar het tweejaarlijkse gemeenschappelijke evaluatierapport. Mocht dat op de een of andere manier kunnen worden overgemaakt aan de commissie, aan het secretariaat, dan zouden we u daar zeer dankbaar voor zijn.

Monsieur le ministre, en début d'année 2025, le gestionnaire du réseau de transport d'électricité Elia a procédé à une augmentation de capital de 2,2 milliards d'euros afin de financer d'importants investissements en Belgique et en Allemagne.

Le journal De Tijd a révélé en avril que la Société Fédérale de Participations et d'Investissement (SFPIM) a consenti un prêt de 200 millions d'euros à Publi-T, holding des communes belges et actionnaire majoritaire d'Elia, afin de permettre à cette dernière de conserver son statut d'actionnaire majoritaire et de ne pas être diluée suite à l'opération.

Ce prêt, convertible en actions une fois l'augmentation de capital clôturée, aurait pour effet de faire de la SFPIM un nouvel actionnaire de Publi-T, aux côtés d'investisseurs institutionnels régionaux flamands et privés. Cependant, à ce jour, ni le site de la SFPIM ni celui de Publi-T ne font état de la participation ainsi acquise.

Monsieur le ministre, pouvez-vous confirmer la réalisation complète de l'augmentation de capital prévue par Elia et, le cas échéant, confirmer que la SFPIM est bien devenue actionnaire de Publi-T? Pouvez-vous préciser à hauteur de quel pourcentage du capital de Publi-T s'élève sa participation? Quand la transparence sur la participation de la SFPIM sera-t-elle assurée auprès du public?

Quels sont aujourd'hui les autres actionnaires institutionnels et privés dans cette institution? Pouvez-vous indiquer précisément quels sont ceux ayant pris part à l'opération décrite, en plus de la SFPIM, et à combien s'élève leur participation dans Publi-T?

Quelle est la stratégie d’actionnariat de la SFPIM dans Elia? La SFPIM a-t-elle formulé des objectifs ou émis des conditions à cette participation, notamment en termes de politique d'entreprise, de politique ESG ou de nomination d'administrateurs dans le cadre SFPIM?

Quelle est la stratégie actionnariale de la SFPIM plus largement dans le pilier énergétique prévu par l'accord de gouvernement? La SFPIM prévoit-elle d'autres prises de participation dans le secteur de l'énergie dans un futur proche? Je vous remercie.

Monsieur le ministre, je vous remercie pour vos réponses très précises et pour le tableau que vous nous ferez parvenir par l'intermédiaire du secrétariat et qui permettra, en effet, de nous "éclairer", sans faire de jeu de mots, par rapport à cet apport électrique nécessaire pour pouvoir subvenir aux besoins grandissants en énergie électrique. Je vous remercie encore pour les réponses et l'attention que vous avez apportées à ma question.

Mijnheer de minister, enkele weken geleden publiceerde 11.11.11, in samenwerking met Oxfam en Fair Finance International, het nieuwe rapport Financing Critical Minerals but Failing Critical Safeguards . Uit de studie, die breed werd opgepikt in de binnen- en buitenlandse pers, blijkt dat de Europese financiële sector onvoldoende garanties biedt voor een eerlijke energietransitie. De cijfers zijn sprekend: BNP Paribas en ING verstrekten samen bijna 20 miljard dollar aan mijnbouwbedrijven, ondanks dat hun beleid op vlak van mensenrechten en milieu als ondermaats wordt beoordeeld, met minder dan vier op tien. De impact hiervan wordt concreet gemaakt door de organisatie L'Initiative Bonne Gouvernance et Droits Humains of IBGDH in de Democratische Republiek Congo. Zij rapporteerde over de Kamoa-Kakulamijn, waar in april 2025 nog 72 arrestaties en gewelddadige incidenten plaatsvonden tijdens protesten van de lokale bevolking.

Gezien de ernst van de feiten heb ik de volgende vragen. Hebt u kennisgenomen van de bevindingen over de Belgische grootbanken en hun lage scores op ESG-criteria?

Is er reeds overleg geweest met de sector of de opstellers van het rapport over de feiten?

De auteurs pleiten ervoor de Corporate Sustainability Due Diligence Directive (CSDDD) onverkort toe te passen op de financiële sector. Steunt u dat standpunt zodat wegkijken onmogelijk wordt?

Hoe staat u tegenover de vraag om in Europees verband strikte sociale criteria te gebruiken voor de verwerking van kritieke mineralen en de naleving ervan ook op te nemen in alle handelsakkoorden, zoals aanbevolen in het rapport?

Mijnheer de minister, ik erken dat het een moeilijk evenwicht is: enerzijds zijn de kritieke mineralen nodig voor onze economie en is daarvoor financiering nodig en anderzijds moet de ontginning ervan op een veilige, eerlijke en correcte manier gebeuren.

Ik ben er in ieder geval van overtuigd dat we de kwestie inderdaad vooral op Europees niveau verder zullen moeten opnemen. België kan ter zake niet alleen maatregelen nemen. Ik ga er tegelijk van uit dat we dergelijke projecten blijven financieren conform vastgestelde standaarden.

Mijnheer de minister, we weten dat wat ik nu aankaart, vooral een strijd is van uw collega, de minister van Begroting, de heer Van Peteghem, die de maatregel graag presenteert als gericht tegen de fiscalisten en tegen de managementvennootschappen. Ik weet niet of u dat ook zo presenteert, maar het klinkt natuurlijk goed, alsof u enkel de topconsultants en de excessen wilt aanpakken.

Telkens wanneer ik een Uber of taxi neem in Brussel, spreek ik met de bestuurder. Meestal zijn die chauffeurs heel jonge mensen, die vaak ook 's nachts werken. Zij vertellen mij altijd dat ze een vennootschap hebben. Ze doen dat, omdat ze heel goed begrepen hebben dat de fiscaliteit zo hoog ligt dat ze tegen 50 % belast worden. Die mensen werken heel hard, maar het zijn geen rijke mensen. Het zijn heel kleine zelfstandigen.

U viseert het VVPR-bis-regime, een term die klinkt alsof het om grote vissen gaat. In werkelijkheid is het geen achterpoortje voor de happy few, maar een systeem dat door tienduizenden hardwerkende ondernemers in dit land wordt gebruikt.

Ik wil daarom een heel concreet antwoord. Geldt uw tariefverhoging van 15 % naar 18 % enkel voor de managementvennootschap van de topconsultant, of geldt ze ook voor de vennootschap van de taxichauffeur, de mensen met wie ik vaak spreek? Geldt de tariefverhoging ook voor de loodgieter en voor de bakker op de hoek? Zoals wij het lezen, maakt u geen onderscheid. U scheert iedereen gewoon over dezelfde kam.

Ik begrijp dan ook niet goed waarom sommigen dat blijven framen als een rijkentaks, terwijl u goed weet dat het in de praktijk gewoon een platte kmo-belasting is die de kleine zelfstandigen zal treffen. Kunt u dat bevestigen, mijnheer de minister?

Mijnheer de minister, mijn vraag gaat eveneens over die verhoging van 15 % naar 18 %, waarover mevrouw Bertrand spreekt. Eigenlijk is dat 20 % belastingverhoging. U weet dat er eind vorig jaar nogal wat paniek heerste bij accountants en fiscalisten, omdat mensen dringend geld uit hun vennootschap wilden halen aan het lagere tarief. Bart Van Coile van het ITAA verklaarde dat de onzekerheid het voor zijn leden zeer moeilijk maakt om cliënten correct te informeren. Intussen hebben we vernomen dat alles vast zou liggen in een programmawet, die nog naar het Parlement moet komen.

Mijnheer de minister, wanneer komt die wet naar het Parlement? Is er al een advies van de Raad van State? Wanneer komt de tweede lezing eraan?

Klopt het dat men verwacht dat die maatregel pas ten vroegste op 1 april 2026 in werking zou treden?

Klopt het dat historische winsten, dus winsten opgebouwd in het verleden, bij uitkering vanaf 2026 ook aan 18 % roerende voorheffing zullen worden belast, zelfs als ze onder een ander fiscaal regime zijn gerealiseerd? In de teksten staat dat het tarief voor VVPR-bis-dividenden zou worden verhoogd naar 18 % voor alle uitkeringen vanaf 31 december 2025. Betekent dat dat een dividend dat op 31 december 2025 wordt uitgekeerd reeds onder het nieuw tarief van 18 % valt, of bedoelt u in werkelijkheid vanaf 1 januari 2026?

Voor de liquidatiereserves geldt dat de reserves aangelegd vanaf 31 december 2025 aan 9,8 % zullen worden belast, terwijl oude reserves aan 5 % of 6,5 % kunnen blijven. Klopt dat al dan niet?

Ten slotte, hoe voorkomt u dat die opeenvolging van onduidelijke data, tarieven en uitzonderingen leidt tot paniekbeslissingen, foutieve aangiftes en betwistingen, met als gevolg rechtsonzekerheid voor ondernemers en extra werk voor de fiscus?

Mijnheer de minister, ik begrijp dat dat van toepassing is op alle vennootschappen en dus niet alleen op de managementvennootschappen. Uw collega, minister Van Peteghem, zei over de managementvennootschappen trouwens dat ze een schande waren en dat het de bedoeling was om de excessen eruit te halen. U verwijst naar die excessen, maar ik zie niet goed in welke excessen u eruit zult halen.

Eigenlijk is het een verhoging van 20 %. U zegt dat het effect klein en beperkt zal zijn, maar daarmee ben ik het niet eens.

Dat is een verhoging van 20 %. Dat is een zeer belangrijk effect.

Het effect is dubbel. Voor de kleine zelfstandigen is dat een belastingverhoging van 20 %: voor de bakker, voor de Uberchauffeur, voor de loodgieter, voor de elektricien, mensen die heel hard werken en die extra belastingen zullen betalen. Daarnaast is er ook een effect door de cumulatie van al uw belastingen. Naast deze belasting komt er ook een zeer complexe meerwaardebelasting. Collega Van Quickenborne heeft daar al op gewezen. Er komt ook een verdubbeling van de taks op de effectenrekening. U kunt zeggen dat de rijke mensen beoogd worden, maar al die maatregelen hebben vooral een negatief effect op het investeringsklimaat.

Ik zal u iets vertellen, mijnheer de minister. Een aantal dagen geleden kwam ik een bankier tegen op een receptie. Hij vertelde mij dat hij nog nooit in zijn dertigjarige carrière zoveel mensen heeft ontmoet die hem vragen hoe ze weg geraken uit België, uit dit land. We kunnen dat betreuren. Ik vind dat triestig. Ik zal in elk geval hier blijven. Het gaat erom dat die mensen op een bepaald moment vinden dat er in dit land geen klimaat van ondernemerschap meer is. Dat is het effect van deze maatregel.

Mijnheer de minister, ik denk dat een en ander het gevolg is van het feit dat er over het ondernemerschap karikaturen worden opgehangen, waaraan u voor alle duidelijkheid niet meedoet. U kent wel de karikatuur van iemand die aan zijn zwembad ligt en zichzelf een minimumbezoldiging uitkeert of de karikatuur van de doctoors . Collega El Yakhloufi, die net binnenkomt, zei in een andere commissie dat die ondernemers gratis op onze wegen rijden en gratis onderwijs krijgen en intussen is het kassa kassa, in the pocket . Die uitspraak herinner ik mij nog goed. Door die karikaturen vermindert echter de schroom van de regering om die mensen fiscaal te straffen.

U wilt misbruiken bestrijden. Het behoort tot de opdracht van minister Van Peteghem om de excessen inzake managementvennootschappen aan te pakken. Het gevolg van die maatregel is dat u de gewone bedrijven taxeert, zowel de kleine als de middelgrote. Iedereen met een kleine vennootschap in ons land, honderdduizenden vennootschappen, zal nu plots meer belastingen moeten betalen.

Waar hebben die mensen dat aan verdiend? Dat gaat niet over de sterkste schouders, maar wel over mensen met een gewone activiteit, zoals een bakker, een slager, een loodgieter of een dakwerker. Iedereen die een kleine vennootschap heeft, zal die taks moeten betalen. Het is trouwens niet zomaar een taks, het is 20 % belastingverhoging. Waar hebben die mensen dat aan verdiend? Waarom doet u dat? Waarom moeten zij nu plots 20 % belastingen meer betalen? Ik heb die vraag al een paar keer gesteld aan u en aan de eerste minister, maar u blijft het antwoord schuldig. Dat is een platte belastingverhoging die niets te maken heeft met de sterkste schouders en die er alleen maar komt omdat u zegt dat u ze zult pakken waar u ze kunt pakken. Dat is jammer, want het ondernemersklimaat lijdt daar inderdaad onder.

Als u de optelsom ziet van al de taksen die erbij komen, taks op taks op taks, dan vrees ik inderdaad dat het klimaat voor ondernemers verder verzuurt. Het economisch klimaat is vandaag trouwens ook niet gemakkelijk en we stevenen regelrecht af op slechte resultaten, waarbij bedrijven mensen zullen ontslaan, er minder ondernemerschap is en de goesting om ondernemen in ons land zal dalen.

Mijnheer de minister, herpak u en verlaag de belastingen in plaats van ze te verhogen, zodat onze ondernemers gelukkig zijn. Ik denk trouwens dat er in uw coalitie ook partijen zijn die dat willen, maar het tegendeel gebeurt.

”Je le dis au nom de ma formation politique: il n'y aura pas d'autres taxes, ni de nouvelles taxes”, mais malheureusement, chers collègues, c'est l'inverse qui se passe.

Mijnheer de minister, ik hoop dat u goed geluisterd hebt. Ik denk van wel.

Monsieur le Ministre, cher Monsieur Jambon, dans le cadre de la gestion cadastrale des biens immobiliers, il apparaît que les habitats légers – tels que yourtes, tiny house ou chalets permanents – sont actuellement répertoriés sous la dénomination "maisons de vacances", bien qu'ils constituent pour nombre de citoyens leur domicile ou résidence principale et non un logement de villégiature.

Le Cadastre m'a indiqué que cette dénomination résulte d'une absence de classification spécifique pour les habitats légers et qu'il s'agit d'une appellation "provisoire".

Cependant, cette qualification ne reflète pas la réalité de l'usage et du décret wallon qui a introduit la notion d'habitation légère dans le Code wallon du logement. Ce décret a été adopté le 30 avril 2019 et est entré en vigueur le 1 er septembre 2019, qui confirme l'habitat léger comme habitat et pourrait avoir des conséquences fiscales, notamment sur le montant du revenu cadastral ou sur d'autres obligations fiscales locales ou fédérales.

Dès lors, Monsieur le Ministre:

1. Confirmez-vous que les services cadastraux n'ont pas encore de catégorie propre pour les habitats légers?

2. Cette situation entraîne-t-elle une évaluation spécifique du revenu cadastral (par exemple, une réduction liée à la qualification de "maison de vacances")?

3. Envisagez-vous d'adapter la nomenclature cadastrale afin de mieux refléter la réalité de ces formes d'habitat, croissantes sur le territoire et répondant à de véritables besoins de logement?

Monsieur le ministre, je vous remercie. Vu que cet habitat est reconnu à présent en Wallonie comme un bien permettant la domiciliation, il était évidemment un peu vexatoire de se faire cadastrer en "maison de vacances" alors qu'il s'agit d'un domicile authentique de personnes désireuses de vivre dans ce type de bien. Je vous remercie d'être attentif à l'évolution de la législation, qui est un peu en retard par rapport à la réalité.

Monsieur le ministre, dans le cadre de l’ajustement budgétaire, le gouvernement a décidé de faire passer de 6 % à 12 le taux de TVA applicable aux activités sportives, culturelles et de loisirs, tout en prévoyant une série d’exceptions sectorielles.

Selon les informations communiquées à ce stade, seraient exemptés de la hausse notamment le théâtre de rue, le cirque, l’opéra, la musique classique et la chorégraphie, tandis que d’autres formes de spectacles – concerts de musique pop, rock, rap, festivals ou formes hybrides – seraient soumises au taux majoré.

Or, depuis l’annonce de cette réforme, un flou juridique important persiste quant:

- au champ exact des disciplines concernées ou exclues (théâtre versus théâtre de rue, spectacles hybrides, impro, stand-up, jazz, festivals, etc.);

- aux définitions retenues pour opérer ces distinctions;

- et aux fondements objectifs justifiant une différence de traitement entre formes culturelles contribuant pourtant toutes à la création, à la cohésion sociale et au rayonnement culturel.

Les fédérations professionnelles et les opérateurs culturels indiquent par ailleurs avoir sollicité à plusieurs reprises des clarifications écrites, sans obtenir de réponses précises, y compris de la part des cabinets compétents.

À cela s’ajoute une insécurité opérationnelle majeure liée au moment d’application du taux de TVA: le SPF Finances indique que le taux applicable dépend de la date de vente des billets, ce qui pose de graves difficultés lorsque des spectacles sont mis en vente avant l’entrée en vigueur de la réforme, mais vendus après celle-ci. Les plateformes de billetterie elles-mêmes communiquent de manière contradictoire, accentuant l’incertitude pour les organisateurs comme pour le public.

Enfin, plusieurs acteurs dénoncent le caractère potentiellement discriminatoire et disproportionné de la mesure, qui pourrait être contestée au regard des principes d’égalité de traitement, de sécurité juridique et de proportionnalité, notamment dans le cadre de l’avis du Conseil d’État attendu.

Dans ce contexte, monsieur le ministre, pouvez-vous préciser:

Les définitions juridiques exactes retenues pour déterminer les disciplines culturelles exemptées ou non de la hausse de TVA?

Les justifications objectives et vérifiables qui fondent ces distinctions entre formes culturelles?

Le modus operandi précis prévu pour les opérateurs en matière de billetterie, en particulier lorsque la mise en vente et la vente effective interviennent de part et d’autre de l’entrée en vigueur de la réforme?

Les garanties apportées afin d’éviter toute discrimination arbitraire et toute insécurité juridique pour les secteurs concernés?

Mijnheer de minister, mijn vraag gaat over de btw-kwestie. De heer Piedboeuf luistert aandachtig mee. We hebben het al gehad over de btw op meeneemmaaltijden. Ik zeg niet dat dat verteerd is, maar intussen weten we hoe dat zit. Dat gaat dan over de pizza's en dergelijke.

U lacht ermee, mijnheer El Yakhloufi, maar er is nog een tweede btw-saga in het btw-circus, want blijkbaar zou de btw-verhoging van 6 % naar 12 % niet gelden voor het circus, voor voorstellingen van straattheater, voor choreografie, opera en klassieke muziek.

U zult zeggen dat we daar al eerder over hebben gediscussieerd in de commissie, maar dit is een nieuw element, dat volgens De Standaard zou zijn ingevoerd op vraag van Les Engagés. De krant citeert het kabinet van Maxime Prévot, een sympathieke minister: “We hebben er inderdaad als enige partij voor gevochten om de status quo voor cultuur te behouden.

Mijnheer de minister, dat is opvallend. We hebben daar inderdaad op 14 juni over gediscussieerd, maar voor mij wordt het wel bijzonder complex. Ik heb dus een aantal vragen.

Ten eerste, klopt het dat minister Prévot en Les Engagés daarvoor gelobbyd hebben, zoals hij zelf toegeeft in De Standaard ? Klopt dat of niet? U was erbij in het kernkabinet, dus u herinnert zich levendig hoe die discussie verliep.

Ten tweede, wat is de logica achter die uitzonderingen? Ik probeer dat te begrijpen, want er staat letterlijk klassieke muziek . Onlangs woonde ik een optreden bij van Matthias De Jaeger, een muzikant die moderne klassieke muziek speelt, en het was een thuisconcert. Ik vond dat heel mooi, maar hij vroeg me of het dan 6 % of 12 % is. Zal er een beoordeling plaatsvinden om te bepalen of iets klassiek is of moderne klassieke muziek? Wat doet u met jazzklassiek, een soort fusion? Ik houd daarvan, ik weet dat u van klassieke muziek houdt. Valt jazzklassiek dan ook onder klassieke muziek of niet?

Dan is er het circus. Het circus valt blijkbaar onder 6 %, maar wat met internationale producties zoals Cirque du Soleil? Is dat een circus of een voorstelling? Wat doet u met musicals? Een musical bevat muziek, maar niet altijd klassieke muziek, en is ook een voorstelling. Valt een musical dan onder 6 % of 12 %? Moet men dan kijken naar het soort musical: een klassieke musical of een moderne musical?

Iets wat ik echt niet begrijp, is het volgende: musea worden belast aan 12 %, terwijl het circus aan 6 % is. U bent nochtans een grote museumliefhebber. Het lijkt alsof hoge cultuur, zoals het circus, voordeliger is dan musea, die volgens deze logica mindere cultuur zijn.

Kunt u ons dat eens uitleggen? Waar is men eigenlijk mee bezig?

Dank u, mijnheer de minister, voor uw antwoord. Als ik dat mag zeggen, vond ik uw antwoord beter dan de discussie die we in de vorige commissievergadering hadden, omdat u wel zeer concreet was. Wat ik interessant vind, is dat u zegt dat het advies van de Raad van State bepalend zal zijn. Ik heb dus de indruk dat het best zou kunnen dat de tekst alsnog wordt gewijzigd, wat ik niet onverstandig zou vinden. Collega’s, laten we eerlijk zijn. Ik denk dat de minister zelf ook een beetje plaatsvervangende schaamte voelt bij alles wat er aan het gebeuren is. Ik neem u dat niet persoonlijk kwalijk, absoluut niet. Ik denk trouwens ook niet dat Jambon in de ministerraad gezegd heeft dat hij van opera houdt en dat hij niet de clown wil zijn… Dat denk ik niet. Zo bent u niet, zo functioneert u niet. We zitten toch in de politiek om de dingen eenvoudig te maken. Maar ik heb nu de indruk dat we voortdurend bezig zijn om alles moeilijker en complexer te maken. Niemand begrijpt het nog. Oké, een musical is 12 %, dat is uitgeklaard. De Night of the Proms is ook 12 %. Maar als we voor elke activiteit eerst moeten bepalen of het 6 % of 12 % is, dan zijn we nog lang bezig. Dan kunnen hier elke week vragen aan de minister worden gesteld, terwijl u intussen wel andere zaken te doen hebt. Mijnheer de minister, wanneer u naar de tweede lezing van het koninklijk besluit gaat, stop dan met al die koterijen en zotternijen. Herleid het tot de essentie. Zorg er ook voor dat jonge mensen niet worden gediscrimineerd. Jongeren die naar Werchter gaan, moeten plots 12 % betalen, onder meer ook de kinderen van onze goede collega Vanbesien. Maak het dus gewoon eenvoudig. Dat is wat de mensen verlangen van u en van de regering: de dingen eenvoudig maken in plaats van ze voortdurend complexer te maken. Dat is goed voor de mensen, goed voor de administratie en vooral goed voor ons land en onze economie. Helmut Lotti heeft gezegd dat als hij voor klassiek gaat, het 6 %, en als hij voor metal gaat, is het 12 %. Ik heb Helmut al in beide gedaanten gezien. Maar, mijnheer de minister, het kan toch niet zijn dat het muziekgenre bepaalt hoeveel btw je betaalt. In uw geval zou het dan 6 % zijn en in mijn geval 12 %. Dat kan toch niet. Terug naar de tekentafel dus. Er is wel het lichte engagement om het anders te doen. Mijnheer de minister, het kan inderdaad ook anders. Punt.

Monsieur le Ministre, Cher Monsieur Jambon, la plupart des communes font appel au mécanisme des RCA afin de gérer leur patrimoine immobilier, sportif ou non, et à l'occasion, mais pas exclusivement, d'étaler le paiement de la TVA sur les travaux immobiliers dans le temps.

Avec la nouvelle mesure d'augmentation de la TVA de 6 à 12 %, les Communes et leurs RCA seront directement concernées, en raison du mécanisme de subsides liés aux prix, instauré par la décision du SPF Finances E.T.129.288 du 19 janvier 2016 (entrée en vigueur le 1 er janvier 2016), remplacée par la circulaire 2022/C/100 du 13 octobre 2022.

Avant 2016, il y avait une séparation nette entre subsides liés au prix soumis à TVA et subventions de fonctionnement. Depuis lors, il semble que l'administration considère que tant les subsides liés au prix que les subventions de fonctionnement doivent être soumis à TVA, ce qui présente l'inconvénient pour des opérations internes à la gestion communale d'ajouter de la TVA alors que la plupart du temps les subsides de fonctionnement concernent le paiement du personnel.

Pourriez-vous, Monsieur le Ministre, confirmer la distinction qu'il y a entre d'une part les subsides liés au prix passibles de la TVA pour utilisation des locaux qui ont permis cet étalement de TVA et les subventions qui permettent simplement d'intervenir pour le paiement du personnel affecté?

Je vous remercie, monsieur le ministre, pour ces précisions fondamentales. Nous sommes tout à fait d'accord sur cette distinction et d'accord d'appliquer la TVA sur les subsides liés au prix, mais il fallait évidemment exonérer les communes de payer de la TVA sur les subventions qu'elles donnent à la RCA pour pouvoir fonctionner. C'est une très bonne nouvelle qui va rassurer, je le pense, énormément de RCA qui font un excellent travail en matière économique pour notre pays.

Monsieur le Ministre, il y a qq années nous avons décidé de soumettre les intercommunales de développement économique à l’Impôt des Sociétés, dans le cadre de cette imposition et en toute bonne logique les subsides perçus sont exonérés. En province de Luxembourg, l’intercommunale Idelux a créé un fonds d’expansion alimenté par moitié par la province et par moitié par les communes. Ce fonds d’expansion, qui en réalité est un subside, permet de contribuer à financer ou à attirer des projets stratégiques et utiles pour le développement économique, la création d’emplois, etc.

Ce prélèvement sur ce fonds d’expansion se trouve bien évidemment dans le résultat mais il s’ensuit qu’il est soumis à l’Isoc ce qui est une aberration. En effet, cette contribution publique, équivalent à un subside, se retrouve amputé du montant de l’impôt et in fine réduit la dotation du public au public. Pourriez-vous, Monsieur le Ministre, établir une circulaire qui dispense de cette contribution injuste?

Je vous remercie de votre réponse.

Monsieur le ministre, je comprends la réponse concernant les subsides régionaux, mais, ici, on est devant une intercommunale de développement économique qui, pour pouvoir faire du développement économique, sollicite les provinces et les communes à abonder dans un fonds d'investissement, en quelque sorte.

Pour développer des projets et attirer des entreprises, ce fonds d'investissement permet de faire des aides aux entreprises, etc. Donc, il est un peu contradictoire que les apports des associés soient soumis à l'impôt des sociétés alors qu'ils permettent de réaliser l'objet social. Là, on a vraiment un problème, parce que ce sont des subsides qui devraient être eux-mêmes exonérés, et pas passibles de l'impôt des sociétés.

Je leur ai déjà expliqué qu'il faudrait peut-être qu'ils fassent des augmentations de capital et puis des diminutions de capital, mais je trouve qu'on devrait trouver un moyen d'exonérer les apports des associés pour financer le développement économique. Je vous soumettrai éventuellement un dossier argumenté à ce sujet.

Merci monsieur le ministre pour toutes vos réponses. Je crois que nous avons fait avancer beaucoup de sujets.

Monsieur le ministre, comme vous le savez probablement, les États-Unis ont obtenu début janvier que leurs multinationales échappent à l'impôt minimum Pillar 2 de 15 % qui s'applique pourtant à toutes les multinationales européennes et donc également aux sociétés belges qui se sont développées à l'étranger.

Pouvez-vous m'indiquer quel a été le bénéfice net pour le Trésor de Pillar 2 jusqu'ici, c'est-à-dire les impôts supplémentaires que Pillar 2 a permis de récolter, moins les montants qui ont dû être investis pour créer une administration qui contrôle et supervise l'implémentation de cette nouvelle réglementation?

Toutes les réponses étaient vraiment intéressantes. Merci, monsieur le ministre.

Mijnheer de minister, dit debat is eigenlijk heel eenvoudig. België zegt dat illegale nederzettingen in bezet Palestijns gebied in strijd zijn met het internationaal recht. Dat is ons officiële standpunt. Tegelijkertijd tonen rapporten van internationale organisaties aan dat Belgische financiële instellingen nog altijd betrokken zijn bij bedrijven die daar actief zijn. Ze steunen bedrijven die daar bouwen, die daar investeren in infrastructuur en die ondersteunen in een bezettingssituatie die wij zelf onwettig noemen. Dat wringt, want woorden moeten met daden kloppen. Dat is wat de mensen van ons vragen.

Daarom zijn mijn vragen heel concreet, mijnheer de minister. Hoe beoordeelt u deze vaststelling in het licht van het internationaal humanitair recht en van maatschappelijk verantwoord ondernemen? Dit gaat niet over meningen, dit gaat over regels die we zelf onderschrijven.

Acht u het aanvaardbaar dat Belgische financiële instellingen betrokken blijven bij activiteiten die bijdragen aan een illegale bezettingssituatie? Heel eenvoudig ja of nee antwoorden volstaat.

Overweegt deze regering bindende regels of een nationaal sanctiemechanisme zolang er geen Europese consensus is, of blijven we wachten terwijl het geld gewoon blijft stromen en daar elke dag de huizen van mensen worden platgereden door een bulldozer? Dat is de realiteit.

Hoe zal België er concreet voor zorgen dat zijn financieel beleid niet bijdraagt aan de schending van het internationaal recht, niet in verklaringen maar in afdwingbare keuzes. Want de mensen verwachten terecht dat hun spaargeld, hun pensioenen en hun verzekeringen geen rol spelen in een situatie die we juridisch veroordelen. De mensenrechten zijn geen bijlage, ze zijn toetsstenen van onze samenleving. Ik hoor graag hoe u die verantwoordelijkheid vandaag opneemt.

Ik veronderstel dat u verwijst naar het rapport Don't Buy into Occupation. Ik kan niet ingaan op vragen van internationaal recht, maar wat mijn bevoegdheid betreft, blijft de essentie dat de Belgische banken moeten voldoen aan alle wetten, regels en conventies die op hen van toepassing zijn, waaronder - en dat spreekt voor zich natuurlijk - mensenrechten. Dat behoort tot het due diligencewerk dat banken al onder het huidige kader moeten vervullen, zeker wanneer het gaat om belangrijke financieringsbeslissingen.

Wat uw vraag over mogelijke nationale regels betreft, onderzoekt de Thesaurie of een nationaal sanctieregime kan worden ingevoerd. Dat onderzoek is nu dus lopende, maar op basis van een eerste analyse lijkt dat juridisch niet vanzelfsprekend. Is dat logischer in een Europees verhaal? Het onderzoek is bezig en nog niet afgerond.

Mijnheer de minister. Ik ben even aan het kijken of u op al mijn vragen hebt geantwoord. Er zijn twee dingen. Er is het Europese verhaal, mijnheer de minister. Als we wachten op het Europese verhaal, dan zullen we nog heel lang mogen wachten. Ik ben wel blij dat u zegt dat de kwestie wordt onderzocht en dat u het nodige aan het doen bent. Mijn vraag is welke sancties u zult opleggen aan de financiële instellingen die toch zo blijven handelen. De realiteit is dat ons spaargeld vandaag wordt ingezet, het spaargeld van de kleine belegger, over wie heel veel collega's in de commissie voor Financiën spreken. Het gaat om Jan de bakker, Thomas de tassenverkoper, Mo met de pizzeria. Het zijn die mensen van wie het spaargeld wordt ingezet. Het spaargeld van de gewone werkmensen wordt belegd in Israël. Daar worden huizen mee platgebombardeerd, daar wordt mee geïnvesteerd in nieuwe bezettingen op grond die niet van de Israëli’s is. Men moet zeer streng zijn. Ik hoop dat u met de regering heel duidelijk nee zegt tegen dat beleid en dat u al die mensen die zo handelen, ook zult blijven bestrijden.

Mijnheer de minister, deze vraag gaat over de taks op de effectenrekening. U verdubbelt die taks van 0,15 % naar 0,3 %. Zoals u weet is die taks van toepassing op effectenrekeningen waarvan de waarde meer dan 1 miljoen euro bedraagt.

Het probleem betreft de cliënten van Belgische verzekeringsondernemingen die een tak 23-beleggingsverzekering onderschrijven. Een tak 23 - dat kent u, mijnheer de minister - is een levensverzekering die eigenlijk een belegging is. Dat is dus goede praktijk.

Het probleem is echter dat die mensen eigenlijk geen gebruik maken van een effectenrekening. De effectenrekening staat immers op naam van de verzekeringsonderneming. Die rekent dan de taks door aan haar cliënten. Dat is ook door de vorige minister van Financiën aan de verzekeringsondernemingen als normale praktijk erkend. Dat betekent wel dat voor die cliënten de drempel van 1 miljoen euro niet geldt, wat tegen de geest van de wet ingaat. Zij betalen de taks op de effectenrekening immers ook voor zeer kleine bedragen. Dat betekent dat er een ongelijke behandeling is tussen deze beleggers en de beleggers in financiële instrumenten die zelf een effectenrekening hebben geopend bij een financiële instelling. Ik vind dat discriminatie.

Mijnheer de minister, wat zult u ondernemen om deze ongelijke behandeling te stoppen?

Er is echter nog een tweede probleem. Beleggers die via hun Belgische verzekeringsmakelaar wensen in te tekenen op een tak 23-beleggingsverzekering, zullen de keuze hebben tussen een tak 23-verzekering bij een Belgische verzekeraar, waarop de taks op de effectenrekening wel van toepassing is, of een tak 23-verzekering bij een Luxemburgse verzekeringsondernemer, die in België via de Belgische verzekeringsmakelaar onder het stelsel van de vrije dienstverlening kan worden aangeboden en waarop de taks dan niet van toepassing is.

Het spreekt voor zich dat cliënten eerder de minst belaste weg zullen kiezen en dat is ook absoluut legaal. Ze zullen dus het Luxemburgse tak 23-verzekeringsproduct verkiezen boven het Belgische tak 23-verzekeringsproduct. De verzekeringsmakelaar, die het belang van zijn klant moet dienen, is bovendien verplicht om het product met de minste kosten te adviseren.

Mijnheer de minister, wat zult u ondernemen om dit ongelijk speelveld tegen te gaan en ervoor te zorgen dat aan deze ontsnappingsroute een einde wordt gesteld?

Mijnheer de minister, u hebt gelijk op één punt. Er is namelijk niets veranderd. Dat is net het probleem. Het probleem is echter wel groter geworden, precies omdat u de taks verdubbelt. De ongelijkheid wordt dus alleen maar groter. Dat is het probleem. U kunt uiteraard stellen dat het al zo was in 2021 maar u voelt toch ook aan dat er hier een ongelijke behandeling is. Het is niet fair dat mensen die in een tak 23 investeren met heel kleine bedragen van misschien 50.000 euro of 100.000 euro, ook die belasting moeten betalen terwijl die taks normaal gezien pas van toepassing is vanaf 1 miljoen euro. U beweert dat er niets is veranderd. Er is wel iets veranderd, namelijk dat u de taks hebt verdubbeld. Het probleem wordt daardoor alleen maar schrijnender. Ook het probleem van de concurrentie met Luxemburgse producten wordt groter. Het verschil in tarief van de taks maakt het immers veel interessanter om een Luxemburgs product aan te kopen in plaats van een Belgisch product. Dat is erg jammer voor onze Belgische verzekeringen. Ik ben het dus niet eens met u. U verschuilt zich achter een arrest en achter een juridische redenering maar het gaat hier niet over het recht of over een juridische redenering, het gaat over wat fair is, over wat onze economie en onze verzekeringsproducten bevordert en over wat fair is voor de kleine belegger in België. Ik ben dus heel teleurgesteld door uw antwoord. Ik had van u verwacht dat u toch iets aan het probleem zou doen. Het kan immers anders en het moet ook anders.

Mijnheer de minister, op 8 januari keurde het Parlement een resolutie met betrekking tot de misbruiken bij de deelplatformen goed. Die resolutie bouwt verder op talrijke onderzoeken, inspectieverslagen, reportages en duidelijke rechtspraak dat platformen zoals Uber en Deliveroo het fiscale voordeel voor vriendendiensten niet mogen gebruiken, omdat het gaat om apps die werknemers aansturen. Wie onder dat fiscale statuut met de fiets bijvoorbeeld hamburgers en frieten rondbrengt, is niet verzekerd, niet beschermd en onderbetaald. Bovendien is er vaak sprake van fraude door handel in valse accounts waarbij mensen hun identiteit verhuren, zodat men toch voor de platformen aan de slag kan. Anderzijds worden de deelplatformen die wel correct handelen, uit de markt geconcurreerd. Een meerderheid in het Parlement vond dat zulks niet langer kon en veroordeelde met de resolutie ondubbelzinnig het misbruik van dat stelsel. Dat was een belangrijke stap.

Ik heb een eenvoudige vraag. Een meerderheid van het Parlement heeft zich ervoor uitgesproken om de misbruiken onder dat stelsel aan te pakken. Zult u de resolutie uitvoeren? Dat betekent dat er geen nieuwe rulings met die platformen mogen worden overeengekomen of rulings worden verlengd.

De resolutie gaat ook in op de erkenningsprocedure. Aangezien die vandaag vrij formeel is, kan men bij wantoestanden de erkenning niet intrekken of weigeren met als argument dat de aanvrager geen vriendendiensten aanbiedt, maar een werkgever is. Unizo en UCM hebben duidelijk geadviseerd om de erkenningsprocedure aan te passen. We mogen geen achterpoortjes meer toelaten. Zult u bijgevolg alle achterpoortjes sluiten? Zo ja, binnen welke termijn? Ik kijk uit naar uw antwoord.

Mijnheer de minister, met de aangehaalde resolutie, die als doelstelling heeft zwartwerk tegen te gaan en rechtszekerheid te bieden over het statuut, formuleert het Parlement een aantal concrete verzoeken. Hoe en wanneer zult u die implementeren?

Wanneer zult u de uitspraken van het arbeidshof en de Administratieve Commissie ter regeling van de Arbeidsrelatie dat fietskoeriers als werknemers moeten worden beschouwd, wettelijk verankeren? Wat rechtvaardigt nog verder uitstel?

Hoe verliepen de controles op het peer-to-peerstatuut in het verleden? Hoe zult u de controles versterken, onder meer op de onderverhuur van accounts, alsook op de bedrijfsvoorheffing, die moet worden doorgestort?

Hoe zult u de administratieve verplichtingen afdwingen in het kader van artikel 321quater van het WIB1992, dat gaat over de plichten van exploitanten van een digitaal samenwerkingsplatform?

Wanneer mogen wij een campagne verwachten voor platformmedewerkers, waarin hen wordt gewezen op hun rechten en plichten onder de fiscale peer-to-peerregeling en de mogelijke fiscale gevolgen van meerdere accounts? Welk budget trekt u daarvoor uit?

Ten slotte, hoe zult u de omzetting van het EU-richtlijn betreffende platformwerk in nationale wetgeving, die uiterlijk op 2 december 2026 rond moet zijn, coördineren met uw collega-ministers Clarinval en Vandenbroucke?

Mijnheer de minister, ik dank u voor het antwoord.

Wat de controles betreft, mijn standpunt ter zake is dat men natuurlijk een heel bataljon aan inspecteurs kan inzetten voor controles, maar men het probleem ook bij de bron moet aanpakken. De rulings voor de platformen en de erkenningsprocedure moeten worden herbekeken.

Ik noteer dat de dienst Voorafgaande Beslissingen, voor een ruling wordt verlengd, de vraag opnieuw onderzoekt. Ik hoop dat hij daarbij met alle elementen rekening houdt, zowel met rechtspraak als met alle onderzoeken en met de resolutie, en dat hij die niet meer verlengt.

U wilt de erkenningsprocedure zeker herbekijken. Dat is een positief antwoord op de resolutie. Ik kan het niet meer aanzien, mijnheer de minister. Er fietsen voortdurend maaltijdkoeriers op straat voorbij. Wetende dat meer dan 82 % in dat statuut werkt, is de kans groot dat ze worden uitgebuit. Bovendien zijn ze onvoldoende beschermd en misschien is er ook sprake van onder andere sociale fraude via valse accounts, fiscale fraude en handel in valse accounts. Ik vind dat we de uitbuiting op onze straten moeten stoppen.

Mijnheer de minister, ik dank u voor het antwoord.

Vanuit de oppositie stemden wij ook voor de resolutie, resolutie die trouwens op het Vlaams Belang na unaniem wed goedgekeurd, en onderstreepten wij dat de uitvoering absoluut moest worden opgevolgd. De auteur van de resolutie, mevrouw Vanrobaeys, heeft dat ook bevestigd. Een resolutie mag geen dode letter blijven.

Ik hoor dat er al een aantal initiatieven zijn. Ik begrijp ook dat er op bepaalde vlakken nog stappen kunnen worden gezet. Daarom zullen wij u over het onderwerp regelmatig blijven ondervragen, tot de verschillende maatregelen die in de resolutie zijn overeengekomen, zijn uitgevoerd.

Mijnheer de minister, op 5 januari besliste de OESO binnen het Inclusive Framework om een zogenaamde side-by-sideregeling in te voeren binnen de mondiale minimumbelasting voor multinationals, de Pillar 2. Die regeling laat toe dat multinationals met een Amerikaans moederbedrijf onder bepaalde voorwaarden worden vrijgesteld van bijheffingen via de Income Inclusion Rule of de Undertaxed Profits Rule, terwijl Europese ondernemingen volledig onder het Pillar 2-kader blijven vallen.

Die beslissing roept vragen op over een gelijk speelveld en over de impact op de Europese en de Belgische belastinggrondslag. Daarnaast staat die beslissing op gespannen voet met de herhaaldelijk uitgesproken Europese ambities inzake strategische autonomie, economische weerbaarheid en het verdedigen van gezamenlijk afgesproken internationale standaarden.

Ten eerste, hoe beoordeelt u het risico dat die regeling leidt tot een oneerlijk speelveld tussen Europese en Amerikaanse multinationals? Deelt u de analyse dat dit de Europese en Belgische belastinggrondslag kan uithollen?

Ten tweede, hoe rijmt u de nadruk op strategische autonomie met het aanvaarden van uitzonderingen die onder externe druk tot stand komen en die eerder afgesproken regels uithollen?

Ten derde, kunt u toelichten hoe België binnen de Europese Unie en de OESO pleit voor het verdedigen en het niet afzwakken van gezamenlijk afgesproken standaarden?

Ten slotte, het herhaald toevoegen van uitzonderingen en safe harbors ondermijnt de geloofwaardigheid van de mondiale minimumbelasting. Hoe staat België tegenover alternatieve, meer inclusieve kaders voor internationale fiscale samenwerking, zoals de momenteel lopende onderhandelingen binnen de Verenigde Naties?

Het verheugt mij dat u de doelstelling van Pillar 2 onderschrijft en dat België zich constructief opstelt over de samenwerking op VN-niveau. Zodra die aangekondigde analysenota beschikbaar is, willen we deze zeker nog eens samen doornemen. We hebben deze problematiek enkele weken of maanden geleden al besproken in de commissie in het kader van de bespreking van uw wetsontwerp tot wijziging van de wetgeving rond de minimumbelasting voor multinationals. Naar aanleiding daarvan hebben Anders. en de MR al een pleidooi gehouden om Pillar 2 aan de kant te zetten en om dat dossier te agenderen op de Ecofin-vergaderingen. U zei toen dat het alvast het plan was dat dit dossier op de Ecofin-vergadering besproken zal worden. Ik herhaal mijn pleidooi om daar te pleiten voor het verdedigen en niet het afzwakken van de internationale afspraken. U kondigde aan om voor de omzetting rond de side-by-side-akkoord met een grondige analyse zal komen. Daar kijk ik ook naar uit. Ten slotte herhaal ik mijn vraag om regelmatig in deze commissie een debriefing te organiseren na de vergaderingen van de Eurogroep en Ecofin, zoals minister Van Peteghem dat deed in de vorige legislatuur.

Mijnheer de minister, ik heb de notificaties bekeken en verwijs specifiek naar notificatie 48. Daarin erkent u dat de douane de toevloed aan pakjes nu al niet aankan. U trekt daarom 83 miljoen euro uit voor extra scanners, IT en personeel om die taks te kunnen innen. De kosten staan vast, maar de inkomsten zijn onzeker geworden. De nationale taks is geschrapt en de Europese variant start pas in de tweede jaarhelft.

Mijn eerste vraag is of de kostprijs van de handhaving, dus 83 miljoen euro, in 2026 niet hoger dreigt uit te vallen dan de effectieve netto-opbrengst die België mag overhouden.

Ik heb een tweede vraag. In notificatie 48 schrijft u voor 2026 een bruto-opbrengst van 223 miljoen euro in, een bedrag berekend op basis van een nationale taks die zou ingaan op 1 januari 2026. Intussen is, zoals ik net zei, bevestigd dat die nationale taks er niet komt en dat de Europese taks pas start in juli 2026, dus zes maanden later. Mislopen we hierdoor niet de inkomsten van de pakjestaks van minstens de eerste zes maanden van 2026 onherroepelijk? Wat met de bedragen van de komende jaren? Hebt u dat verlies reeds verrekend in uw tabellen of is uw saldo momenteel te optimistisch voorgesteld?

Mevrouw Bertrand, u had mijn antwoord kunnen weten, want die vraag is al gesteld. Ik heb die kwestie al omstandig toegelicht, maar ik doe het nogmaals, geen enkel probleem.

Ik kan u bevestigen dat tussen de budgettaire tabel die we destijds hebben opgesteld, de begrotingsnotificaties en de actuele stand van zaken vandaag, al heel wat gebeurd is. We volgen die situatie op en zullen bij de begrotingscontrole een herraming maken van de verwachte opbrengst.

Zoals u weet, heeft de Ecofin-Raad recent, in november, beslist om de bestaande vrijstellingsregel voor invoer van goederen met een waarde tot 150 euro af te schaffen en een soort importheffing in te voeren. Oorspronkelijk was het voorstel 10 %, dat is omgezet in diezelfde Ecofin-Raad naar 3 euro; dus geen percentage, maar 3 euro per pakje. In onze oorspronkelijke raming, waarin wij zelf een handling fee zouden invoeren, hebben we rekening gehouden met een verplaatsing van de stroom. Als heel Europa dat doet, zal die verplaatsing er niet zijn. Wat in Luik binnenkomt, bijvoorbeeld, is voor een derde voor de Duitse markt. Als natuurlijk Duitsland mee in dat systeem zit, is er geen enkele reden voor (…) en gaan we dus op een zeer hoog aantal pakjes die momenteel in Luik en Antwerpen binnenkomen, een Europese heffing van 3 % hebben. U weet dat wij daarvoor op 0,25 % rekenen, dus 75 cent, maar op een veel groter volume dan ingeschat.

De nationale handling fee is niet afgeschaft. Dat moet ik tegenspreken. In de pers is dat anders vermeld, maar dat klopt niet. Wat we wel hebben gezegd, is dat we enkel een pakjestaks willen invoeren boven op de Europese heffing, als we dat kunnen doen in samenwerking met al onze buurlanden. Nederland, Frankrijk, Luxemburg en België zijn daartoe bereid. Duitsland heeft recent aangegeven dat het dat niet zelfstandig zal doen, tenzij het in heel Europa wordt ingevoerd. Duitsland is wel bereid om het eerder in te voeren, maar het moet een Europees initiatief zijn. Daarom zal er een brief worden geschreven door deze vijf landen aan Europa om, boven op de importheffing, ook de handling fee in te voeren. Dat zijn immers twee verschillende zaken.

Er zijn dus nog enkele variabelen, maar we zullen dat tegen de begrotingscontrole beter kunnen inschatten. De raming die we hebben gemaakt met een handling fee van 2 % houdt rekening met een substantiële verplaatsing van het transport. Nu zijn we zeker dat de handling fee van 3 euro, waarvan 75 cent in België blijft, op een veel grotere basis zal worden geheven. De finetuning van dat bedrag zal tegen de begrotingscontrole zijn afgerond.

Europa plant echter ook een handling fee te doen – het is een beetje complex –, en die we naar voren willen trekken en de onderhandelingen daarover zijn lopende in trilogen tussen het Europees Parlement, de Raad van de EU en de Europese Commissie. De uiteindelijke wetgevende tekst en de budgettaire raming kunnen dus nog wijzigen. Onze bedoeling blijft echter om, zo snel mogelijk en liefst in Europees verband, de handling fee boven op de importheffing te heffen.

Dank u wel, mijnheer de minister. Ik begrijp dus dat de bruto-opbrengst van 223 miljoen euro totaal onzeker is en dat u het nog niet weet. Het zal afhangen van de beslissing van Duitsland. Drie buurlanden zijn al mee met het verhaal, maar het is nog onzeker of Duitsland zal meedoen. Dat zal afhangen van de vraag of er een Europees initiatief komt. Dat betekent wel degelijk dat er 223 miljoen euro in het gedrang komt. Dat moest op 1 januari ingaan, maar dat zal niet het geval zijn. U denkt dat het misschien nog op een andere manier kan lukken, maar dat weten we nog niet. We zullen dat pas zien op het moment van de begrotingscontrole. Zekerheid hebt u vandaag in ieder geval niet. Dat hoor ik ook niet van u. U hebt ook geen antwoord gegeven op mijn vraag over de handhaving. Daar zijn de kosten wel zeker: 83 miljoen euro. Voor 2026 weten we het nog niet. We zullen het samen bekijken in maart, op het moment van de begrotingscontrole. Ik zal die vraag op dat moment opnieuw stellen. Dan zullen we de waarheid van de cijfers samen kunnen bekijken.

Mijnheer de minister, in uw tabel staat een opbrengst van 633 miljoen euro voor wat u de btw-harmonisatie noemt, maar wat ik de btw-verhoging noem. In notificatie 37 geeft uw administratie zelf aan dat de invoering pas op 1 maart kan starten. Daarnaast is duidelijk geworden dat de specifieke uitvoeringsregels met betrekking tot de verschillende tarieven intussen al zijn gewijzigd, wat we in deze commissie al hebben besproken met de heer Van Quickenborne en andere collega's.

Mijn eerste vraag is wat de impact is van het uitstel.

Ten tweede wil ik graag weten wat de impact is van de wijziging van de uitvoeringsregels. Dat zijn twee verschillende zaken. Afhankelijk van uw antwoord heb ik nog een derde vraag: hoe zult u dat gat in 2026 dichten, of wordt dat toegevoegd aan het reeds oplopende tekort?

Mevrouw Bertrand, de begrotingsnotificaties betreffen een raming van een beslissing die de regering heeft genomen. Die beslissing werd na de notificaties verder uitgewerkt in concrete wetteksten, waarna de berekeningen worden geactualiseerd. Bij elke volgende begrotingsronde, ook bij de begrotingscontrole, zal de budgettaire impact van die fiscale hervorming opnieuw worden geanalyseerd en indien nodig worden bijgesteld in de begroting. Dat is de normale cyclus.

Dat was een perfect non-antwoord , mijnheer de minister. Ik ben wat verrast, want ik heb dezelfde vraag gesteld aan de minister van Begroting, die heeft geantwoord dat het uitstel al 100 miljoen euro zal kosten. Dat is dus het antwoord inzake het uitstel van de btw-maatregelen tot 1 maart. De minister van Begroting heeft echter niet geantwoord op de vraag wat de kosten zijn als gevolg van de gewijzigde uitvoeringsregels. Als men al 100 miljoen euro verliest door het uitstel, kan ik mij voorstellen dat die factuur nog zal oplopen door de gewijzigde uitvoeringsregels. Bent u het niet eens met de analyse van de minister van Begroting over die 100 miljoen euro? U hebt mij dat immers niet gezegd. Het klopt natuurlijk dat alles een raming is, maar dan kunt u toch ook ramen hoeveel geld u ondertussen na anderhalve maand verloren bent. Als u het nog niet wist, ben ik altijd bereid om u het nieuws te brengen: de kosten van uw btw-uitstel lopen al op tot 100 miljoen euro. Ik zal dat blijven opvolgen, want de wijziging van de uitvoeringsregels zal vermoedelijk nog voor extra kosten zorgen.

De strijd tegen fiscale fraude is soms een slotpost in een begroting. U schrijft daarvoor 13 miljoen euro nettokosten in tegenover een wel gigantische netto-opbrengst van 472 miljoen euro tegen 2029. Op welke objectieve parameters is dat specifieke bedrag gebaseerd?

In welke mechanismen voorziet u om het gat te dichten, indien de extra inkomsten uit controles zich niet materialiseren?

Mevrouw Bertrand, in het federaal regeerakkoord worden ettelijke pagina’s gewijd aan fraudebestrijding. Al die maatregelen worden momenteel geïmplementeerd en moeten voor mij zo snel mogelijk operationeel zijn.

De budgettaire inschatting werd gemaakt door de FOD Financiën. Verschillende projecten maken daar deel van uit. Het gaat om een inschatting van hogere ontvangsten door onder andere versterkte compliance , bijvoorbeeld voor Biosafety, het stroomlijnen van controles via de BV-tool en een hogere inningsratio door het project Argus en First Recovery.

Zoals reeds eerder in de commissie werd vermeld, heeft professor Friedrich Schneider in 2000 een model ontwikkeld om de zwarte economie te ramen. Voor 2024 was die economie voor België goed voor 17,4 %, zijnde 108 miljard euro. Het bedrag dat wij inschrijven, komt neer op 0,43 % van dat bedrag.

Mijnheer de minister, ik dank u voor uw antwoord. Ik zal het dossier blijven opvolgen.

Monsieur le ministre, je tiens d'abord à vous remercier de rester aussi tard pour épuiser toutes les questions. C'est vraiment positif. Ainsi, elles ne sont pas reportées et peuvent être posées.

Ma question porte à nouveau sur la TVA que vous avez déjà évoquée précédemment. Un collègue évoquait même "le cirque de la TVA". Mais, pour certains, c'est évidemment moins rigolo. En effet, la question de l'application de l'augmentation de la TVA sur les repas scolaires fait toujours débat, notamment au niveau du conseil communal de Charleroi, où je siège, et où cette augmentation de quand même 15 à 20 cents par repas pourrait avoir une influence. Cela met, par ailleurs, en péril le projet de gratuité des repas qui sont donnés.

Durant les débats à la Fédération Wallonie-Bruxelles, Mme Glatigny a confirmé vous avoir adressé un courrier à ce sujet pour demander une exemption ou une non-application de la hausse de la TVA. Par ailleurs, le 23 janvier 2026, le gouvernement de la Fédération Wallonie-Bruxelles aurait aussi adressé un courrier au niveau fédéral à ce propos.

Le 14 janvier 2026, cela a fait l'objet du débat d'actualité qui comptait une vingtaine de questions. Malgré une réponse très longue, vous n'avez pas été précis quant à l'application de cette hausse de TVA sur les cantines scolaires.

Ma question, monsieur le ministre, est dès lors très simple et j'espère obtenir une réponse. Avez-vous reçu un courrier de la part de Mme Glatigny ou du gouvernement de la Fédération Wallonie-Bruxelles? Il semblerait toutefois que cette conséquence d'une décision prise au sein du Conseil des ministres ne plaise ni au MR, ni aux Engagés. Une exception sera-t-elle éventuellement appliquée pour les repas scolaires?

D’accord. Je conclus de votre réponse, qu'en fait, finalement, c'est encore en discussion. Vous dites que pour le moment, ce n'est pas prévu, mais vous avez reçu le courrier de Mme Glatigny. Je suppose que vous écoutez quand même vos partenaires de gouvernement quand ils ont des demandes.

Plus sérieusement, je pense que ce n'est vraiment pas quelque chose d'anodin: 15 à 20 cents par repas pour les familles, cela pèse, bien sûr, quand on a un très petit revenu. La gratuité des repas scolaires est aussi en péril.

Je ne peux qu'espérer, monsieur le ministre, si vous ne jetez pas l'ensemble du projet d'augmentation de la TVA à la poubelle… Ce serait peut-être quand même la meilleure chose à faire, parce que quand on voit le cirque que c'est devenu, cela devient vraiment n'importe quoi. Cela pénalise clairement le simple citoyen, les jeunes, et aussi les enfants. Revoyez donc votre copie, s'il vous plaît!

Mijnheer de minister, uit recente cijfers blijkt dat het aantal miljonairs in België in 2025 is gedaald van 138.000 naar 134.000. Zoals mevrouw Bertrand daarnet ook zei, vestigen er zich nogal wat mensen in onder andere Zwitserland en blijkbaar ook in Italië. Zwitserland telt ondertussen al meer dan 22.000 Belgische expats.

Mijnheer de minister, kloppen die cijfergegevens? Beschikt de FOD Financiën over eigen data?

Vindt u die trend goed of zorgwekkend? Dat is best een provocerende vraag en ik ben benieuwd naar uw antwoord, meer bepaald met het oog op investeren en ondernemerschap. We zagen het afgelopen jaar een verstrenging van de fiscaliteit. We hebben een heel hoge TOB, de verdubbeling van de taks op effectenrekeningen, de roerende voorheffing en nu ook de meerwaardebelasting. Erkent u dat de opeenstapeling van maatregelen kan bijdragen tot fiscale onzekerheid en kapitaalvlucht? Welke concrete maatregelen neemt of overweegt de regering om te vermijden dat België verder aan aantrekkelijkheid verliest voor wie investeert, onderneemt en bijdraagt aan onze economie?

Mijnheer de minister, ik vind het verfrissend dat ook u dit een kwalijke evolutie vindt. We zouden van iedereen een miljonair moeten kunnen maken. Onze Einsteinrekening is daarvoor een goed instrument: als men vanaf de geboorte elke maand 100 euro op een beleggersrekening stort, heeft men op de leeftijd van 65 jaar 1,4 miljoen euro. Op die manier maakt men mensen rijker, wat veel slimmer is sparen via een spaarboekje, aangezien men daar alleen centen verliest. Hoe dan ook klinkt de roep van ondernemers en investeerders om naar het buitenland te vertrekken hier en daar luider. Ik sprak recent met iemand die investeert in private equity. Onder meer de discussie over de interne meerwaarden zorgt voor veel onrust. Mensen zeggen dat er aantrekkelijkere landen zijn. De fiscaliteit in Italië is hervormd en de streek van Milaan is populair geworden. Portugal heeft eveneens inspanningen gedaan. We moeten zeer op onze hoede zijn om ervoor te zorgen dat we grote talenten in ons land houden, want zij zorgen voor welvaart en welvaartscreatie, wat uiteindelijk goed is voor de toekomst van ons land.

Mijnheer de minister, ik heb een vraag over de invoering van de witte kassa. Ik zal daar heel kort over zijn. Die vraag werd mij eigenlijk gesteld door Café Welkom Noorderwijk. Kent u nog dat Café Welkom van die lasagne, die belastingterugwinmachine die de btw van 12 % naar 6 % brengt. Jo heet die man, een sympathieke man uit Herentals. Hij vraagt zich af hoe het precies zit met de witte kassa. In het regeerakkoord is sprake van een grens van 25.000 euro omzet. Jo heeft maar twee vragen. Vanaf wanneer bent u van plan die regeling in te voeren? Op welke ondernemingen zal het systeem precies van toepassing zijn, enkel op de horeca of ook op andere ondernemingen? Graag wat toelichting.

Mijnheer de minister, verwacht u nog dit jaar zaken te realiseren of niet?

Mijnheer de minister, de arizonaregering heeft al heel wat nieuwe taksen uitgevonden. Er komt geen einde aan, lijkt het. Nu is er plots ook de Vintedtaks. Mensen die tweedehandsspullen op het internet verkopen, bijvoorbeeld kinderkledij, een smartphone of een tweedehands computer, krijgen, zodra ze meer dan 170 euro per maand en 2.000 euro per jaar verkopen, een belastingcontrole. Dat bedrag wordt door het platform aan de fiscus wordt meegedeeld. Het gaat niet over winst maken. Het gaat gewoon over verkopen. Zelfs als men met verlies verkoopt, wordt men aan 33 % belast. Verschillende mensen sturen mij hierover berichten en stellen dat men die spullen beter in de container weggooit, als er zo’n Vintedtaks wordt opgelegd, want anders staat de fiscus voor de deur.

Mijnheer de minister, vindt u het normaal dat burgers die occasioneel iets verkopen en meer dan 2.000 euro verdienen, in het vizier van de fiscus komen? Dat bedrag heeft men snel als men een smartphone, een computer of wat kledij verkoopt. Ik vind dat echt overdreven. Als het gaat over beroepsverkoop, is dat iets anders, maar daarover hebben we het niet.

Klopt het dat de grens van 2.000 euro een brutogrens is, dat men met andere woorden ook belasting moet betalen als er nul euro winst wordt gemaakt?

Welke instructies geeft u aan de fiscus om te vermijden dat de maatregel uitdraait op intimidatie van mensen die kinderkledij, een buggy, een smartphone of een computer verkopen?

Mijnheer de minister, wij kijken uit naar uw antwoord.

Dank u wel, mijnheer de minister. Uw antwoord overtuigt mij niet. U probeert meer rechtszekerheid te creëren, maar het gaat over brutobedragen. Dat betekent dat bij de verkoop van spullen waarop mensen zelfs verlies lijden, die bedragen toch meegeteld worden voor dat bedrag van 2.000 euro. Dat vind ik problematisch.

Ten tweede wilt u vermijden dat mensen naar de rulingcommissie moeten stappen. Als gewone burgers morgen een advocaat onder de arm moeten nemen om de verkoop van een babywagen eerst te laten voorleggen aan de rulingcommissie, dan is het hek helemaal van de dam.

Ik verwacht van u, mijnheer de minister, dat de verkoop van dat soort spullen, waarvan mensen geen beroepsactiviteit maken, automatisch normaal beheer betreft. Dat is geen speculatie of abnormaal beheer, zodat u die mensen moet vrijstellen. Of het nu om 2.000 euro, 3.000 euro of 400 euro gaat, de verkoop moet worden vrijgesteld.

U werpt op dat de wettekst nog niet is goedgekeurd. Dat klopt. Hij moet nog in het Parlement worden ingediend. Als ik mij niet vergis, zal hij, indien hij voor het einde van het jaar wordt goedgekeurd, wel van toepassing zijn op het inkomstenjaar 2026. Of zegt u dat de maatregel pas zal gelden vanaf inkomstenjaar 2027? Dat zou ik nog graag weten.

Dat weet ik, maar is de ambitie dit jaar of volgend jaar?

Er staat een bedrag ingeschreven in de begrotingstabel en u wilt er geld mee ophalen, dat betekent dat mensen extra zullen moeten betalen. Ik vind dat hoogst problematisch. Maar goed, de discussie wordt gevoerd in het Parlement. Misschien kan de oppositie u nog op andere gedachten brengen, wie weet. Dat zou niet slecht zijn.

Mijnheer de minister, ik weet niet of u de discussie kent of al gevolgd hebt, maar blijkbaar zijn er al meer dan tien jaar geschillen tussen de FOD Financiën en de beroepsvereniging van Belgische cafés, FedCaf Belgium, over het aantal pintjes in een vat. De fiscus stelt dat een vat 192 pinten bevat, terwijl de sector dat aantal onjuist noemt. Het aantal is lager, volgens de sector 180 of zelfs maar 168 pinten.

Dat is belangrijk omdat er vandaag een forfaitaire belasting wordt geheven, die nog bestaat tot 2028, en het verschil tussen 168 en 192 pinten kan snel een btw-verschil van 13.000 tot 17.000 euro betekenen voor een café. Blijkbaar heeft uw voorganger daarover een koninklijk besluit uitgevaardigd, maar dat werd vernietigd door de Raad van State wegens onvoldoende inspraak van de sector. Daarom heb ik enkele vragen voor u.

Mijnheer de minister, wat is de stand van zaken na het recentste arrest van de Raad van State?

Zijn er nog gesprekken lopende?

Zal de belastingheffing gebeuren op basis van realistische, aantoonbare cijfers? U zei daarstraks zelf dat men heel goed moet kunnen tappen om 192 pinten te halen. Wat is uw taprecord, mijnheer de minister, en hoeveel pintjes denkt u uit een vat te kunnen tappen?

Mijnheer de minister, ik dank u voor uw antwoord.